Υπάρχουν άνθρωποι που προσφέρουν απλόχερα την αγάπη τους στους άλλους. Στο βιβλίο του εκπαιδευτικού και συγγραφέα Μερκούριου Αυτζή «Γιασμίν, η μαμά είναι… δύο!» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός, συναντάμε έναν άνθρωπο που δεν αγαπά με φειδώ.
Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου
Τη λένε Αγάπη και φροντίζει με όλο της το είναι τη Γιασμίν. Η Ναταλία Καπατσούλια έχει εικονογραφήσει το βιβλίο, που απευθύνεται σε ηλικίες επτά ετών και άνω.
Η Γιασμίν, το μόνο που έχει στα χέρια της από τους γονείς της για να τους θυμάται, είναι ένα σπασμένο μενταγιόν. Μόνη της σε ένα νησί, τους δικούς της τους έχασε στα μανιασμένα κύματα της θάλασσας. Βρίσκει αγάπη και ζεστασιά στο σπίτι της Αγάπης και του Άγγελου. Της φέρονται σαν να είναι πραγματική τους κόρη. Αν και έχει τα πάντα, της λείπουν οι γονείς της.
Και η Αγάπη έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι της να μην είναι μόνη η Γιασμίν. Αφού εξασφάλισε από τις κρατικές υπηρεσίες την προσωρινή της φροντίδα, λεπτό δεν απομακρύνθηκε από κοντά της. Της μιλούσε με ζεστή φωνή. Της τραγουδούσε. Την έπαιρνε μαζί της στα μαγαζιά. Της αγόρασε τα καλύτερα φορέματα και της έκανε δώρα. Φρόντιζε να είναι όμορφη και της έπλεκε με λουλούδια τα μαλλιά, γιατί λουλούδι όμορφο ήταν η Γιασμίν.
Η Γιασμίν σκέφτεται διαρκώς τους γονείς της. Βαθιά μέσα της ελπίζει ότι ζουν και θα έρθουν να τη βρουν.
Μια τρυφερή ιστορία που αναφέρεται στους πρόσφυγες και στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στην αναζήτηση καλύτερης ζωής για αυτούς και τις οικογένειές τους, χωρίς τον φόβο του πολέμου και του θανάτου.
Η ιστορία που αφηγείται ο συγγραφέας θα μπορούσε να είναι αληθινή και όχι προϊόν μυθοπλασίας. Χιλιάδες παιδιά σαν τη Γιασμίν έχουν χάσει τους γονείς τους στη θάλασσα, όταν τα μανιασμένα κύματα αναποδογυρίζουν τις βάρκες τις γεμάτες τυραννισμένες ψυχές που αναζητούν ένα ασφαλές μέρος για να ζήσουν. Χιλιάδες παιδιά ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες σε κέντρα φιλοξενίας, χωρίς ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Χωρίς τους γονείς τους, χωρίς αγάπη, αγκαλιές και παιχνίδια. Δεν νιώθουν καλοδεχούμενα. Εισπράττουν εχθρικά βλέμματα και σχόλια. Δεν συναντούν όλα μια Αγάπη και έναν Άγγελο, όπως η Γιασμίν.
Έμμεσα ο συγγραφέας προωθεί την ενσυναίσθηση, την αλληλεγγύη, την καλοσύνη, υπενθυμίζοντάς μας ότι μόνο η αγάπη μπορεί να κάνει αυτόν τον κόσμο καλύτερο.
Περιγραφή: Η Γιασμίν, στο νέο της σπίτι, παίρνει πολλή αγάπη. Έχει τον Χνούδη, έχει και την Αγάπη. Αλλά δεν είναι ευτυχισμένη, δεν μπορεί να ξεχάσει τους γονείς της. Η Αγάπη κάνει τα πάντα για να είναι μαζί. Της μιλάει γλυκά, της διαβάζει παραμύθια… Μαζί πηγαίνουν για ψώνια, μαζί και στις παιδικές χαρές. Και η Γιασμίν άθελά της τη φωνάζει μανούλα. Τελικά μαζί ψάχνουν για τους γονείς της. Και δε χάνουν το θάρρος τους. Ώσπου μια γυναίκα τούς ανακοινώνει την ευχάριστη είδηση: η μαμά της ζει. Μέρες μετά, μάνα και κόρη συναντιούνται και μια πολύχρωμη βεντάλια από ροδοπέταλα τους σκεπάζει. Τώρα η Γιασμίν έχει όχι μία αλλά δύο μανούλες και λέει όλο χαρά: «Η μαμά μου είναι… δύο!»
Στοιχεία Βιβλίου
Τίτλος: Γιασμίν, η μαμά μου είναι… δύο!
Συγγραφέας: Μερκούριος Αυτζής
Εικονογράφος: Ναταλία Καπατσούλια
Εκδόσεις: Ψυχογιός
ISBN: 978-618-01-2751-5
Ημ. Έκδοσης: 04/04/2019
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
