Από τις εκδόσεις Υδροπλάνο κυκλοφορεί το βιβλίο «Ο κύριος με τα πατίνια» που έγραψε η Ελπίδα Μηναδάκη και εικονογράφησε η Ναταλία Μαυρωτά. Ανήκει στη σειρά Έλληνες εικαστικοί που επιμελείται ο εικονογράφος Βασίλης Κουτσογιάννης.
Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου
Η συγγραφέας, μέσω της ευφάνταστης ιστορίας βραχείας φόρμας που γράφει, συστήνει στα παιδιά τον σπουδαίο Έλληνα ζωγράφο Γιάννη Γαΐτη με τα χαρακτηριστικά του ανθρωπάκια, ενώ παράλληλα, μας υπενθυμίζει ότι η ζωή δεν έχει μόνο υποχρεώσεις, τρέξιμο και άγχος. Πρέπει να διαθέτουμε χρόνο για διασκέδαση και όμορφες στιγμές με τους δικούς μας ανθρώπους.
Ας πάρουμε όμως την ιστορία από την αρχή. Ο ήρωας της συγγραφέως είναι ο Στέφανος, που ζει με τη μαμά του. Εκείνη δουλεύει πολλές ώρες και ο Στέφανος δεν μπορεί να καταλάβει γιατί πάντα φτάνει στο σχολείο καθυστερημένη για να τον παραλάβει, γιατί σταμάτησαν να παίζουν μαζί και να διασκεδάζουν. Για άλλη μια φορά, ενώ όλοι οι συμμαθητές του έχουν σχολάσει, εκείνος περιμένει να έρθει η μητέρα του. Στενοχωρημένος, φεύγει μόνος για το σπίτι του.
«Αυτό είναι το πρόβλημα. Κανείς δεν αστειεύεται πια…» μουρμούρισε ο Στέφανος με παράπονο, περπατώντας σκυφτός προς την πλατεία. Όλοι έπαιρναν τα πάντα πολύ σοβαρά. Όλα γίνονταν «στον χρόνο τους», τα μαθήματα, τα τεστ, τα διαλείμματα, τα ψώνια, το φαγητό, το διάβασμα, ο ύπνος. Δεν υπήρχε καθόλου χρόνος για παιχνίδι, για ξεγνοιασιά.
Τότε ο Στέφανος συναντά στον δρόμο έναν μυστηριώδη κύριο με πατίνια στα πόδια, καπέλο στο κεφάλι και φτερά στους ώμους. Το πρόσωπό του δεν φαίνεται καλά και δεν έχει όνομα.
Το αγόρι σηκώθηκε απ’ το παγκάκι και πλησίασε τον κύριο.
«Συγγνώμη, τι κάνετε;»
«Δε βλέπεις; Κάνω τη ζωή μου πατίνι» του απάντησε.
Παίρνοντας έμπνευση από έναν πίνακα του ζωγράφου Γιάννη Γαΐτη, η συγγραφέας θίγει ένα θέμα που απασχολεί πολύ τον σύγχρονο άνθρωπο των μεγάλων πόλεων. Η καθημερινότητά του έχει μετατραπεί σε ένα αέναο κυνήγι χρόνου για να προλάβει όλες τις υποχρεώσεις του. Λειτουργεί όχι σαν άνθρωπος που απολαμβάνει κάθε στιγμή της ζωής, αλλά σαν ένα καλοπρογραμματισμένο ρομπότ που εκτελεί εργασίες. Το χαμόγελο έχει χαθεί από τα χείλη του. Σκυθρωπός και κακόκεφος μόνιμα, δεν ζει, απλά υπάρχει και εκτελεί εργασίες.
Το «ανθρωπάκι» που δημιούργησε ο ζωγράφος για να αποτυπώσει τον αποξενωμένο άνθρωπο των μεγαλουπόλεων και έγινε το χαρακτηριστικό γνώρισμα της δουλειάς του, συνδέεται άρρηκτα στην ιστορία με τον σύγχρονο άνθρωπο που αφήνει τη ζωή να κυλάει χωρίς να τη ζει.
Στην εικονογράφηση του βιβλίου, το «ανθρωπάκι» βρίσκεται διάσπαρτο στις σελίδες. Κείμενο και εικόνες κουμπώνουν με τρόπο άρτιο και δημιουργούν ένα καλαίσθητο αποτέλεσμα.
Ένα υπέροχο βιβλίο που μας προσκαλεί να γνωρίσουμε τη φωτεινή πλευρά της ζωής, προσθέτοντας μικρές πινελιές χαράς, ξεγνοιασιάς, τολμώντας να ζήσουμε ουσιαστικά.
Περιγραφή: Ο μικρός Στέφανος νιώθει πως όλα γύρω του τρέχουν γρήγορα: οι άνθρωποι, οι μέρες, ακόμη και η μαμά του. Εκείνη δουλεύει ασταμάτητα κι εκείνος λαχταρά λίγο χρόνο «μαζί».
Ώσπου, μια μέρα στην πλατεία, γνωρίζει έναν παράξενο κύριο με πατίνια, καπέλο και φτερά στην πλάτη. Έναν κύριο που του υπενθυμίζει πως η ζωή δεν είναι μόνο καθήκον, αλλά και παιχνίδι, χαμόγελο και ανάσα.
Μια τρυφερή ιστορία για τον ενθουσιασμό και τη χαρά που ξαναγεννιέται, όταν μικροί και μεγάλοι τολμούν να ανοίξουν φτερά και να πετάξουν μαζί. Mια ιστορία που μας ψιθυρίζει πως η ζωή γίνεται πιο όμορφη, όταν της επιτρέπουμε να κυλήσει πάνω σε πατίνια. Εμπνευσμένη από το έργο του εικαστικού Γιάννη Γαΐτη.
Στοιχεία Βιβλίου
Τίτλος: Ο κύριος με τα πατίνια
Συγγραφέας: Ελπίδα Μηναδάκη
Εικονογράφος: Ναταλία Μαυρωτά
Εκδόσεις: Υδροπλάνο
ΙSBN: 978-618-207-213-4
Ημ. Έκδοσης: 01/2026
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
