Αν ο φόβος έπαιρνε μορφή, θα έμοιαζε με ομίχλη που σε κρατά κοντά της και με μια φωνή που επιμένει να μιλά μέσα στο κεφάλι σου, ακόμα κι όταν λες πως θέλεις ησυχία. Με το «Δύο πλεγμένα στέμματα» της Rachel Gillig ολοκληρώνεται η σκοτεινή και ρομαντική διλογία του Βασιλιά Ποιμένα.
Προσωπική άποψη: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός. Η μετάφραση ανήκει στην Έλενα Γιαννάκουλα.
Με το βασίλειο του Μπλάντερ να στέκεται στο χείλος της καταστροφής, υποταγμένο σε έναν τυραννικό βασιλιά και στη σκοτεινή του μαγεία, η Έλσπεθ και ο Ρέιβιν έχουν ήδη συγκεντρώσει σχεδόν όλες τις Κάρτες Πρόνοιας, αλλά τους λείπει η μία που δεν επιτρέπεται να λείπει. Η Κάρτα των Δίδυμων Σκλήθρων. Ο χρόνος στενεύει, η Ισημερία πλησιάζει και η αναζήτηση δεν μοιάζει με αποστολή δόξας, μοιάζει με αγώνα να προλάβουν πριν κλειδώσει για πάντα η πόρτα της ελευθερίας.
Για να τη βρουν, πρέπει να περάσουν μέσα από το επικίνδυνο ομιχλώδες δάσος, εκεί που η ομίχλη δεν αφήνει να δεις καθαρά ούτε τον δρόμο ούτε τον άνθρωπο που περπατά δίπλα σου. Κι εδώ εμφανίζεται η πιο άβολη αλήθεια της ιστορίας. Ο μόνος που μπορεί να τους οδηγήσει είναι ο Εφιάλτης, το τέρας που ζει μέσα στο μυαλό της Έλσπεθ και μοιράζεται κάθε σκέψη της. Μόνο που τώρα ο Εφιάλτης αλλάζει τις ισορροπίες. Δεν θέλει πια να μοιράζεται. Κι αυτό μετατρέπει την περιπέτεια σε κάτι πολύ πιο προσωπικό, γιατί όταν ο εχθρός δεν στέκεται απέναντι, αλλά από μέσα, δεν τον «νικάς» με σπαθί, τον αντιμετωπίζεις με απόφαση. Ποιο είναι το τίμημα της λύτρωσης; Μετά από πόσες θυσίες έρχεται;
Η Gillig χρησιμοποιεί αναδρομές για να ξετυλίξει το παρελθόν και να αλλάξει το πώς βλέπεις πρόσωπα και γεγονότα, ειδικά τον ίδιο τον Εφιάλτη.
Σε αρκετά σημεία ένιωσα ότι η ιστορία εξηγεί παραπάνω απ’ όσο θα ήθελα, κι έτσι χάνει λίγο από την αινιγματική της απειλή. Επίσης, το ρομαντικό στοιχείο δυναμώνει περισσότερο από πριν και ναι, αλλά…
Η Έλσπεθ δεν κρατά πραγματικά το τιμόνι. Τη βλέπω να περνά από τα γεγονότα και να τα διηγείται, αλλά όχι να τα καθορίζει κι έτσι η καρδιά της ιστορίας μετακινείται αλλού. Στην πράξη, το κέντρο βάρους πέφτει στον Εφιάλτη και παρότι αυτό από μόνο του δεν θα ήταν πρόβλημα, εδώ μου φάνηκε σαν μετατόπιση που δεν προετοιμάστηκε σωστά. Το ίδιο ένιωσα και με κάποιους χαρακτήρες που από το περιθώριο βγαίνουν ξαφνικά μπροστά, χωρίς να έχει χτιστεί η διαδρομή τους. Κρυφές αλήθειες με γρήγορες εναλλαγές.
Και μέσα σε αυτό το μπρος πίσω, ο Ρέιβιν μου έδωσε την αίσθηση ότι δεν του παραχωρείται χώρος να φανεί η πλήρης δυναμική του. Μου πήρες μέρες να το διαβάσω γιατί δεν ένιωθα συνδεδεμένη μαζί του.
Κλείνοντας τα «Δύο πλεγμένα στέμματα», αυτό που έμεινε είναι η αίσθηση ότι η ελευθερία δεν χαρίζεται, κατακτιέται και συχνά σε αναγκάζει να πληρώσεις με κάτι που δεν ήθελες να χάσεις.
Αν έπρεπε να εμπιστευτείς τη φωνή που σε τρομάζει για να βρεις τον δρόμο σου μέσα στην ομίχλη, θα τολμούσες να την ακολουθήσεις;
Περίληψη: Οι Δίδυμες Σκλήθρες είναι κρυμμένες σ’ ένα μέρος χωρίς χρόνο. Ανάμεσα σε αρχαία δέντρα, εκεί όπου η ομίχλη κόβει βαθιά μέχρι το κόκαλο, η τελευταία Κάρτα παραμένει, περιμένοντας, κοιμισμένη. Το Βασίλειο του Μπλάντερ κινδυνεύει, υποδουλωμένο στα χέρια ενός τυραννικού βασιλιά και της σκοτεινής μαγείας του.
Η Έλσπεθ και ο Ρέιβιν έχουν καταφέρει να συγκεντρώσουν όλες τις Κάρτες Πρόνοιας, εκτός από μία – την πιο σημαντική, αυτή των Δίδυμων Σκληθρών. Για να βρουν την κάρτα πριν από την Ισημερία και να ελευθερώσουν το βασίλειο, θα χρειαστεί να ταξιδέψουν μέσα από το επικίνδυνο, ομιχλώδες δάσος. Και ο μόνος που μπορεί να τους οδηγήσει είναι ο Εφιάλτης, το τέρας στο μυαλό της Έλσπεθ, που μοιράζεται κάθε σκέψη της. Μόνο που ο Εφιάλτης δε θέλει πια να μοιράζεται…
Στοιχεία Βιβλίου
Τίτλος: Δυο πλεγμένα στέμματα
Συγγραφέας: Rachel Gillig
Μεταφραστής: Έλενα Γιαννακούλα
Εκδόσεις: Ψυχογιός
ISBN: 978-618-01-6266-0
Σελίδες: 512
Έτος έκδοσης: 2025
Επιμέλεια: Ζωή Τσούρα
Δημιουργία κεντρικής εικόνας: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
