Το βιβλίο «Αντίο, Σμύρνη» της συγγραφέως Ιωάννας Μπαμπέτα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωας. Η Άρτεμις Πρόβου είναι η εικονογράφος του βιβλίου.
Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου
Σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση, ο Λευτέρης, ένα δεκάχρονο αγόρι, αφηγείται τη ζωή του στη Σμύρνη λίγο πριν τη μεγάλη καταστροφή και τον ξεριζωμό χιλιάδων ανθρώπων.
Μέσα από την αφήγησή του, οι αναγνώστες γυρίζουν πίσω στο μακρινό 1919 στη Σμύρνη, όπου οι κάτοικοί της γιορτάζουν την έλευση του ελληνικού πλοίου «Πατρίς» και τις νίκες του ελληνικού στρατού. Μεγάλες στιγμές για τον ελληνισμό, γεμάτες ελπίδες και όνειρα.
Μέσα στο γενικό κλίμα χαράς, ο πατέρας του Λευτέρη του υπόσχεται ένα ποδήλατο όταν θα γίνει δέκα ετών. Και μέχρι να γίνει αυτό, το αγόρι απολαμβάνει όμορφες στιγμές παρέα με τον φίλο του τον Ασλάν.
Με τον Ασλάν έχουμε την ίδια ηλικία αλλά μοιάζει μεγαλύτερός μου. Λιοντάρι σημαίνει το όνομά του και του ταιριάζει. Είναι ο σύντροφός μου στα παιχνίδια αλλά και στα όνειρα. Κάθε πρωί το καλοκαίρι κατεβαίνει από τον τούρκικο μαχαλά κι έρχεται σπίτι μου. Ποτέ δεν παίζουμε στη δική του γειτονιά, κάτω από τον Λόφο του Πάγου, γιατί είναι στριμωγμένα και βρόμικα. Προτιμάμε να σεργιανίζουμε στην Προκυμαία. Ψαρεύουμε, τρώμε γλασάδα ή περνάμε μπροστά από το Sporting Club χαζεύοντας τους Λεβαντίνους που χορεύουν στις σκιερές βεράντες.
Όταν επιτέλους φτάνει το πολυπόθητο ποδήλατο, ο Λευτέρης θα κληθεί να το αφήσει στον φίλο του τον Ασλάν, αφού εκείνος μαζί με τους γονείς του θα πρέπει να εγκαταλείψουν τη Σμύρνη. Πώς να πει αντίο στον τόπο του, στον φίλο του και στα όνειρά του;
Μια πολύ τρυφερή ιστορία πλημμυρισμένη με χρώματα, μυρωδιές και γεύσεις της κοσμοπολίτικης Σμύρνης έγραψε η Ιωάννα Μπαμπέτα. Οι περιγραφές της είναι ολοζώντανες. Σαν να είχε βιώσει όλα όσα περιγράφει. Η γραφή της λυρική, τρυφερή. Δεν εκβιάζει όμως το συναίσθημα του αναγνώστη.
Είχαμε απομακρυνθεί αρκετά όταν κατάφερα να ξεκολλήσω τα μάτια μου από τον Ασλάν και να κοιτάξω τη Σμύρνη. Από τη μια άκρη μέχρι την άλλη. Η φωτιά είχε αγκαλιάσει την πόλη μου. Τον τόπο μου. Ο καπνός ήταν πυκνός. Δεν υπήρχε ουρανός. Ούτε και θάλασσα. Όλα μαύρα. Όλα τρομακτικά. Έβρεχε στάχτη.
Ένα βιβλίο που μπορεί να αξιοποιηθεί από γονείς και εκπαιδευτικούς για να μιλήσουν στα παιδιά για τη Μικρασιατική Καταστροφή αλλά και για τις συνέπειες του πολέμου γενικότερα. Μπορεί να έχουν περάσει πάνω από εκατό χρόνια από το 1922, όμως και σήμερα σε διάφορα μέρη του κόσμου γίνονται εχθροπραξίες, παιδικά όνειρα μένουν απραγματοποίητα, άνθρωποι εγκαταλείπουν τις πατρίδες τους και όσοι μένουν σε εμπόλεμες περιοχές ζουν διαρκώς με τον φόβο του θανάτου.
Η εικονογράφηση του βιβλίου εκπέμπει την παιδικότητα του κεντρικού ήρωα. Πετυχαίνει να αποτυπώσει τόσο την ευτυχισμένη περίοδο πριν την καταστροφή, όσο και τις τραγικές στιγμές που η πόλη πέφτει στα χέρια των Τούρκων.
Το βιβλίο περιέχει γλωσσάρι αλλά και χρονολόγιο με τα σημαντικότερα γεγονότα που σχετίζονται με τη Σμύρνη.
Αξίζει να διαβαστεί!
Περίληψη: Ήταν άνοιξη του 1919 όταν ο μπαμπάς υποσχέθηκε στον Λευτέρη ένα ποδήλατο. Εκείνες τις μέρες ελληνικές σημαίες γέμιζαν τον χάρτη και στόλιζαν τα μπαλκόνια.
«Ήρθαν οι Έλληνες!»
Ο καιρός περνούσε και ο Λευτέρης παρέα με τον φίλο του τον Ασλάν σεργιάνιζαν στην προκυμαία του Και. Σχεδίαζαν ταξίδια κι έκαναν όνειρα για το μέλλον.
Ήταν Σεπτέμβριος του 1922 όταν οι ελληνικές σημαίες κατέβηκαν, τα όνειρα έγιναν εφιάλτες και τα ταξίδια ήταν πλέον χωρίς επιστροφή.
«Αντίο, Σμύρνη»
Στοιχεία Βιβλίου
Τίτλος: Αντίο, Σμύρνη
Συγγραφέας: Ιωάννα Μπαμπέτα
Εικονογράφος: Άρτεμις Πρόβου
Εκδόσεις: Μίνωας
ΙSBN: 978-618-02-2132-9
Ημ. Έκδοσης: 01/04/2022
Επιμέλεια: Ζωή Τσούρα
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
