Από τις Εκδόσεις Συρτάρι κυκλοφορεί το βιβλίο της Αφροδίτης Αλεξοπούλου «Πολυτίμη». Πρόκειται για μια νουβέλα που μας μεταφέρει σε κάποιο ορεινό χωριό, τη δεκαετία του ’50.
Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου
Μετά τον θάνατο του πατέρα της, η Πολυτίμη αναγκάζεται από τη μητέρα της να διακόψει το σχολείο και να δεχτεί τον άντρα που της προξενεύει.
Ετοιμάστηκες ή ακόμη; Σε θέλω προσεκτική μπροστά στα συμπεθέρια. Μόλις έρθουν, θα φιλήσεις το χέρι της πεθεράς σου και θα έχεις χαμηλωμένο το κεφάλι. Και ευθύς μόλις καθίσουμε στη σάλα, θα μας σερβίρεις το γλυκό καρύδι με δροσερό νερό. Θα πεις ότι το έφτιαξες με τα χεράκια σου. Ένα μικρό ψέμα δε βλάπτει. Και το νου σου μη σου πέσει ο δίσκος και ρεζιλευτούμε.
Ο Παύλος, ο άνδρας που πρόκειται να παντρευτεί, λίγο πριν τον γάμο φεύγει από το χωριό, αφήνοντας την Πολυτίμη έγκυο και ολομόναχη να αντιμετωπίσει την κατακραυγή του κόσμου.
Η συγγραφέας έχει δημιουργήσει μια ηρωίδα που εμπνέει τους αναγνώστες. Είναι ένα πρότυπο ανθρώπου που ξέρει να αγαπάει αληθινά, να συγχωρεί, αλλά και να αγωνίζεται για να πραγματοποιήσει όσα έχει ονειρευτεί.
Μέσα από την ιστορία της Πολυτίμης, οι πιο νέοι σε ηλικία αναγνώστες γνωρίζουν τη θέση που είχε η γυναίκα στην κοινωνία σε προηγούμενες δεκαετίες. Ειδικά στην επαρχία που οι κοινωνίες ήταν πιο κλειστές, οι θυγατέρες δεν όριζαν οι ίδιες τη ζωή τους. Οι γονείς αποφάσιζαν για αυτές πριν τον γάμο, και μετά τον γάμο τους οι σύζυγοι.
Τα πράγματα στο σπίτι της Μάρως γίνονταν κάθε μέρα και χειρότερα. Ο άντρας της εξακολουθούσε να μεθοκοπά και να τη χτυπάει, κάτι που δεν το άντεχα και δεν μπορούσα να βοηθήσω. Είχε ξεκινήσει να απειλεί και εμένα να του δώσω χρήματα. Έπρεπε επειγόντως να βρω άλλο κατάλυμα.
Η συγγραφέας δεν εκβιάζει το συναίσθημα των αναγνωστών. Κρατά την ισορροπία στις περιγραφές της. Καταγράφει καταστάσεις που λίγο ή πολύ μας είναι οικείες. Η θέση της γυναίκας ήταν υποδεέστερη σε όλους τους τομείς. Η ηρωίδα της όμως γίνεται φάρος. Είναι ένας χαρακτήρας που εντυπώνεται στους αναγνώστες και τους ακολουθεί. Σκέφτονται τις πράξεις της, τα λόγια της, τα βήματά της προς το φως.
Σε μια εποχή που δυστυχώς καθημερινά σχεδόν διαβάζουμε και ακούμε για δολοφονίες γυναικών από τα χέρια των συντρόφων τους, το βιβλίο μας υπενθυμίζει την ανάγκη να αγαπήσουμε ξανά τον εαυτό μας, να επαναπροσδιορίσουμε τα θέλω μας και να τολμήσουμε τις αλλαγές που θα μας οδηγήσουν στο φως.
Περίληψη: Ο σκοπός της γυναίκας είναι ο γάμος κι η οικογένεια. Εμείς θα σου τον βρούμε τον γαμπρό και το καθήκον σου θα ‘ναι να τον υπηρετείς. Πού ακούστηκε γυναίκα να μαθαίνει πολλά γράμματα; Και που πας σχολείο πολύ σου είναι. Μου φαίνεται πήραν τα μυαλά σου αέρα».
∆ε με ένοιαζε όμως ό,τι κι αν έλεγε. Είχα τον πατέρα μου συμπαραστάτη μου σε κάθε καβγά μας. «Αχ, βρε Μανόλη δεν της βρέχεις και εσύ καμία, μπας και βάλει μυαλό; Ονειρεύεται γράμματα και μεγαλεία, κορίτσι πράμα», μονολογούσε κι εκείνος γελούσε μαζί της. «Παιδί είναι, ∆έσπω», κατέληγε κάθε φορά κι η μάνα μου φούντωνε από θυμό. Ο γλυκός μου ο πατέρας… αν ζούσε, τίποτα από όσα ακολούθησαν δε θα γινόταν.
Στοιχεία Βιβλίου
Τίτλος: Πολυτίμη
Συγγραφέας: Αφροδίτη Αλεξοπούλου
Εκδόσεις: Συρτάρι
ISBN: 978-618-5763-10-7
Ημ. Έκδοσης: 11/2023
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Δημιουργία κεντρικής εικόνας: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
