Πώς γράφτηκαν οι Φεγγαροφύλακες; Για μέρες κοιτούσα το φεγγάρι και αναρωτιόμουν αν είχε κάποια ιστορία να μου πει. Κι έτσι, εντελώς απρόοπτα, μου γεννήθηκε η απορία τι θα γινόταν αν κάποιος το πλήγωνε.
Γράφει η Καλαμαρά Γεωργία
Η απάντηση ήρθε μέσα από ένα όνειρο. Εκεί, οι ήρωές μου είπαν ότι το Φεγγάρι πληγώθηκε από έναν αδέξιο τοξοβόλο κι έκτοτε μαύριζε στιγμιαία. Ωστόσο, αυτή η ανισορροπία γέννησε μια σειρά από γεγονότα που επηρέασαν τόσο ανθρώπους όσο και θεούς. Σαφώς και μαγεύτηκα από αυτό το σπουδαίο μυστικό τους και θέλησα να εισχωρήσω στον κόσμο τους.
Το ταξίδι ήταν περιπετειώδες, γεμάτο μυστήριο, αποκαλύψεις και νέες εμπειρίες. Μέσα από όλη αυτή τη διαδρομή είδα τον εαυτό μου στα πρόσωπα και τις ψυχές των ηρώων, έγινα κομμάτι τους. Αν και υπήρξαν ήρωες που αντιπαθούσα, προσπάθησα να αφήσω στην άκρη τα συναισθήματά μου και να αφουγκραστώ το γιατί είχαν επιτρέψει στην κακία να τους μολύνει μέχρι το μεδούλι. Είναι πραγματικά απίθανο και ιδιαίτερα σοκαριστικό κάθε φορά που αντιμετωπίζεις ψυχρούς και μικρόψυχους ανθρώπους να βλέπεις ότι στην ουσία πρόκειται για πληγωμένες υπάρξεις, οι οποίες δυστυχώς ύψωσαν τείχη και επέλεξαν την οδό της σκληρότητας.
Πολύ σημαντικό στοιχείο στην ιστορία μου ήταν η ύπαρξη ενός θεού φιλεύσπλαχνου, γενναιόδωρου, γεμάτου αγάπη για τον άνθρωπο. Αυτό ήταν κάτι που δεν το διαπραγματεύτηκα με τους ήρωες. Νομίζω κιόλας πως επικροτούσαν την επιλογή μου. Εξάλλου, γράφοντας μού αποκαλύφθηκαν περισσότερα απ’ όσα μπορούσα να φανταστώ, κι έτσι ολοκληρώνοντας το βιβλίο, είχα μια απίστευτη ζεστασιά στην καρδιά μου.
Να σημειώσω εδώ πως εξαρχής είχα κατά νου να μην ακολουθήσω την πεπατημένη κατά τη συγγραφή, αλλά να πλάσω έναν νέο κόσμο με ονόματα δικής μου εμπνεύσεως, χωριά και κοιλάδες με ιδιόμορφα χαρακτηριστικά κι επίσης επέλεξα να μη χρησιμοποιήσω τη μαγεία (ξόρκια, μαντζούνια κ.λπ.) αλλά να δημιουργήσω ένα υπερφυσικό κλίμα. Κι όλα αυτά βασισμένα στο μοντέλο της σύγχρονης κοινωνίας (πολιτισμός, κουλτούρα, έθιμα, παραδόσεις, γλώσσα, εργασιακός τομέας, δραστηριότητες, θρησκεία).
Πώς γράφτηκαν οι Φεγγαροφύλακες
Επίσης ήταν δική μου επιλογή τα μικρά κεφάλαια και η κινηματογραφική πλοκή. Σκοπός μου ήταν σε κάθε κεφάλαιο να γράφω ένα δυναμικό και μυστηριώδες φινάλε που θα ανάγκαζε τον αναγνώστη να γυρίσει σελίδα.
Σίγουρα το ταξίδι ήταν μαγικό, αλλά ταυτόχρονα και κοπιαστικό. Σχεδόν εξαντλητικό. Η παραμονή στον κόσμο που είχα πλάσει με εξουθένωνε. Λάτρευα όμως αυτού του είδους την κόπωση. Γι’ αυτό και όταν το ολοκλήρωσα, πήρα βαθιά ανάσα και χαμογέλασα. Πλέον γνώριζα όλα τα μυστικά του κόσμου μου. Κι είχα το προνόμιο να ακούω ακόμη τους ψιθύρους των ηρώων για τη συνέχεια της ιστορίας…
Μπορείτε να βρείτε εδώ το βιβλίο της κυρίας Καλαμαρά.
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
