Την ιδιαίτερη γραφή της Stephanie Garber την αγαπώ πολύ, καθώς έχει αποδείξει την απαράμιλλη ικανότητά της να χτίζει κόσμους γεμάτους μαγεία, ψευδαισθήσεις και σκοτεινά παραμύθια. Έτσι, όταν κυκλοφόρησε το νέο της βιβλίο «Η αλχημεία των μυστικών» από τις Εκδόσεις Ψυχογιός, σε μετάφραση της Πηνελόπης Τριαδά, ήμουν κάτι παραπάνω από ανυπόμονη να δω πώς θα διαχειριστεί την πρώτη της προσπάθεια στην ενήλικη λογοτεχνία φαντασίας.
Προσωπική άποψη: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Η ιστορία μάς συστήνει τη Χόλαντ Σεντ Τζέιμς, μια φοιτήτρια που παρακολουθεί το μάθημα «Δοξασίες 517: Τοπικοί Θρύλοι και Αστικοί Μύθοι». Σε αντίθεση με τους συμφοιτητές της, οι οποίοι θεωρούν τις ιστορίες της καθηγήτριάς τους απλά αποκυήματα φαντασίας, η Χόλαντ είναι πεπεισμένη πως η μαγεία είναι αληθινή. Αυτή η ακλόνητη πίστη της, σε συνδυασμό με την απεγνωσμένη ανάγκη να βρει απαντήσεις για τη δίδυμη αδερφή της (την Τζάνιουαρι), την οδηγεί σε ένα επικίνδυνο, μαγικό κυνήγι θησαυρού στους κρυφούς δρόμους του Λος Άντζελες. Τι ακριβώς συνέβη στους γονείς της πριν χρόνια; Πόσο επικίνδυνο είναι να μάθει;
Σ’ αυτό το ταξίδι δεν είναι μόνη της, αλλά πλαισιώνεται από αινιγματικούς άντρες που ισχυρίζονται πως θέλουν να τη βοηθήσουν, την ίδια στιγμή που είναι ξεκάθαρο πως όλοι τους λένε ψέματα.
«Η αλχημεία των μυστικών» ξεκινά με μια πολύ δυνατή ατμόσφαιρα, μια τέλεια φθινοπωρινή dark academia αίσθηση. Η Χόλαντ μου θύμισε αρχικά την Εβάντζελιν (από τη σειρά «Μια φορά και μια ραγισμένη καρδιά»), διαθέτοντας την ίδια ονειροπόλα αφέλεια, όμως σύντομα απέδειξε πως έχει τον δικό της χαρακτήρα, μαθαίνοντας σταδιακά να επιβιώνει σε έναν κόσμο γεμάτο εξαπάτηση.
Ο Άνταμ, ο Μέισον, ο Γκέιμπ φέρουν την κλασική υπογραφή της Garber: επικίνδυνοι, γοητευτικοί, μυστικοπαθείς και εντελώς αναξιόπιστοι. Ωστόσο, εδώ ακριβώς εντόπισα και το μεγαλύτερο αδύναμο σημείο του βιβλίου. Αντί για ένα κλασικό ερωτικό τρίγωνο, η συγγραφέας δημιούργησε ένα… «τρίγωνο εμπιστοσύνης». Η Χόλαντ άλλαζε συνεχώς γνώμη για το ποιον πρέπει να εμπιστευτεί, σε σημείο που οι αποφάσεις της γίνονταν χαοτικές και κουραστικές, προκαλώντας μια αίσθηση ασυνέχειας στην πλοκή, με αποτέλεσμα να δυσκολευτώ να δεθώ συναισθηματικά μαζί τους.
Ένιωσα πως μπαινόβγαιναν στην ιστορία περισσότερο σαν πιόνια που εξυπηρετούσαν την πλοκή, παρά ως ολοκληρωμένες, αυτόνομες προσωπικότητες. Ακόμα και η μεγάλη ανατροπή στο φινάλε, αν και έξυπνη ως σύλληψη, εκτελέστηκε κάπως βιαστικά, αφήνοντας την αίσθηση του ανεκπλήρωτου.
Κατανοώ απόλυτα πως το «Η αλχημεία των μυστικών» πρόκειται για το πρώτο βιβλίο μιας νέας σειράς και είναι λογικό να μην κλείνουν όλα τα μέτωπα, όμως θα ήθελα το σύστημα μαγείας και η ιστορία αυτού του νέου κόσμου να είχαν εξηγηθεί με περισσότερη σαφήνεια.
Κλείνοντας το «Η αλχημεία των μυστικών», μπορώ να πω πως δεν άγγιξε την τελειότητα των προηγούμενων έργων της (όπως το Caraval), όντας λίγο υπερφίαλο στην προσπάθειά του να εντυπωσιάσει, ωστόσο η ικανότητα της συγγραφέως να σε αιχμαλωτίζει συναισθηματικά και να σε κάνει να ζητάς κι άλλο, παραμένει το μεγαλύτερο ταλέντο της.
Εν κατακλείδει, έχουμε να κάνουμε με ένα καλοδουλεμένο βιβλίο που μπλέκει τη μαγεία με τη σύγχρονη πραγματικότητα, θεωρίες συνωμοσίας και μυστικά, δημιουργώντας μια αίσθηση «σκοτεινού παραμυθιού».
Κι αναρωτιέμαι, όταν όλοι γύρω σου κρύβουν το πραγματικό τους πρόσωπο πίσω από γοητευτικά ψέματα, ποιον μπορείς τελικά να εμπιστευτείς εκτός από το ίδιο σου το ένστικτο;
Αναμένω τη συνέχεια!
Περίληψη: Η ΜΑΓΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΝ ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΥ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ…
Οι περισσότεροι φοιτητές του μαθήματος «Δοξασίες 517: Τοπικοί Θρύλοι και Αστικοί Μύθοι» πιστεύουν ότι οι ιστορίες της Καθηγήτριας προέρχονται από τη φαντασία της. Η Χόλαντ Σεντ Τζέιμς όμως πιστεύει ότι είναι αληθινές, ότι μαγεία υπάρχει.
Η αναζήτηση της αλήθειας οδηγεί τη Χόλαντ σε έναν λαμπερό καινούργιο κόσμο και στον δρόμο ενός σαγηνευτικού ξένου που ισχυρίζεται ότι έχει έρθει για να της σώσει τη ζωή.
Όλοι, όμως, λένε ψέματα…
Στοιχεία βιβλίου
Τίτλος: Η αλχημεία των μυστικών
Συγγραφέας: Stephanie Garber
Μεταφραστής: Πηνελόπη Τριάδα
Εκδόσεις: Ψυχογιός
ISBN: 978-618-01-6360-5
Σελίδες: 400
Έτος έκδοσης: 2026
Επιμέλεια: Ζωή Τσούρα
Δημιουργία κεντρικής εικόνας: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
