Από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική κυκλοφορεί το βιβλίο του Κυριάκου Αθανασιάδη «Η πιο όμορφη λέξη του κόσμου» σε εικονογράφηση της Μαρίας Μανουρά.
Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου
Δεν θα σας αποκαλύψω ποια είναι η πιο όμορφη λέξη του κόσμου. Άλλωστε για τον καθένα από μας ισχύουν διαφορετικά κριτήρια επιλογής. Αυτό που θα σας πω με απόλυτη βεβαιότητα, είναι ότι πρόκειται για ένα υπέροχο μυθιστόρημα που διαβάζεται με ενδιαφέρον όχι μόνο από εφηβικό-νεανικό κοινό, αλλά και από ενήλικες.
Ο συγγραφέας, με αφορμή τη συμπλήρωση διακοσίων χρόνων από την ηρωική έξοδο του Μεσολογγίου, γράφει ένα μυθιστόρημα που εναρμονίζει ιστορικά γεγονότα και μυθοπλασία με μια εξαιρετική γλώσσα.
Ήρωάς του ο Λευτέρης, ένα αγόρι που βοηθά στο πρώτο τυπογραφείο της Ελλάδας κάνοντας ό,τι δουλειά του δίνουν και με υπερηφάνεια πουλά τη φυλλάδα «Ελληνικά Χρονικά», δίνοντας όραμα σε έναν λαό σκλαβωμένο. Ο Λόρδος Βύρωνας φτάνει στο Μεσολόγγι για να βοηθήσει στον αγώνα των Ελλήνων κατά των Τούρκων και στο ίδιο καράβι με τον λόρδο, ταξιδεύει ένα κορίτσι που όμοιό του δεν έχει γνωρίσει: η Ελένη, κόρη εμπόρου, που θα κάνει την καρδιά του αγοριού να σκιρτήσει.
Ο Βύρωνας κατάλαβε πως κάτι κακό στριφογύριζε μέσα μου και ξαφνικά, ήταν το μόνο που την ένοιαζε. Παρά τα χίλια πράγματα που πολέμαγαν μέσα στο δικό του κεφάλι: ο αγώνας, τα χρήματα που είχαμε ανάγκη, τα όπλα που καιγόμασταν να αγοράσουμε, οι συντροφικές μάχες σε Ρούμελη και Μοριά που δεν μας άφηναν να είμαστε για μια φορά επιτέλους μονοιασμένοι και ενωμένοι, οι ατίθασοι Σουλιώτες που δεν το ’χαν σκοπό να πολεμήσουν άμα δεν τους έδινες όλους τους μισθούς μπροστά, όλα, όλα.
Ο αγώνας για την ελευθερία, ο φιλελληνισμός, η έλλειψη ενότητας των Ελλήνων, η τυπογραφία, ο έρωτας σαν φωτεινό διάλειμμα στο σκοτάδι του πολέμου, και η ηρωική έξοδος των Μεσολογγιτών, δένονται περίτεχνα και δημιουργούν ένα εξαιρετικό κείμενο.
Συνέχισα να τρέχω και να κρύβομαι για κάμποσο καιρό ακόμη. Όταν απόκαμα πια, ο ήλιος κόντευε να μεσουρανήσει. Είχα απομακρυνθεί πολύ και δεν ήμουν σίγουρος πως θυμόμουν πού είχαμε πει να βρεθούμε όσοι θα ξεφεύγαμε. Αφού γέμισα το στομάχι μου με κάτι άγουρα βατόμουρα που όμως που φάνηκαν ολόγλυκα, έγειρα κάτω από μια ελιά, κουλουριάστηκα κι έκλεισα τα μάτια για να κοιμηθώ και να ξεχάσω. Και ίσως και για να ονειρευτώ.
Ολοκληρώνοντας την ανάγνωση του βιβλίου, συνειδητοποίησα ότι η ιστορία του τόπου μας, διαβάζοντας τόσο αξιόλογα κείμενα φωλιάζει μέσα μας, γίνεται ένα με την ψυχή μας και μας ακολουθεί, σε αντίθεση με τα σχολικά βιβλία που οι μαθητές καλούνται να αποστηθίσουν για να αποκτήσουν έναν βαθμό. Γνώση που φτάνει σε αυτούς χωρίς κανένα συναίσθημα και εύκολα λησμονιέται. Αξίζει να το διαβάσετε!
Περιγραφή: Ο Λευτέρης μαθητεύει δίπλα στον πιο μεγάλο τυπογράφο του καιρού του και αγαπά παράφορα αυτή την τέχνη. Ταυτόχρονα, γίνεται φίλος με τον πιο ένδοξο ποιητή του κόσμου και ερωτεύεται ένα κορίτσι που –στα μάτια του– δεν μοιάζει με κανένα άλλο. Της δείχνει την πόλη του, της μαθαίνει όσα ξέρει… και οι δυο τους γίνονται μάρτυρες της πιο σπουδαίας απόφασης που πάρθηκε ποτέ.
Η Ελληνική Επανάσταση, το ηρωικό Μεσολόγγι, ο αθάνατος Λόρδος Βύρων, η πρώτη ελληνική εφημερίδα, ένα αγόρι και ένα κορίτσι. Και η Ιστορία, που γράφεται πάνω στο ίδιο τους το σώμα με κάθε τους ανάσα.
Στοιχεία Βιβλίου
Τίτλος: Η πιο όμορφη λέξη του κόσμου
Συγγραφέας: Κυριάκος Αθανασιάδης
Εικονογράφος: Μαρία Μανουρά
Εκδόσεις: Ελληνοεκδοτική
ISBN: 978-960-563-743-9
Ημ. Έκδοσης: 06-03-2026
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
