Μια Μερσεντές χρώματος γκρενά. Ίσες δόσεις κοινωνικού και αστυνομικού μυθιστορήματος σε ένα βιβλίο με θέμα αρκετά ασυνήθιστο.
Προσωπική άποψη: Βίκυ Ζηλιασκοπούλου
Βρισκόμαστε στην Αθήνα το 1967, την εποχή της Δικτατορίας, σε έναν κόσμο που αλλάζει. Το μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού της πόλης, η λεγόμενη μεσαία τάξη δηλαδή, επιβιώνει άνετα, τα λεφτά δεν περισσεύουν, όμως ζουν χωρίς να στερούνται τα βασικά. Σε μια τέτοια οικογένεια ανήκει ο Στάθης, ο ένας εκ των δύο πρωταγωνιστών της ιστορίας. Είναι στις τελευταίες τάξεις του σχολείου και αγαπά τη Γιάννα και τα γρήγορα αυτοκίνητα.
Από την άλλη μεριά, ο Τομ Γκας. Μεγάλος σε ηλικία, πολύ πλούσιος, κάτοχος μιας Μερσεντές και με μια προτίμηση στα νεαρά αγόρια. Χρησιμοποιεί ως δόλωμα τη Μερσεντές, τους αφήνει δηλαδή να την οδηγούν, προσφέρει και ένα αρκετά μεγάλο ποσό, και με αυτόν τον τρόπο πείθει νεαρά αγόρια να διατηρούν σχέσεις μαζί του. Ένας εξ αυτών είναι και ο Στάθης. Γύρω τους πολλοί νεαροί, οι οικογένειές τους αλλά και η Ελληνική Αστυνομία.
Ο υπαστυνόμος Αντώνης Μπεργελές ήταν ένας λεβεντάνθρωπος που αν τον έβλεπες στο δρόμο χωρίς τη στολή του αστυνομικού δεν θα σου πήγαινε καν το μυαλό ότι ήταν μπάτσος! Για δικηγόρο τον έκανες, ακόμα και αρχιτέκτονα, ίσως και καθηγητή! Όμως αστυνομικό με τίποτα!
Η βασική υπόθεση είναι καλογραμμένη, έχει σταθερές βάσεις και όλα αιτιολογούνται, δεν σε αφήνει με απορίες ο συγγραφέας. Ο λόγος είναι όμορφος, το κείμενο ρέει γρήγορα και οι σελίδες φεύγουν χωρίς να κουράσουν καθόλου. Οι περιγραφές των χαρακτήρων και κυρίως η αιτιολόγηση των κινήσεών τους είναι επαρκή ώστε να δημιουργηθούν συμπάθειες ή ακόμη και αντιπάθειες. Εκτός από όλα αυτά, μέσα από τα όσα διαδραματίζονται στο μυθιστόρημα, παρακολουθούμε μια Αθήνα περασμένων εποχών που σε πολλούς από εμάς είναι εντελώς άγνωστη.
Ο Στάθης εκείνη τη χρονιά τελείωνε το γυμνάσιο. Ήταν παιδί τυπικής λαϊκής οικογένειας που έμενε στο νοίκι στα Κάτω Πατήσια. Ο πατέρας του ήταν οικοδόμος και χάρη στην ανοικοδόμηση της Αθήνας, εδώ και χρόνια είχε κάθε μέρα δουλειά. Πρώην ψηφοφόρος της ΕΔΑ. Τώρα στη δικτατορία τίποτα. Πάντα φρόντιζε να μην προκαλεί γιατί ήταν βεβαρημένο το παρελθόν του.
Περιγράφει πολύ παραστατικά τον τρόπο που λειτουργούσε η Αστυνομία εκείνη την περίοδο. Οι υποθέσεις έπρεπε να λύνονται γρήγορα αφού υπήρχε μεγάλη πίεση από τις εφημερίδες, με προσοχή όμως για να μην εκτεθούν άτομα που υποστήριζαν το καθεστώς ακόμη κι αν έφταιγαν. Υπάρχουν μέσα στο βιβλίο αρκετές σκηνές από τα γραφεία της Ασφάλειας και τις μεθόδους που χρησιμοποιούσαν οι αστυνομικοί, καθώς και άλλες στις οποίες περιγράφεται ο τρόμος που προκαλούσε η θέα τους στον απλό πληθυσμό.
Πράγματι, ο δικηγόρος του δεν άργησε πάνω από πέντε λεπτά. Ανέβηκαν μαζί από τις σκάλες για να μιλήσουν ενδιάμεσα. Ο δικηγόρος του είπε πως θα κάνει αυτός τον πρόλογο και έπειτα θα πει το περιστατικό ο ίδιος. Φτάνοντας χτύπησε διακριτικά τη μισάνοιχτη πόρτα του αστυνόμου.
Και εκτός από αυτό, είναι και η κοινωνία της Αθήνας. Κόσμος που έχει λόγο για ό,τι σου συμβαίνει, τα σχόλιά τους και η κοινωνική κατακραυγή μπορεί να καταστρέψουν ζωές. Και στον αντίποδα αυτών, η μουσική. Πολλοί από τους σπουδαιότερους Έλληνες μουσικούς δημιουργούς μεγαλούργησαν την ίδια εποχή, τραγούδια που ακούγονται και τραγουδιούνται με ευχαρίστηση μέχρι σήμερα ακούστηκαν τότε για πρώτη φορά και υπάρχει πληθώρα αυτών στο μυθιστόρημα, γεμίζοντας με όμορφες νότες τη σαπίλα και τη διαφθορά που κατά τ΄ άλλα περιγράφει.
Πρόκειται για ένα όμορφο βιβλίο που διαβάζεται πολύ γρήγορα. Ο τρόπος που γράφει ο συγγραφέας είναι γρήγορος και στρωτός και η ιστορία είναι πολύ καλή. Μου άρεσε που ασχολείται με βαριά θέματα χωρίς να σου ρημάζει την ψυχολογία, είναι όλα γραμμένα πολύ προσεχτικά ώστε να δίνουν τις πληροφορίες που πρέπει απλά αναφέροντας γεγονότα και χωρίς να εμβαθύνει στα συναισθήματα.
Περίληψη: Αθήνα 1969
Στην καρδιά της δικτατορίας. Η πρωτεύουσα ανοικοδομείται με γρήγορους ρυθμούς, πολυκατοικίες φυτρώνουν σαν μανιτάρια παντού.
Κολωνάκι: Ένας ομοφυλόφιλος, επώνυμος εφοπλιστής βιώνει το πάθος του με νεαρούς, ερωτικούς συντρόφους. Άλλες φορές απολαμβάνει τη συντροφιά των νεαρών στη Μερσεντές του, άλλες στο πολυτελές διαμέρισμά του, μέχρι που μια μέρα βρίσκεται άγρια δολοφονημένος σε αυτό.
Γενική ασφάλεια Μπουμπουλίνας: Ένα «κράτος εν κράτει». Στην «Ελλάς, των Ελλήνων Χριστιανών» και την εποχή της ησυχίας, τάξης και ασφάλειας, δεν επιτρέπονται ανεξιχνίαστα εγκλήματα. Η ζωή των νεαρών συντρόφων του εφοπλιστή μπαίνει στο μικροσκόπιο της αστυνομίας μέχρι να βρεθεί ο ένοχος…
Στοιχεία βιβλίου
Τίτλος: Μια Μερσεντές χρώματος γκρενά
Συγγραφέας: Νίκος Οικονόμου
Εκδόσεις: Αρμός
Σελίδες: 234
Ημερομηνία έκδοσης: Νοέμβριος 2021
ISBN: 978-960-615-433-1
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
