Υπάρχει μια ηλικία που δεν σε τρομάζει πια το λάθος. Σε εξαντλεί, αλλά δεν σε εκπλήσσει. Κι όμως, κάθε φορά που η ζωή σε πετάει ανάσκελα, πάλι κάνεις εκείνο το μικρό, μυστικό ερώτημα: «Μήπως τελικά εγώ φταίω που τα σκάτωσα;». Οι «Εξομολογήσεις μιας Σαραντάρας (και κάτι) που τα σκά**σε» της Alexandra Potter έρχονται με καυστικό χιούμορ να σου απαντήσουν σ’ αυτό το ερώτημα.
Προσωπική άποψη: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Bell, σε μετάφραση Κλαίρης Θεοδώρου.
Συνεχίζει την ιστορία της Νελ, μιας γυναίκας σαράντα κάτι, χωρίς γάμο και παιδιά, που ισορροπεί ανάμεσα σε δουλειές, φιλίες, επιθυμίες και εκείνη τη γνώριμη, επίμονη φωνή μέσα στο κεφάλι που κάνει λογιστικό έλεγχο σε κάθε επιλογή.
Η Νελ κινείται μέσα σε μια καθημερινότητα γεμάτη αντιφάσεις. Από τη μία, μια παρέα φίλων που λειτουργεί σαν άτυπη οικογένεια, με όλη τη ζεστασιά και όλο το δράμα που αυτό συνεπάγεται. Από την άλλη, μια σχέση που δοκιμάζει τα όριά της, γιατί ο έρωτας στην ενήλικη ζωή δεν είναι μόνο καρδούλες και μηνύματα. Είναι πρόγραμμα, συνήθειες, φόβοι, και εκείνες οι αμήχανες στιγμές που ανακαλύπτεις πως ο άλλος σε αγαπά, αλλά σε αγαπά όπως είναι, όχι όπως θα ήθελες να γίνει.
Η Potter γράφει με ρυθμό που θυμίζει εξομολόγηση στο κατάλληλο άτομο, εκείνο που θα γελάσει μαζί σου και δεν θα σε κρίνει. Το χιούμορ της είναι ανάλαφρο χωρίς να είναι επιπόλαιο. Και όταν αποφασίζει να σταθεί σε πιο βαθιά ζητήματα, το κάνει χωρίς μελοδραματισμό. Αφήνει τις πληγές να φανούν, για να θυμηθούμε πως ο πόνος δεν μας γονατίζει αλλά μας κάνει δυνατότερους.
Και λειτουργεί γιατί μιλά για κάτι που αφορά πολλές γυναίκες, και όχι μόνο. Για την κούραση του να είσαι «λειτουργικός» ενώ μέσα σου γίνεται χαμός. Για τη στιγμή που πιάνεις τον εαυτό σου να ενθουσιάζεται με πράγματα που παλιά θα κορόιδευε. Για το πώς αλλάζει η επιθυμία, πώς δοκιμάζεται η αγάπη, πώς ορίζεται ξανά η εικόνα σου, όταν δεν είσαι πια «στο ξεκίνημα», αλλά στη μέση της διαδρομής.
Κλείνοντας το «Εξομολογήσεις μιας Σαραντάρας (και κάτι) που τα σκά**σε» σου δίνει την ελπίδα ότι, ακόμα κι αν τα σκάτωσεις, μπορείς να ξαναστήσεις τη ζωή σου με πιο γερά υλικά. Κι αν αυτό δεν είναι παρηγοριά, τότε τι είναι, όταν κοιτάς τον καθρέφτη και αναρωτιέσαι αν έχεις το θάρρος να ξεκινήσεις πάλι από την αρχή; Επικεντρώσου στο αληθινό, το τέλειο είναι σχεδόν πάντα υπερτιμημένο!
Περίληψη: Γνωρίστε τη Νελ. Η ζωή της είναι ένα χάος. Όταν η επιχείρησή της χρεοκοπεί και ο αρραβωνιαστικός της την εγκαταλείπει, το όνειρο μιας ευτυχισμένης ζωής στην Καλιφόρνια καταρρέει και η Νελ επιστρέφει στο Λονδίνο για να ξεκινήσει από την αρχή. Αλλά πολλά έχουν αλλάξει όσο έλειπε.
Όλοι οι ελεύθεροι φίλοι της είναι τώρα παντρεμένοι με παιδιά και οι τιμές των ακινήτων έχουν εκτοξευτεί, γεγονός που την αναγκάζει να νοικιάσει ένα δωμάτιο στο σπίτι ενός αγνώστου, ενώ όλοι οι άλλοι φαίνεται να απολαμβάνουν τις τέλειες, ινσταγκραμικές ζωές τους. Ξεκινώντας από το μηδέν, νιώθει πως τα σκά**σε… Μια σαραντάρα (και κάτι) που τα σκά**σε.
Πιάνοντας δουλειά ως συντάκτρια νεκρολογιών, η Νελ γνωρίζει τη μοναδική Κρίκετ, μια ογδοντάρα (και κάτι) χήρα με τις δικές της δυσκολίες. Μαζί αρχίζουν να αλληλοβοηθιούνται προκειμένου να γιατρέψουν τις πληγωμένες τους καρδιές, να αντιμετωπίσουν την αποτυχία όλων τους των σχεδίων και να σπρώξουν η μία την άλλη σε νέες περιπέτειες και χαρές. Με τη βοήθεια της Κρίκετ, η Νελ είναι αποφασισμένη να αλλάξει τη ζωή της. Πρώτα, όμως, έχει μια εξομολόγηση να κάνει…
Ξεκαρδιστικά αστείο και οδυνηρά οικείο, το bestseller της Alexandra Potter αποτελεί μια ωδή στη φιλία και μια υπενθύμιση ότι, ακόμα κι αν η ζωή δεν πηγαίνει πάντα όπως τη σχεδιάσαμε, αυτό δε σημαίνει ότι δεν μπορούμε να βρούμε την ευτυχία.
Στοιχεία βιβλίου
Τίτλος: Εξομολογήσεις μιας Σαραντάρας (και κάτι) που τα σκά**σε
Συγγραφέας: Alexandra Potter
Μετάφραση: Κλαίρη Θεοδώρου
Εκδόσεις: Bell
ISBN: 978-960-507-266-7
Σελίδες: 528
Έτος έκδοσης: 2025 (11/2025)
Επιμέλεια: Ζωή Τσούρα
Δημιουργία κεντρικής εικόνας: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
