Στη σημερινή συνέντευξη στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών, φιλοξενείται ο στιχουργός, ποιητής και συγγραφέας Αλέξανδρος Στεφόπουλος με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου του «Η Αρμονία της Αταξίας» από τις εκδόσεις γραφή.
Συνέντευξη
Ρωτάει η Αγγελίνα Παπαθανασίου
Ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη που μας παραχωρείτε. Από τις εκδόσεις γραφή κυκλοφορεί το τέταρτο βιβλίο σας, «Η Αρμονία της Αταξίας». Πώς προέκυψε η συγγραφή στη ζωή σας; Ήρθε τυχαία ή ήταν όνειρο ζωής που έγινε πραγματικότητα;
A.ΣΤ. Κατ’ αρχάς κι εγώ ευχαριστώ για τη φιλοξενία…
Έχω πλέον τη βεβαιότητα πως ο κάθε άνθρωπος έρχεται για να διατρέξει τη δική του μοναδική διαδρομή και μέσ’ απ’ αυτήν να φτάσει στην ολοκλήρωσή του. Η γραφή ως τέτοια πράξη νοείται για μένα. Ως μια άσκηση κατανόησης του δρόμου και των γεγονότων που συμβαίνουν μέσα σ’ αυτόν.
Η συγγραφή από νωρίς με έθελξε ως ένα παιχνίδι προσωπικό. Ήταν η διαφυγή μου από μια πραγματικότητα η οποία μάλλον με συνέθλιβε. Αυτή η διαφυγή έκανε διαχειρίσιμη τη σκούρα πραγματικότητα, κάτι που συμβαίνει και σήμερα από ένα σημείο διαφορετικό.
Το βιβλίο σας είναι μια συλλογή ποιημάτων χαϊκού. Γράφτηκαν κάποια συγκεκριμένη περίοδο ή υπήρχαν σε αρχείο στον υπολογιστή σας και κάνατε κάποια επιλογή;
Α.ΣΤ. Είναι γραμμένα σε διάφορες χρονικές στιγμές, από αρκετά παλιότερα μέχρι πρόσφατα. Είναι στιγμές που μάλλον διέφευγα του χρόνου κι από μικρές χαραμάδες περνούσα σε τόπους ανεκπλήρωτους και σε βυθούς ανεξερεύνητους.
Εξαιρετικός είναι ο τίτλος της συλλογής. Ποια ήταν η πηγή έμπνευσης;
Α.ΣΤ. Η αρμονική αταξία που αέναα επικρατεί στο φυσικό περιβάλλον, στην ίδια τη μάνα φύση. Αυτή είναι μια αλήθεια που τη συνειδητοποίησα πολύ νωρίς στη ζωή μου ως παιδί αγροτικής οικογένειας και πάντα με μάγευε. Το πώς δηλαδή τα πάντα γεννιούνται, ανθίζουν και ολοκληρώνουν τον κύκλο τους μέσα σε μια φαινομενική αταξία, που όμως βασίζεται σε άγραφους κανόνες ισορροπίας και Συνύπαρξης.
Σε δύσκολους καιρούς σαν κι αυτούς που διανύουμε σήμερα, η τέχνη σώζει την ψυχή του ανθρώπου; Είναι για σας μια διέξοδος από την καθημερινότητα;
Α.ΣΤ. Η τέχνη, η κάθε τέχνη, δεν είναι διαφυγή ούτε διέξοδος στη δική μου κατανόηση. Είναι ο τρόπος για ν’ ανασαίνουμε οι άνθρωποι και να ομορφαίνουμε. Είναι δηλαδή σαν η ζωή να είναι ο ακατέργαστος όγκος μαρμάρου και η τέχνη, όπως ο γλύπτης, λειαίνει τις γωνίες, δίνει σχήμα και το άμορφο παίρνει μορφή, δημιουργώντας μικρές ή μεγάλες αποκαλύψεις. Έτσι λοιπόν θα έλεγα πως είναι αναγκαιότητα πρώτης γραμμής.
Έχουν προγραμματιστεί παρουσιάσεις της ποιητικής σας συλλογής μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα;
Α.ΣΤ. Έχει ήδη πραγματοποιηθεί η πρώτη παρουσίαση στο φιλόξενο βιβλιοπωλείο-καφέ Booking Hill στη Δάφνη στην Αθήνα. Θ’ ακολουθήσουν μερικές ακόμα εντός και εκτός των τειχών.
Ποια είναι τα επόμενα συγγραφικά σας σχέδια;
Α.ΣΤ. Σχέδια… Ναι, υπάρχουν διάφορες σκέψεις, αλλά επιτρέψτε μου να πω πως είναι λίγο νωρίς… Προς το παρόν υπάρχει η «Αρμονία της Αταξίας» κι εγώ προσπαθώ να είμαι σ’ αυτό που συμβαίνει τώρα. Καλά να είμαστε, κι όταν η συνθήκη είναι ώριμη, θα πάμε στο επόμενο…
Λίγο πριν ολοκληρώσουμε τη συνέντευξη, θα θέλατε να μοιραστείτε κάτι με τους αναγνώστες μας;
Α.ΣΤ. Θα σημειώσω κάτι που υπάρχει ως έναρξη στο βιβλίο μου «Τα κοτσύφια Φτάνουν στην Πόλη» (2019, εκδόσεις Διάφορος).
«Οι άνθρωποι
κατεβαίνουμε στον πλανήτη Γη
για να συναντηθούμε»
Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας. Καλή συνέχεια.
Α.ΣΤ. Ευχαριστώ κι εγώ και καλή ανάγνωση.
Που σε κοίταξα,
τόσο μαζεμένο φως
ποτέ δεν είδα
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
