Τρεις ιστορίες. Ένα δίτομο έργο, δυο βιβλία που δεν διαβάζονται αυτόνομα, τρεις διαφορετικές ιστορίες με κοινό παρονομαστή μια υποβλητική ατμόσφαιρα και την πολύ ωραία γραφή του συγγραφέα.
Προσωπική άποψη: Βίκυ Ζηλιασκοπούλου
Ο μαύρος ιππότης
Η ιστορία προχωρά μέσα από την αφήγηση της ζωής των πρωταγωνιστών της. Δημήτρης, Ιώβ, Ανδρέας, Αλέξανδρος, Λέοντας… Όλοι αφηγούνται μέρος της πλοκής όπως το έζησαν και όλων οι ιστορίες ενώνονται και αποτελούν ένα ενιαίο σύνολο. Η διήγηση δεν έχει πολλά μπρος πίσω στον χρόνο, απλά όταν αναλαμβάνει να διηγηθεί ένας από τους αφηγητές την ιστορία μπορεί να γυρίσει λίγο πίσω στον χρόνο για να μας περιγράψει γεγονότα που προηγήθηκαν της στιγμής που άλλαξε ο αφηγητής.
Είναι μια σκοτεινή και στενάχωρη ιστορία, αφού κοινή συνισταμένη για τον κάθε πρωταγωνιστή είναι ο θάνατος, ο οποίος άλλες φορές κυριαρχεί στη σκέψη ή και στις επιθυμίες του και άλλες αποτελεί ένα πραγματικό γεγονός τερματισμού της ζωής. Μου άρεσε πολύ. Μόνη αδυναμία που εντόπισα είναι κάποιοι από τους διαλόγους ανάμεσα στον Αλέξανδρο και την Άννα που τους βρήκα λίγο εξεζητημένα απότομους, ίσως να γίνω πιο σαφής αν πω “μη απόλυτα φυσιολογικούς ανάμεσα σε άτομα που μόλις γνωρίστηκαν”. Αλλά και πάλι, ίσως να ήθελε να μεταφέρει κάτι ο συγγραφέας και εγώ να μην το κατάλαβα, αφού δεν υπήρξε παρόμοιο θέμα σε άλλους διαλόγους ή και σε οποιοδήποτε άλλο σημείο του βιβλίου.
“Ναι. Πρέπει να είμαι προσεκτικός στη ζωή μου. Να εξετάζω και να ζυγίζω τις επιθυμίες μου, να μην αφήνω το μυαλό μου να παρουσιάζει μπροστά μου το μικρό για μεγάλο. Να μην κυνηγάω χίμαιρες. Ναι.
Far Darrig
Από τα πιο περίεργα αφηγήματα που έχω διαβάσει, μου άρεσε περισσότερο από τα τρία του βιβλίου. Ασχολείται με δύο τελείως διαφορετικά θέματα αλλά καταφέρνει και μεταβαίνει από το ένα στο άλλο ομαλά. Στην αρχή καταγράφει μέσω του πρωταγωνιστή της ιστορίας όλες τις σκέψεις του σχετικά με τον θάνατο, διερευνά τον μεγαλύτερο φόβο του ανθρώπου και τα συναισθήματα που μπορεί να έχει ο καθένας όταν σκέφτεται αυτό το θέμα. Είναι βαρύ, πρόσεξα πολύ την κάθε του πρόταση και σίγουρα επηρεάστηκα, οπότε φοβάμαι ότι ίσως να είναι δύσκολο να το διαβάσει κάποιος που πρόσφατα έχασε κάποιον δικό του άνθρωπο. Από την άλλη μεριά, ίσως και να βοηθήσει κάποιον, δεν ξέρω.
Στη συνέχεια της ιστορίας αλλάζει θέμα, “αλαφραίνει” την ατμόσφαιρα και περιγράφει τους εφιάλτες που αρχίζει και βλέπει ο πρωταγωνιστής. Μαζί με αυτό, περιγράφει και τις έρευνες που κάνει προκειμένου να εντοπίσει κάποιο ον που τον επισκέπτεται στον ύπνο του, γράφοντας και για αρκετούς θρύλους και παγκόσμιες παραδόσεις. Το βρήκα όσο σκοτεινό πρέπει, κάποιες σκηνές μάλιστα είναι πολύ ατμοσφαιρικές και δημιουργούν πολύ ωραίες εικόνες.
Σε ένα κόσμο όπου όλα μέλλουν να καταβροχθιστούν από το Μηδέν, δεν υπάρχει περιθώριο για συναισθηματισμούς και ηθική. Το μόνο που έχει σημασία είναι να αντλήσεις όση περισσότερη απόλαυση μπορείς, μέχρι να σε αγγίξει το δρεπάνι του Θεριστή.
Ο Άγγελος
Αν για κάποιο λόγο πρέπει να βάλω σε μια σειρά προτίμησης τις ιστορίες, αυτή μου άρεσε λιγότερο από τις άλλες δύο, ΑΛΛΑ κατάφερε και με εξέπληξε περισσότερο με την εξέλιξή της και μπράβο στον συγγραφέα. Το κύριο θέμα είναι μια ας την πούμε ανάλυση των σκηνών φρίκης στην τέχνη και περιγράφει γνωστά έργα (πίνακες και γραπτά κείμενα) κάνοντας μια πολύ ωραία σύνοψη και ανάλυσή τους. Αυτό το λέω για εσάς που σας αρέσουν και οι υπόλοιπες τέχνες (πλην της σύγχρονης μυθιστοριογραφίας), ώστε αν θέλετε να δείτε λίγο το βιβλίο, λογικά θα σας αρέσει η ιστορία αυτή.
Σε αυτές τις τρεις (σχετικά σκοτεινές) ιστορίες, όλα τα πρόσωπα πείνασαν και δίψασαν για κάτι. Άλλοι έμειναν νηστικοί, ενώ άλλοι γεύτηκαν ελάχιστα, ζητώντας αναπόφευκτα κι άλλο.
Δεν πρόκειται για ένα βιβλίο τρόμου, παρότι το εξώφυλλο παραπέμπει σε κάτι τέτοιο. Είναι ωστόσο όλες οι ιστορίες αρκετά σκοτεινές και δημιουργούν μια όμορφη ατμόσφαιρα και ένα ελαφρύ σφίξιμο στο στομάχι (πλην των σκέψεων για τον θάνατο, που επηρέασαν πολύ τη διάθεσή μου). Βρήκα όλες τις ιδέες πολύ ωραίες, ιδιαίτερα πρωτότυπες και σωστά αναπτυγμένες. Το μυαλό του συγγραφέα κάνει περίεργα ταξίδια και το αποτέλεσμα που έρχεται είναι πρωτότυπο, ενώ ταυτόχρονα έχει και την ικανότητα να δέσει την πλοκή με τρόπο σαφή και ως επί το πλείστον ικανοποιητικό.
Παρά το ότι πρόκειται για αυτοέκδοση και μάλιστα τυπωμένη σε μικρό τυπογραφείο της Δράμας (πόλη όπου ζει ο συγγραφέας), οπότε δεν έχει τα προνόμια της επιμέλειας και της εμπειρίας που προσφέρουν οι μεγάλοι εκδοτικοί οίκοι, δεν εντόπισα λάθη που χρίζουν επιμέλειας τόσο στη σύνταξη όσο και στην ορθογραφία. Επίσης, υπήρχαν μέσα τυπωμένες λίγες φωτογραφίες και αρκετά σκίτσα και αποτυπώσεις από πίνακες ή γκραβούρες που βοηθούσαν πολύ να “μπω στο κλίμα” και να καταλάβω καλύτερα αυτά που ήθελε να περιγράψει κάθε φορά.
Περίληψη: Έχετε παρατηρήσει ότι οι άνθρωποι έχουν την κακή συνήθεια να θέτουν τα πιο αλλόκοτα ερωτήματα;
Τι συμβαίνει μετά τον θάνατο; Γιατί υπάρχει αδικία στον κόσμο μας; Τι υπήρχε πριν δημιουργηθεί το σύμπαν και ο χρόνος; Πώς είναι δυνατόν ο Θεός να μην δημιουργήθηκε ποτέ, αλλά απλώς να υπήρχε από πάντα; Αν ταξίδευες στο παρελθόν έχοντας την ευκαιρία να σκοτώσεις, την ώρα που κοιμάται στην κούνια του, κάποιον από τους πολλούς μαζικούς σφαγείς του κόσμου μας… Είναι καλή πράξη ή κακή πράξη;
Ωραία όλα αυτά, αλλά όταν είσαι πεινασμένος το μόνο που θέλεις είναι να χορτάσεις την πείνα σου. Πώς είναι δυνατόν να το κάνεις κοιτώντας απλώς τις φωτογραφίες σε ένα διαφημιστικό φυλλάδιο φαγητού;
Θέτοντας, λοιπόν, τέτοια ερωτήματα, πεινάμε μεν σαν λύκοι κοιτώντας τις λαχταριστές φωτογραφίες στο φυλλάδιο, αλλά στο τέλος μένουμε νηστικοί.
Τουλάχιστον όσοι από εμάς δεν είμαστε απολύτως σίγουροι ότι γνωρίζουμε τα πάντα, καταφεύγουμε σε μια μόνιμη απάντηση, ώστε να ξεγελάσουμε κάπως την πείνα μας: «θα τα μάθουμε όλα όταν πεθάνουμε».
Θα τα μάθουμε;
Ούτε γι’ αυτό είμαι σίγουρος. Το μόνο που γνωρίζω είναι ότι σε αυτές τις τρεις (σχετικά σκοτεινές) ιστορίες, όλα τα πρόσωπα πείνασαν και δίψασαν για κάτι. Άλλοι έμειναν νηστικοί, ενώ άλλοι γεύτηκαν ελάχιστα, ζητώντας αναπόφευκτα κι άλλο.
Όμως περισσότερες λεπτομέρειες θα βρείτε στις σελίδες των δύο τόμων.
Στοιχεία βιβλίου
Τίτλος: Τρεις ιστορίες (2 τόμοι)
Συγγραφέας: Γρηγόρης Καλαϊτζής
Εκδοτικός: Fiction Black
Σελίδες: 416 (Τόμος 1), 432 (Τόμος 2)
Έκδοση: 2021
ISBN: 978-618-85445-0-5
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
