Το κοινωνικό μυθιστόρημα Μόνο καλοκαίρια αποτυπώνει τη θέση της γυναίκας στην ελληνική αλλά και τη γαλλική κοινωνία στα χρόνια του Μεσοπολέμου.
Προσωπική άποψη: Βίκυ Ζηλιασκοπούλου
Η ιστορία διαδραματίζεται μεταξύ των ετών 1929 και 1932. Η Σόνια, η πρωταγωνίστρια, έχασε τον άντρα της πριν από μια δεκαετία κατά τη διάρκεια της επιδημίας της ισπανικής γρίπης. Όλα αυτά τα χρόνια ζούσε σύμφωνα με τα όσα επέβαλαν οι απαιτήσεις και οι συνήθειες της εποχής για τις χήρες της ανώτερης κοινωνικής τάξης: κλεισμένη μέσα στο σπίτι, με μετρημένες εξόδους και πάντα μετά την έγκριση του αδερφού της. Η επαφή της όμως με τη Λουίζα και τον αδερφό της τον Αγησίλαο, θα της ανοίξει τα μάτια σε έναν νέο κόσμο όπου οι γυναίκες μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα, να εργάζονται, να συμμετέχουν σε συζητήσεις, αλλά και να εκφράζουν μέσα από την τέχνη τα όσα έχουν στο μυαλό και την ψυχή τους.
Είναι πολύ ωραίος ο τρόπος που παρουσιάζονται οι διαφορές στον χαρακτήρα της Σόνιας και της Λουίζας. Στο οπισθόφυλλο λέει ότι η Λουίζα είναι το alter ego της Σόνιας και πραγματικά, είναι απόλυτα ταιριαστή αυτή η έκφραση. Η Σόνια είναι μια τυπική πλούσια χήρα, ζει μια ζωή άνετη οικονομικά, δεν τολμά όμως ούτε να σκεφτεί να αντιταχθεί στα κατεστημένα. Μέχρι τη στιγμή που γνωρίζει τον Αγησίλαο. Η Λουίζα αντίθετα είναι απελευθερωμένη, κάνει ό,τι επιθυμεί χωρίς να τη νοιάζει η άποψη του κόσμου και μάλιστα ενδιαφέρεται και για την πολιτική. Είναι σίγουρα η καλύτερη επιρροή για τη Σόνια.
Η Λουίζα έκανε μια ζωή πολύ διαφορετική από εκείνη της Σόνιας. Μια ζωή στην οποία η φίλη της δεν συμμετείχε, όχι γιατί δεν μπορούσε, αλλά γιατί δεν ήθελε. Ανακατευόταν με την πολιτική. Την ενδιέφερε η ομάδα. Ενώ τη Σόνια την ενδιέφερε το άτομο. Το κάθε άτομο και η ιστορία του. Το προσωπικό του βίωμα.
Η συγγραφέας στο βιβλίο Μόνο καλοκαίρια έχει κάνει μια πολύ όμορφη δουλειά όσον αφορά την αποτύπωση της πραγματικότητας για τις γυναίκες εκείνη την εποχή. Μέσα από τα μάτια και τα βιώματα της Σόνιας βλέπουμε τις διαφορές που υπήρχαν στην καθημερινότητα των εύπορων γυναικών που ζούσαν στη Γαλλία και αυτών που ζούσαν στην Ελλάδα. Είναι πολύ όμορφος ο τρόπος που παρακολουθούμε τη Σόνια να αλλάζει σταδιακά, να απελευθερώνεται και να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες, να ζει επιτέλους τη ζωή της όπως τη θέλει η ίδια και όχι όπως της επιβάλλει ο αδερφός της (και η κοινωνία).
Η Σόνια μόλις συνειδητοποίησε άλλη μια διαφορά που είχε με τη φίλη της. Η Λουίζα ταξίδευε για την απόλαυση και την εμπειρία, ενώ η ίδια ήταν μια γυναίκα με σαφείς στόχους που εξυπηρετούσαν μια εσωτερική ανάγκη να πιαστεί από έναν άνδρα δυνατό, ο οποίος θα μπορούσε να της προσφέρει ταξίδια, απόλαυση και εμπειρίες, γιατί η ίδια δεν είχε τη δύναμη της φίλης της να βγει στον έξω κόσμο μόνη της. Εκεί στόχευε. Συνειδητά. Με το μυαλό. Όχι με το συναίσθημα.
Εκτός από αυτά όμως, εμβόλιμα στην πλοκή η συγγραφέας μας δίνει και πάρα πολλές πληροφορίες για τον τρόπο ζωής την εποχή εκείνη, του Μεσοπολέμου. Μας περιγράφει τις απασχολήσεις των γυναικών της υψηλής κοινωνίας, τον τρόπο που διασκέδαζαν στις δεξιώσεις, τα όσα επιτρεπόταν να κάνουν στην καθημερινότητά τους. Έχει και πολλές αναφορές σε γνωστά ιστορικά πρόσωπα, όπως για παράδειγμα την Καλλιρόη Παρρέν που συμμετέχει και στην πλοκή.
Κάτι ακόμα που μου άρεσε είναι και οι πάρα πολλές μικρές ιστορίες που έχουν ενταχθεί στην πλοκή. Ιδιαίτερα κάποιες από αυτές που αφορούν μικρά στιγμιότυπα της ζωής γνωστών προσωπικοτήτων (όπως ο Παπαδιαμάντης), τις βρήκα εξαιρετικές και άψογα ενταγμένες στην ιστορία. Γενικά, πρόκειται για ένα όμορφο βιβλίο που μας ταξιδεύει στην Αθήνα, την Ύδρα και τον Πόρο, αλλά και στη Γαλλία, με ενδιαφέρουσα πλοκή και καλοδουλεμένους χαρακτήρες, που έχει να μας μεταφέρει πολλές γνώσεις. Το διάβασα γρήγορα και με μεγάλη ευχαρίστηση.
Περίληψη Μόνο καλοκαίρια: Από την κατάρρευση του χρηματιστήριου της Γουόλ Στριτ το 1929 στη χρεοκοπία της Ελλάδας το 1932. Με φόντο την Αθήνα του Μεσοπολέμου, η Σόνια αναζητεί να καταγράψει τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία με τον φωτογραφικό της φακό και τις συγγραφικές της δοκιμές. Έχοντας χάσει τον άνδρα της στην ισπανική γρίπη του 1918, απομονωμένη στο σπίτι της στη Δεξαμενή, αποφασίζει να βγει στην κοινωνία και να ταξιδέψει στον χώρο και στις εμπειρίες. Ο Φιλιππουπολίτης Αγησίλαος, μηχανικός ο οποίος δραστηριοποιείται επαγγελματικά στη Γαλλία μετά τη δραματική διαφυγή του από την Ανατολική Ρωμυλία, θα είναι ο άνθρωπος που θα την ταξιδέψει στη ζωή. Από τη Ντοβίλ της Νορμανδίας, στην Ονφλέρ του Μποντλέρ και το Καμπούρ –το μυθικό Μπαλμπέκ– του Μαρσέλ Προυστ, στο Ζιβερνί του Μονέ, την περιδιάβαση στο Παρίσι με την εναλλακτική ματιά του, την Αθήνα, το Ναύπλιο, την Ύδρα της εξόριστης φεμινίστριας Καλλιρρόης Παρρέν και τον Πόρο της δισέγγονης του γιατρού του Καποδίστρια που πάλεψε την πανώλη Κλοντίν Γκος, η ανήσυχη Σόνια θα προσπαθεί να δώσει απαντήσεις στις σκέψεις που την κατατρύχουν με στήριγμα τη Λουίζα, το alter ego της. Μέχρι την ολοκληρωτική καταστροφή. Μια καταστροφή που ωστόσο, ανοίγει έναν νέο κύκλο ζωής.
Στοιχεία βιβλίου
Τίτλος: Μόνο καλοκαίρια
Συγγραφέας: Νέλλη Σπαθάρη
Εκδόσεις: Ελκυστής
Σελίδες: 446
Ημερομηνία έκδοσης: 30/6/2022
ISBN: 978-618-210-043-1
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
