Το «Αγκάθια και Ρόδα» της φίλης μου Νικολέττας έφτασε στα χέρια μου μετά κόπων και βασάνων. Εμπιστεύομαι τη γραφή της με κλειστά μάτια. Από τη στιγμή που η Δάφνη ξεκινούσε το ταξίδι της για τα Σφακιά, ήμουν δίπλα της σε κάθε βήμα. Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Silk.
Προσωπική άποψη: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Η ιστορία σε βάζει κατευθείαν στην Κρήτη των αρχών του ’90, εκεί που οι λέξεις «τιμή» και «οικογένεια» δεν είναι κλισέ αλλά καθημερινότητα. Η Δάφνη είναι το κορίτσι που κανείς δεν προσέχει. Όχι οι γονείς της, όχι η μεγάλη, «υπέροχη» αδερφή που μετράει το περιτύλιγμα, όχι την ουσία. Μονάχα ο αδερφός της Σήφης τη βλέπει πραγματικά. Κι όταν διορίζεται ως δασκάλα στην Ανώπολη Σφακιών, νιώθει πως επιτέλους θα μπορέσει να ξεφύγει. Αλλά στα Σφακιά την περιμένει ο Μιχάλης και μαζί του μια ρομαντική ιστορία που δεν είχε φανταστεί ποτέ.
Ο Μιχάλης είναι φίλος του Σήφη από χρόνια. Η Δάφνη τον είδε μία φορά, όταν ήταν έφηβη και δεν τον ξέχασε ποτέ, αλλά ποτέ δεν φαντάστηκε ότι θα ζούσε κάτω από την ίδια στέγη μαζί του. Όταν ο Σήφης ζητά βοήθεια για να βρει σπίτι στην αδερφή του, ο Μιχάλης δεν το σκέφτεται καθόλου: «Θα μείνει μαζί μας». Και έτσι η Δάφνη βρίσκεται στο σπίτι της οικογένειάς του, δίπλα στον άντρα που ονειρευόταν, αλλά χωρίς να ξέρει αν εκείνος τη βλέπει καν.
Κι όμως ο φτερωτός έρωτας κάνει το θαύμα του. Κι αν και στην αρχή δεν το καταλαβαίνει, σιγά σιγά η Δάφνη γίνεται ο λόγος που ξυπνάει το πρωί. Ο Μιχάλης έχει κλείσει την καρδιά του από παλιά, διότι είχε πληγωθεί κι απογοητευτεί, με το ιπποτροφείο που χτίζει στην Ανώπολη να είναι το μόνο που τον κρατάει όρθιο. Μέχρι που η Δάφνη μπαίνει στη ζωή του και τα ανατρέπει όλα. Την παρακολουθεί όταν δεν τον βλέπει, νιώθει άσχημα όταν κάποιος άλλος την πλησιάζει, τη θέλει κοντά του ακόμα κι όταν προσπαθεί να κρατήσει αποστάσεις. Κι όταν συνειδητοποιεί πως την έχει ερωτευτεί, είναι πια αργά να το σταματήσει…
Αυτό που με κράτησε καρφωμένη στις σελίδες του «Αγκάθια και Ρόδα» είναι πως η Νικολέττα Κυρίδη χτίζει κάθε στιγμή μεταξύ τους. Δεν είναι από αυτές τις ιστορίες romance όπου δύο άνθρωποι βλέπονται και μπαμ και κάτω (τραγούδι του Λιβιεράτου) ερωτεύονται. Εδώ όλα κινούνται αργά, σταθερά, σαν κύμα που έρχεται ξανά και ξανά στην ακτή, μέχρι που σπάει τον βράχο. Κι όταν επιτέλους παραδίδονται ο ένας στον άλλο, καταλαβαίνεις τι πρόκειται να συμβεί…
Αλλά όπως συμβαίνει πάντα, η ευτυχία δεν είναι εύκολη. Η Κατερίνα, η αδερφή που πάντα έπαιρνε τα πάντα, δεν μπορεί να δεχτεί ότι η Δάφνη βρήκε κάτι που εκείνη δεν έχει. Και αρχίζει να στήνει παγίδες. Θέλει τον Μιχάλη και δεν θα σταματήσει μπροστά σε τίποτα. Το βιβλίο από εδώ και πέρα σε σπρώχνει σε μέρη που δεν περίμενες: έχει στιγμές που θυμώνεις, που κλαις, που θες να πετάξεις το βιβλίο στον τοίχο αλλά δεν μπορείς, γιατί πρέπει να δεις τι θα γίνει. Ο Μιχάλης κάνει κάτι που καταστρέφει τη Δάφνη κι εκείνη δεν μπορεί να πιστέψει πως είχε πέσει τόσο έξω γι’ αυτόν. Ευτυχώς έχει τη Δέσποινα, τη φίλη που γίνεται στήριγμα, κι όταν όλα γκρεμίζονται, εκείνη στέκεται δίπλα της άγρυπνος φρουρός.
Κλείνοντας το «Αγκάθια και Ρόδα», καταλαβαίνεις γιατί ο τίτλος λέει τόσα πολλά. Γιατί η ζωή είναι ακριβώς αυτό: αγκάθια που σε μαχαιρώνουν όταν νομίζεις πως όλα πάνε καλά, και ρόδα που σου θυμίζουν ότι η ομορφιά υπάρχει ακόμα. Η Δάφνη είναι από αυτούς τους χαρακτήρες που δεν ξεχνάς, γιατί σου δείχνει πως μπορείς να ανθίσεις ακόμα κι όταν όλοι σε αγνοούν. Κι ο Μιχάλης σου θυμίζει πως υπάρχουν άντρες που όταν αγαπούν, αγαπούν ολοκληρωτικά κι αμετάκλητα.
Και αναρωτιέμαι: πόσο πρέπει να σε πληγώσουν τα αγκάθια για να εκτιμήσεις τα ρόδα;
Περίληψη: «Σπάνιο λούλουδο είσ’ εσύ, στ’ αγκάθια δεν ταιριάζεις… μα όταν βρεις τον ήλιο σου, τον κόσμο τον αλλάζεις!»
Κρήτη, αρχές δεκαετίας του ’90. Η Δάφνη ζει με την οικογένειά της στο Ρέθυμνο κι έχει μεγαλώσει στη σκιά της μεγαλύτερης αδερφής της, της «υπέροχης Κατερίνας». Για τους γονείς τους η ίδια είναι αόρατη, μια απογοήτευση… Αλλά η Δάφνη έχει όνειρα και θέληση! Καταφέρνει να σπουδάσει χωρίς τη βοήθειά τους και να γίνει δασκάλα, κι όταν έρχεται ο πολυπόθητος διορισμός στην Ανώπολη Σφακίων η μεγαλύτερη επιθυμία της γίνεται πραγματικότητα. Έχει όμως και μια άλλη κρυφή επιθυμία που γεννήθηκε πριν χρόνια στην καρδιά της και δε θα εκπληρωθεί ποτέ…
Ο Μιχάλης έχει αναλάβει τα τελευταία χρόνια την επιχείρηση εκτροφής αλόγων της οικογένειάς του και ζει με τους γονείς του στο κτήμα τους, έξω από την Ανώπολη. Οι χωριανοί τον λένε «κλειστό και μονόχνωτο», κι είναι αλήθεια πως δεν εμπιστεύεται τους ανθρώπους –ειδικά τις γυναίκες. Οι πληγές του παρελθόντος ματώνουν ακόμα μέσα του… Μόνο η δουλειά του τον απασχολεί και το όραμά του για το ιπποτροφείο. Μέχρι που φτάνει στα Σφακιά η Δάφνη και αλλάζει τα πάντα στη ζωή του…
Ένας δυνατός έρωτας ανθίζει ανάμεσά τους, ένα γλυκό πάθος που μπορεί να γιατρέψει τις βασανισμένες ψυχές τους. Όμως ο δικός τους δρόμος για την ευτυχία είναι σπαρμένος με αγκάθια…
Μια συγκλονιστική ιστορία αγάπης με φόντο τις αυθεντικές φυσικές ομορφιές της νοτιοδυτικής Κρήτης και το άγριο τοπίο της, που σμιλεύει τις καρδιές, όπως ο άνεμος τα βράχια του… ελεύθερες κι ασυμβίβαστες! Όταν δύο άνθρωποι θέλουν να είναι μαζί, όσα εμπόδια κι αν βρεθούν στον δρόμο τους, τίποτα και κανείς δεν μπορεί να τους χωρίσει!
Στοιχεία βιβλίου
Τίτλος: Αγκάθια και Ρόδα
Συγγραφέας: Νικολέττα Κυρίδη
Εκδόσεις: Bell / Χαρλένικ
ISBN: 978-960-507-261-2
Σελίδες: 368
Έτος έκδοσης: 2025
Επιμέλεια: Ζωή Τσούρα
Δημιουργία κεντρικής εικόνας: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
