Στη σημερινή συνέντευξη στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών φιλοξενείται ο συγγραφέας και πρόεδρος του Ομίλου Εξυπηρετητών κος Ανδρέας Δρίτσας, με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου του «Ο ήχος έφτασε στα αυτιά μου» από τις εκδόσεις Μέγας Σείριος.
Συνέντευξη
Ρωτάει η Αγγελίνα Παπαθανασίου
Ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη που μας παραχωρείτε. Πριν μιλήσουμε για τα βιβλία σας και τις εκδόσεις Μέγας Σείριος, θα ήθελα να μας πείτε λίγα λόγια για τον Όμιλο Εξυπηρετητών και τις δράσεις του, για να τον γνωρίσουν οι αναγνώστες μας.
Α.ΔΡ. Ο Όμιλος Εξυπηρετητών ιδρύθηκε το 1980 και είναι ένα μη κερδοσκοπικό σωματείο, στο οποίο εργαζόμαστε πάνω στο «γνώθι σαυτόν». Γνωρίζουμε δηλαδή τον εαυτό μας και πώς να είμαστε σε ισορροπία μέσα μας και σε ένωση με τους άλλους ανθρώπους και με τη ζωή. Μελετάμε όλες τις επιστήμες, τις φιλοσοφίες, τις θρησκείες, τις τέχνες, για να βρούμε την ουσία τους και να την εφαρμόσουμε στην καθημερινή ζωή για να είμαστε καλά.
Μαθαίνουμε να βλέπουμε ότι εμείς και οι άλλοι είμαστε το ίδιο, ότι εμείς είμαστε οι άλλοι, επομένως δεν μπορεί να είσαι εσύ καλά αν δεν βοηθάς, δεν στηρίζεις και δεν προσφέρεις στον διπλανό σου, χωρίς να ζητάς κάτι από αυτόν. Για αυτό και όλη η δράση του Ομίλου είναι αποκλειστικά και ολοκληρωτικά ανιδιοτελής. Για εμάς δεν είναι βιοποριστικός χώρος, δεν πληρώνεται κανείς μας. Έχουμε τις δουλειές μας κανονικά και κρατάμε τον Όμιλο ανοιχτό 365 μέρες τον χρόνο, για να μπορεί όποιος θέλει να έρθει να βοηθηθεί. Είναι μια στάση ζωής.
Έτσι, λοιπόν, πραγματοποιούμε ομάδες μελέτης εαυτού, διαλογιστικής χαλάρωσης, δημιουργικού διαλογισμού, χοροδρωμένων, προσωπικά ραντεβού, ομάδες δημιουργικής απασχόλησης για παιδιά, έχουμε το λογοτεχνικό μας εργαστήρι, κάνουμε λογοτεχνικές εκδηλώσεις και παρουσιάσεις, ανοιχτές ομάδες και παρουσιάσεις θεμάτων πάνω στις επιστήμες και τις τέχνες. Η θεατρική μας ομάδα παρουσιάζει ανιδιοτελώς παιδικές παραστάσεις σε ειδικά σχολεία, νοσοκομεία παίδων, σε ορφανοτροφεία, οικοτροφεία και γενικά χώρους φροντίδας παιδιών, ενώ πραγματοποιούμε δωρεές των βιβλίων μας σε σχολεία, φυλακές, δημοτικές, κοινοτικές, πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες σε Ελλάδα και εξωτερικό. Και άλλα ακόμα, αλλά πιστεύω να σας έδωσα μια εικόνα.
Έχετε γράψει μέχρι στιγμής δυο βιβλία, τα «Απλό δεν είναι;» και «Ο ήχος έφτασε στα αυτιά μου», που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Μέγας Σείριος. Και τα δυο βιβλία σας προέκυψαν από τις ομάδες Δημιουργικού Διαλογισμού του Ομίλου και τις ερωτήσεις που έθεταν τα μέλη των ομάδων. Και τα δυο βιβλία σας επιχειρούν να οδηγήσουν τους αναγνώστες σας στην πληρότητα που βασίζεται στην αλληλεγγύη, στην καλοσύνη, στην ενσυναίσθηση. Να υποθέσω ότι θα προκύψουν και νέα βιβλία στο μέλλον μέσα από αυτές τις Ομάδες Διαλογισμού;
Α.ΔΡ. Εγώ, ξέρετε, ως άνθρωπος έχω ένα χαρακτηριστικό. Όταν πρόκειται να μιλήσω σε κοινό, δεν μπορώ να προετοιμάσω τι θα πω. Δεν μπορώ να κάτσω και να γράψω μια ομιλία, έναν λόγο. Αφήνομαι σε ροή και μιλάω μέσα από αυτήν τη ροή. Οπότε, όπως καταλαβαίνετε, και τα βιβλία μου δεν θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά. Έχουν προκύψει μέσα από συζητήσεις σε κάποια ομάδα, παρουσίαση, εκδήλωση ή σεμινάριο του Ομίλου και μέσα από τη ροή που υπήρχε με όσους συμμετείχαν σε αυτές.
Χαίρομαι που επισημαίνετε την πληρότητα που μπορεί να βιώσει ο άνθρωπος και ακόμα περισσότερο, αν κάποιος διαβάζοντας τα βιβλία, μπορεί να καταλάβει ότι αυτή η πληρότητα υπάρχει ήδη μέσα μας, ότι είμαστε πλήρεις αφ’ εαυτού, απλά εμείς δεν το ξέρουμε. Αν υπάρχει και επόμενο βιβλίο λοιπόν μέσα μου, ακόμα δεν το ξέρω, αλλά φαντάζομαι θα το ανακαλύψουμε! Θα φανεί στη ροή.
Έχουν δημιουργηθεί ομάδες διαλογισμού και στο εξωτερικό. Στην Αγγλία, αν δεν κάνω λάθος. Πώς προέκυψαν αυτές οι ομάδες;
Α.ΔΡ. Ο Όμιλος έχει δύο ομάδες μελέτης εαυτού στο εξωτερικό, μία στο Λονδίνο και μία στην Κωνσταντινούπολη. Κάποια στιγμή, πριν 15-16 χρόνια, σε περίοδο μεγάλης κρίσης για όλη τη χώρα, είπαμε ότι δεν θα βοηθήσει κανέναν αν πέσουμε στη δίνη του φόβου και της ανασφάλειας, και ότι αυτό που χρειάζεται είναι η διεύρυνση. Επομένως, ξεκινήσαμε να μεταφράζουμε τα βιβλία μας στα αγγλικά και να μετέχουμε σε ακαδημαϊκές ημερίδες και συνέδρια στο εξωτερικό και μέσα από εκεί το έργο του Ομίλου άρχισε να γίνεται πιο γνωστό και να εμπνέει κάποιους ανθρώπους που θέλησαν να γίνουν μέλη και να μετέχουν σε ομάδα μελέτης εαυτού για να γνωρίσουν τον εαυτό τους. Βοήθησε και το γεγονός ότι παλαιότερα μέλη του Ομίλου ζούσαν σε αυτές τις πόλεις, οπότε μπόρεσαν να βοηθήσουν στη συγκρότηση των νέων ομάδων. Έκτοτε, ταξιδεύουμε ανά τακτά χρονικά διαστήματα σε Λονδίνο και Κωνσταντινούπολη, συναντιόμαστε με τις ομάδες εκεί, κάνουμε προσωπικά ραντεβού με τα μέλη, έχουμε πραγματοποιήσει πολλές πολιτιστικές εκδηλώσεις, ημερίδες, ομιλίες και σεμινάρια, συνεχίζουμε να μετέχουμε σε ακαδημαϊκά συνέδρια και φυσικά τα μέλη των ομάδων μας έρχονται στην Ελλάδα για να είναι από κοντά στον χώρο του Ομίλου και να μετέχουν στις ομάδες μας εδώ.
Πολλά είναι τα σημεία που ξεχώρισα στο βιβλίο σας κατά τη διάρκεια της ανάγνωσής του. Όπως τη διαφορά ανάμεσα στο όνειρο και το όραμα: «Όνειρα έχει όποιος κοιμάται. Ο άνθρωπος έχει όραμα για το μέλλον και το βλέπει να υλοποιείται όταν είναι ξύπνιος, όχι όταν κοιμάται. Γιατί όταν κοιμάσαι μπορείς να δεις ό,τι θέλεις». Συμφωνώ απόλυτα. Έχω την αίσθηση όμως ότι τα τελευταία χρόνια, οι άνθρωποι ούτε οραματίζονται ούτε ονειρεύονται. Έχουν αφεθεί και βουλιάζουν… Ποια είναι η δική σας αίσθηση;
Α.ΔΡ. Κάθε άνθρωπος έχει μέσα του μια τεράστια δυνατότητα. Δεν μιλάω για κάποιο ταλέντο ή μια ειδική έφεση, αλλά για μια μεγάλη δυνατότητα που έχουμε όλοι να είμαστε καλά. Μέσα μας, πραγματικά και ουσιαστικά καλά. Αλλά δεν το ξέρουμε, ούτε ξέρουμε πώς να την εκφράσουμε προς τα έξω. Μπλεκόμαστε στο πώς μεγαλώσαμε, τι εκπαίδευση πήραμε, τι νομίζουμε ότι ξέρουμε για τον εαυτό μας. Μπερδευόμαστε ανάμεσα σε φόβους, σε ανασφάλειες, στα τόσα προβλήματα της καθημερινότητας. Φυσικό δεν είναι; Αλλά πάντα ο άνθρωπος θέλει κάτι καλύτερο. Πιο βαθιά ή πιο φανερά, δεν έχει σημασία. Πάντα ψάχνει να βελτιώσει τη ζωή του, πάντα μέσα του κάτι αναζητά. Πάντα υπάρχει εξέλιξη και πρόοδος, ακόμα κι αν είναι απειροελάχιστη, ακόμα κι αν δεν φαίνεται. Ακόμα κι αν είναι σπόρος στις συνειδήσεις μας. Κάποια στιγμή θα ανθίσει.
Διαβάστε την άποψή μας για το βιβλίο: Ο ήχος έφτασε στα αυτιά μου
Οι εκδόσεις Μέγας Σείριος λειτουργούν από το 1983 με βιβλία φιλοσοφίας, ποίησης, παιδικά. Τα περισσότερα βιβλία έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, ενώ ο εκδοτικός συμμετέχει σε διεθνείς εκθέσεις βιβλίων με επιτυχία. Τι να περιμένουμε στο μέλλον από τις εκδόσεις Μέγας Σείριος;
Α.ΔΡ. Για να το συνδέσω με τα προηγούμενα, οραματιζόμαστε πολλά. Τα βιβλία μας έχουν ως αποκλειστικό στόχο να βοηθήσουν τον άνθρωπο να δει τον εαυτό του και τη ζωή με μια άλλη ματιά και να καταλάβει ότι μπορεί να είναι συνδημιουργός και συμμέτοχος στη ζωή μαζί με τους άλλους. Οπότε σίγουρα θα υπάρξουν νέα βιβλία, σίγουρα θα συνεχίσουμε να μετέχουμε σε διεθνείς εκθέσεις, σίγουρα θα συνεχίσουμε να πραγματοποιούμε λογοτεχνικές εκδηλώσεις, σίγουρα θα συνεχίσουμε να παίρνουμε μέρος σε ακαδημαϊκά συνέδρια, όπως το πιο πρόσφατο τον περασμένο Οκτώβρη, το 2nd European Biblio/Poetry Therapy Conference στη Φιλανδία, όπου κάναμε δύο εισηγήσεις. Ήδη, δέκα τίτλοι μας στα αγγλικά έχουν συνεκδοθεί με έναν από τους μεγαλύτερους και παλαιότερους εκδοτικούς οίκους της Ινδίας, ήδη δύο τίτλοι μας, το «…Απλό δεν είναι;» και το παραμύθι «Μια Γραμμή και μια Τελεία κι είναι Θαύμα η Ιστορία!» έχουν πάρει έγκριση από το Υπουργείο Πολιτισμού της Σαουδικής Αραβίας, μεταφράζονται στα αραβικά και θα κυκλοφορήσουν παγκόσμια. Οπότε οραματιζόμαστε πολλά, εργαζόμαστε να τα πετύχουμε και πιστεύουμε ότι θα φτάσουν σε εσάς με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.
Λίγο πριν ολοκληρώσουμε τη συνέντευξη, θα θέλατε να μοιραστείτε κάτι με τους αναγνώστες μας;
Α.ΔΡ. Πριν πολλά χρόνια, όταν ήταν εν ζωή ο ιδρυτής του Ομίλου, ο Δημήτρης Κακαλίδης, έκανα μαθήματα μαζί του πάνω στην πρακτική φιλοσοφία του Ομίλου και τον ρωτούσα για διάφορα θέματα «Είναι έτσι;». Και εκείνος μου απαντούσε «Είναι και έτσι, Ανδρέα». Κατάλαβα κάποια στιγμή ότι θα πρέπει να αφήσω στην άκρη αυτά που νομίζω ότι ξέρω και να είμαι ανοιχτός να ακούσω πραγματικά. Οπότε, θα πρότεινα για όλους μας να αφήσουμε όσο μπορούμε στην άκρη αυτά που θεωρούμε ότι ξέρουμε και απλά να ανοίξουμε τα αυτιά μας, εξωτερικά και εσωτερικά, στο υπέροχο ακουστό ρεύμα της ζωής. Να αφήσουμε τον ήχο να φτάσει στα αυτιά μας, να μαγευτούμε από αυτόν, να κραδανθούμε και να πραγματώσουμε τη χαρά, την ισορροπία, την αγάπη, την ενότητα στην καθημερινή ζωή. Απλό δεν είναι;
Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας. Να έχετε μια δημιουργική χρονιά!
Α.ΔΡ. Κι εγώ σας ευχαριστώ, κα Παπαθανασίου, για τη φιλοξενία και την πάντα ζεστή ματιά με την οποία προσεγγίζετε κάθε βιβλίο και κάθε συγγραφέα. Καλή χρονιά σας εύχομαι και καλή δύναμη στο έργο σας!
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
