«Η Αλίθια. Στο ξέφωτο του πυκνού δάσους» είναι ο τίτλος του βιβλίου της Σοφίας Πολίτου-Βερβέρη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Φουρφούρι σε εικονογράφηση της Ιουλίας Μακρή.
Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου
Πρόκειται για μια ιστορία που μπορεί να διαβαστεί από παιδιά των τελευταίων τάξεων του δημοτικού και πάνω, καθώς και από ενήλικες. Η συγγραφέας αναφέρεται στην απουσία, στη μοναξιά. Ένα πεζό κείμενο στο οποίο διαφαίνεται η ποιήτρια Σοφία Πολίτου.
Ήρωας του βιβλίου ένα αγόρι. Το σπίτι του βρίσκεται μέσα σε ένα πυκνό δάσος. Ζει με τον παππού και τη γιαγιά του. Οι γονείς του έχουν φύγει για δουλειά, κάπου μακριά. Έχει το σπίτι του, το φαγητό του, αλλά νιώθει μεγάλη μοναξιά. Του λείπουν οι γονείς του. Οι ρίζες του.
Υπάρχουν στιγμές που θυμάται πολύ καλά τη μυρωδιά τους, τότε που μεγάλωναν και οι τρεις τους αγκαλιασμένοι. Η μυρωδιά της μάνας στο στήθος, η μυρωδιά του πατέρα στο λαιμό. Υπάρχουν στιγμές που θυμάται πολύ καλά τη ζεστασιά τους, τότε που μεγάλωναν και οι τρεις τους αγκαλιασμένοι. Τα σώματά τους μαλάκωναν σαν ζυμάρια έτοιμα να ψηθούν για να γίνουν ψωμιά.
Κανείς δεν το ρωτά για τους γονείς του. Εκείνο προσπαθεί να βρει παρηγοριά στα βιβλία, ενώ παράλληλα αναζητά και ένα κορίτσι, τη μικρή κλέφτρα, που σκαρφαλώνει στα δέντρα και από εκεί πειράζει τα μαλλιά των περαστικών. Θέλει να τη βρει για να παίξει μαζί της.
Το αγόρι ψάχνει = μες στα κλαδιά των δέντρων για τη μικρή κλέφτρα.
Θα τη βρει άραγε;
Η συγγραφέας καταπιάνεται με ένα δύσκολο θέμα, αυτό της γονικής απουσίας. Η ιστορία της Σοφίας Πολίτη περιέχει συμβολισμούς, λογοπαίγνια, μηνύματα και επιδέχεται πολλαπλές αναγνώσεις.
Πολλά παιδιά στις σύγχρονες κοινωνίες βιώνουν έντονα το συναίσθημα της μοναξιάς. Μεγαλώνουν μόνα τους ακόμα κι αν ζουν με τους γονείς τους κάτω από την ίδια στέγη. Δεν μοιράζονται τους φόβους, τις ανησυχίες τους, δεν ακούν λόγια τρυφερά, δεν δέχονται χάδια και αγκαλιές. Παρατηρούν μόνο τα κουρασμένα πρόσωπα των δικών τους, άλλα ακούν τους καβγάδες τους, και άλλα την εκκωφαντική σιωπή τους. Ένα βιβλίο που εγείρει αφορμές για συζητήσεις ουσιαστικές μεταξύ παιδιών και γονέων.
Η εικονογράφηση, σε φόντο μαύρο-άσπρο, ακολουθεί πιστά το κείμενο και αποτυπώνει με τον καλύτερο τρόπο τα αρνητικά συναισθήματα που βιώνει το αγόρι, ο ήρωας της συγγραφέως.
Έχοντας διαβάσει κι άλλα βιβλία της συγγραφέως, γνωρίζω ότι η Σοφία Πολίτη δεν γράφει απλώς για να προσθέσει ένα ακόμα βιβλίο στην εργογραφία της. Τα κείμενά της έχουν λόγο ύπαρξης. Με το παρόν βιβλίο, δίνει τη δυνατότητα σύνδεσης παιδιού και γονέα. Δείχνει τον δρόμο σε παιδιά που βρίσκονται μέσα σε πυκνό σκοτάδι να ανακαλύψουν τη φωτεινή πλευρά της ζωής.
Περιγραφή: Πώς μεγαλώνει ένα παιδί όταν οι γονείς του είναι μακριά; Πώς βρίσκει παρηγοριά όταν το μόνο που έχει είναι οι αναμνήσεις τους; Μια ιστορία που μιλά για την απουσία, την αγάπη που ταξιδεύει από μακριά και τη μαγεία της συνάντησης με κάτι αποκαλυπτικό και ανατρεπτικό, που μπορεί να αλλάξει τη ζωή για πάντα. Ένα παραμύθι για μικρούς και μεγάλους, που θυμίζει πως οι πιο βαθιές ρίζες φυτρώνουν στην αλήθεια και την αποδοχή.
Στοιχεία Βιβλίου
Τίτλος: Η Αλίθια. Στο Ξέφωτο του πυκνού δάσους
Συγγραφέας: Σοφία Πολίτου-Βερβέρη
Εικονογράφος: Ιουλία Μακρή
Εκδόσεις: Φουρφούρι
ΙSBN: 9786185819286
Ημ. Έκδοσης: 29/09/2025
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
