Τρίτη, 20 Φεβρουαρίου, 2024
More
    ΑρχικήΘρύλοι & ΜύθοιH Λυχνοσπηλιά Αττικής ή αλλιώς το σπήλαιο του Πανός κι οι θρύλοι...

    H Λυχνοσπηλιά Αττικής ή αλλιώς το σπήλαιο του Πανός κι οι θρύλοι του

    -

    H Λυχνοσπηλιά Αττικής είναι ένα ιδιαίτερο σπήλαιο με ενδιαφέρουσα ιστορία και χαρακτηριστικά. Αγαπημένος προορισμός για τους ορειβάτες που τους αρέσει να κάνουν σύντομες αποδράσεις κοντά στην Αθήνα.

    Γράφει η Αγγελίνα Παπαθανασίου

    Βρίσκεται στους πρόποδες του Ποικίλου Όρους και χρονολογείται από τον 5ο αιώνα. Ανακαλύφθηκε σχετικά πρόσφατα, το 1890, από τον Δημήτριο Καμπούρογλου, σχεδόν τυχαία. Ήταν η περίοδος που γινόταν έρευνα για την Αρχαία Ιερά Οδό. Ωστόσο η ανασκαφή του άργησε, καθώς έγινε αρκετά χρόνια αργότερα και συγκεκριμένα το 1932 από τον Ιωάννη Τραυλό.

    Για να φθάσει κανείς στο σπήλαιο, η πλαγιά είναι δυσπρόσιτη και ο χώρος παρουσιάζει εικόνα κατακρήμνισης, λόγω γεωτεκτονικής δράσης που είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία της χαράδρας Κελάδωνα (αρχαία ονομασία της σημερινής Γκούρας).

    H Λυχνοσπηλιά Αττικής, τo άγνωστο σε πολλούς σπήλαιο, έχει βάθος σχεδόν δώδεκα μέτρα και ένα ιδιαίτερο χωνιοειδές σχήμα με άνοιγμα προς τον Βορρά. Οι ερευνητές αναφέρουν ότι κατά την αρχαιότητα το άνοιγμα αυτό ήταν κλειστό, έχοντας εκεί μόνο μία στενή είσοδο. Ακριβώς στην μπροστινή πλευρά του σπηλαίου υπήρχε ένα είδος αυλής. Όσον αφορά, τώρα, το εσωτερικό του, εκεί υπήρχε ένας μικρός τοίχος με ορθογώνιες λαξεύσεις στο δάπεδο, παρόμοιες με αυτές που υπήρχαν στην αυλή. Τα περισσότερα από δύο χιλιάδες λυχνάρια που βρέθηκαν και που χρονολογούνται κυρίως στα χρόνια του 4ου μ.Χ. αιώνα, του δίνουν την ονομασία Λυχνοσπηλιά.

    Το όνομα σπήλαιο του Πανός, πάντως, μόνο τυχαίο δεν είναι. Όπως λέει και το όνομά του, το σπήλαιο ήταν αφιερωμένο στον θεό Πάνα. Θεωρείται ότι κατά την αρχαιότητα το σπήλαιο, λοιπόν, είχε λατρευτικό χαρακτήρα και γίνονταν εκεί θυσίες. Θεωρείται επίσης ότι κατά τη διάρκεια των βυζαντινών ετών, το σπήλαιο κατοικήθηκε για μικρό χρονικό διάστημα. Εκεί έμειναν ασκητές, ενώ κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας χρησιμοποιήθηκε ως στάβλος.

    Το εσωτερικό του σπηλαίου έχει υποστεί πολλές εσωτερικές μεταβολές από κατακρημνίσεις, με συνέπεια να σταματήσει νωρίς να λειτουργεί ως λατρευτικός χώρος. Είναι όμως ακόμη ένα ζωντανό σπήλαιο που παρουσιάζει σταγονοροή και έχει πανίδα, κυρίως νυχτερίδες και δολιχόποδα.

    Πηγές: https://arxaiaellinika974511823.wordpress.com/

                 https://exploringgreece.tv/

    Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ.

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    εισάγετε το σχόλιό σας!
    παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ