Πέμπτη, Αύγουστος 22, 2019
More
    Αρχική Σειρές: Ελληνική Λογοτεχνία Λιβιάχοβο λένε το μοιρολόγι - Στεφανία Ι. Σουλή

    Λιβιάχοβο λένε το μοιρολόγι – Στεφανία Ι. Σουλή

    -

    Λιβιάχοβο λένε το μοιρολόγι 

    Προσωπική άποψη: Αναστασία Ελευθεριάδου

    Το βιβλίο «Λιβιάχοβο λένε το μοιρολόγι» αναφέρεται στην περίοδο 1946-1949, γράφτηκε από την συγγραφέα μετά από επιθυμία του πατέρα της και αφορά την αληθινή ιστορία του παππού της, Στέφου Σούλη. Σε ηλικία 20 χρονών απήχθη και κατόπιν εκτελέστηκε από τους αντάρτες.

    Σκυμμένος ήταν πάνω στη γη κι έριχνε στο χώμα τον σπόρο. Δεν τους είχε ακούσει, έτσι όπως αθόρυβα ερχόντουσαν καταπάνω του, σαν λύγκες βαδίζανε προς το ανυποψίαστο θύμα τους. Είχε φτάσει ήδη στη μέση του χωραφιού όταν σήκωσε το κεφάλι και τους είδε. Τέσσερις άντρες γύρω του τον είχανε κυκλώσει, όλοι με τουφέκια και αυτόματα. Τους κοίταξε όλους “έναν έναν” άδολα και φοβισμένα συνάμα και δεν αντέδρασε. «Αφήστε με να το σπείρω και μετά με πιάνετε» μόνο αυτό τους είπε με τρεμάμενη φωνή…

    ΛιβιάχοβοΟ Στέφος Σουλής ήταν μόλις 16 ετών το 1943 όταν οι Γερμανοί έκαψαν το χωριό του και πήρε την απόφαση να πάει στα Γιάννενα για να ενταχθεί στην αντιστασιακή οργάνωση του Ζέρβα. Αυτή την επιλογή του πλήρωσε πέντε χρόνια αργότερα, όταν συνελήφθη από αντάρτες του ΔΣΕ. Είχε προηγηθεί ο γάμος του με την 18χρονη Ρήνα το 1947 και η συγγραφέας μας περιγράφει την ζωή τους με τις δυσκολίες της εποχής, τους φόβους, τις ανασφάλειες αλλά και την αληθινή αγάπη που μοιράζονταν περιμένοντας το πρώτο τους παιδί. 13/11/1948 τον έπιασαν οι αντάρτες πριν το χάραμα. Θα μπορούσε να σώσει τον εαυτό του εάν δεχόταν να γίνει δικός τους αντάρτης, δεχόταν καθημερινά ψυχολογικό πόλεμο για να δεχτεί. Δεν απάντησε ποτέ.

    Στην Κατοχή, δέχτηκε να γίνει αντάρτης για να πολεμήσει τον ξένο κατακτητή και να απελευθερώσει την πατρίδα του. Η ίδια του η θεία η Γκάλω, αδερφή της μητέρας του, ήταν φανατική υποστηρίκτρια του ΔΣΕ και του αγώνα του. Στο βιβλίο περιγράφονται οι εκκλήσεις της Κωνστάντω, της μητέρας του αιχμάλωτου Στέφου, στην αδερφή της ώστε να μεσολαβήσει για να αφεθεί ελεύθερος ο γιος της.

    Τώρα την είχε φέρει σε πολύ δύσκολη θέση και ήθελε να της πει: «Μην κάνεις, αδερφή, περισσότερες ερωτήσεις. Μη ρωτάς, αδερφή, περισσότερα πράγματα από όσα πρέπει και μη ζητάς, αδερφή,  αυτά που δεν μπορείς, γιατί με φέρνεις σε δύσκολη θέση, αδερφή, γιατί το γιο σου μπορούσαν να τον έχουν σκοτώσει οι αντάρτες, αλλά δεν το έχουν πράξει, αδερφή, και να είσαι ευγνώμων για αυτό!»

    Στις 20 Νοεμβρίου 1948, οι “αντάρτες” έφυγαν από το Ραδοβίζι προς άγνωστη κατεύθυνση, παίρνοντας μαζί τους και τον Στέφο. Στην διαδρομή, βγήκε μπροστά τους η Ρήνα και τους παρακαλούσε να αφήσουν ελεύθερο τον άνδρα της. Τότε ένας από τους αντάρτες την χτύπησε δυνατά με τον υποκόπανο του όπλου του στην κοιλιά της και αυτή σωριάστηκε αναίσθητη στο χώμα. Οι αντάρτες συνέχισαν την πορεία τους πιστεύοντας ότι είναι νεκρή, ευτυχώς επέζησε και αργότερα γέννησε ένα αγόρι, τον πατέρα της συγγραφέως.

    Με κόπο συγκρατούσες τα δάκρυα που πάλευαν να βγουν στα ματόφυλλά σου, αντάρτη από την Αιτωλοακαρνανία. Δεν ήταν αυτός ο αγώνας που ονειρεύτηκες. Να σκοτώνετε αθώους ανθρώπους και αγέννητα μωρά. Δεν πείνασες, δεν πάγωσες, δεν πόνεσες, δεν βγήκες στα αγριοβούνια για να σκορπίζεις τον άδικο θάνατο. Να ποτίζεις το διψασμένο χώμα τους με αίμα αθώων ανθρώπων. Δεν άφησες τη μάνα σου, τον πατέρα σου, τα αδέρφια σου, τη γυναίκα σου, τα παιδιά σου ορφανά για την επανάσταση της αρένας. Να μπορεί να σκοτώνει ο κάθε αιμοβόρος όποιον και όποια του έκανε κέφι. Αντάρτη από την Αιτωλοακαρνανία, έκλαιγες βουβά. Έπνιγες τα αγέννητα αναφιλητά σου μη και σε ακούσουν οι σκληροί συναγωνιστές, κι αναρωτιόσουν περίτρομος πόσο γρήγορα θα έρθουν οι επόμενοι άδικοι θάνατοι. Πολύ γρήγορα….

    ΛιβιάχοβοΟι περιγραφές “τσακίζουν” και οι συγκλονιστικές φιγούρες της μάνας και της γυναίκας του Στέφου συγκινούν μέσα από την τραγικότητά τους! Το βιβλίο αυτό είναι η καταγραφή των γεγονότων που σημάδεψαν την οικογένεια της συγγραφέως, το 1948 στο Ραδοβίζι της Μουργκάνας. Μια αληθινή ιστορία σε μορφή μυθιστορήματος με εξαιρετική γραφή! Πραγματεύεται ένα δύσκολο κεφάλαιο της σύγχρονης ιστορίας μας. Πόσο πόνο, πόση πίκρα και ντροπή νιώθω κάθε φορά που διαβάζω για αυτή την μαύρη σελίδα της ιστορίας μας, για αυτή την εποχή που αδερφός σκότωνε αδερφό για το “δίκαιο του αγώνα”. Πόσα εγκλήματα, πόσα αθώα θύματα, πόσες ρημαγμένες ζωές! Στα μάτια μου η καταγραφή αυτού του βιβλίου φαντάζει σαν μια μορφή δικαιοσύνης για ένα έγκλημα που δεν του αποδόθηκε ποτέ δικαιοσύνη. Όπως τόσα και τόσα εγκλήματα που έγιναν τότε και από τις δύο πλευρές.

    Περίληψη: “Αφήστε τον άντρα μου… αφήστε τον Στέφο μου… αφήστε τον Στέφο μου… σας παρακαλώ… αφήστε τον… αφήστε τον… αφήστε τον… σας ικετεύω… αφήστε τον… λυπηθείτε με… λυπηθείτε το μωρό μας… σας παρακαλώ… σας ικετεύω… αφήστε τον… σε λίγο θα γεννηθεί το παιδί μας… αφήστε τον… σας παρακαλώ… λυπηθείτε με… τί θ’ απογίνω εγώ… σας παρακαλώ… σας παρακαλώ… μη μου τον πάρετε… αφήστε εδώ τον άντρα μου… σας παρακαλώ… λυπηθείτε έμενα χωρίς τον Στέφο μου… τί θα κάμω χωρίς τον Στέφο μου… λυπηθείτε με… λυπηθείτε το μωρό μας… σας ικετεύω… τον άντρα μου… τον Στέφο μου… μη μου παίρνετε τον Στέφο… μη μου παίρνετε τον Στέφο… μη μου τον πάρετε… τον άντρα μου… Στέφο μουυυυ… αφήστε τον άντρα μου… σας παρακαλώώώ… σας ικετεύω… λυπηθείτε το μωρό μας… λυπηθείτε εμένα… σας παρακαλώ… το Στέφο μου… Στέφοοοο μου… Στέφοοοο μουυυυ…”.

    Κάθε βήμα και μια ικεσία.
    Είχαν φτάσει κοντά στη βρύση και βγήκε από τη φάλαγγα, ο θερμόαιμος υπασπιστής, ο Ηπειρώτης, ο κοντός και γεροδεμένος άντρας με τις πλάτες χιλιόμετρο και την περίεργη κορμοστασιά κι άρχισε να κατηφορίζει προς το μέρος της. Δεκάδες καρδιές πάγωσαν μεμιάς. Δεκάδες ανάσες κρατήθηκαν κι άλλα τόσα μάτια περίμεναν τι θα κάνει αυτός ο αιμοβόρος υπάνθρωπος.
    Την πλησίασε και με τον υποκόπανο του όπλου του τη χτύπησε με δύναμη στην κοιλιά της. Έπεσε από τα χέρια του η Ρήνα στο χώμα και σώπασε τελείως.
    Μία γυναίκα και το αγέννητο μωρό στα σπλάχνα της.
    Οι δύο πρώτοι σκοτωμένοι.

    ΛιβιάχοβοΣτοιχεία βιβλίου:

    Τίτλος: Λιβιάχοβο λένε το μοιρολόγι

    Συγγραφέας: Στεφανία Ι. Σουλή

    Εκδόσεις: Άνεμος Εκδοτική

    Αριθμός Σελίδων: 260

    Έτος Έκδοσης: 2018

    ISBN: 978-960-9585-93-4

    Επεξεργασία εικόνας: Εμμανουέλα Βεντούρη

    Avatar
    Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών
    Είμαστε μια ομάδα ανθρώπων που αγαπάμε τις λέξεις σε όποια τους μορφή κι αν τυπώνονται: άρθρα, ειδήσεις, λογοτεχνία, ποίηση και δραστηριοποιείται στο διαδίκτυο. Σας ενημερώνουμε για δραστηριότητες παλιές και καινούριες. Ελάτε μαζί μας να παίξουμε με τα λόγια που γράφονται!

    Απάντηση