Το βιβλίο της βραβευμένης με Νόμπελ Λογοτεχνίας 2022 συγγραφέως Annie Ernaux «Μια γυναίκα» κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο σε μετάφραση της Ρίτας Κολαΐτη. Το βιβλίο προλογίζει η συγγραφέας Μαριαλένα Σπυροπούλου.
Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου
Πρόκειται για έναν φόρο τιμής της συγγραφέως στη μητέρα της, που έφυγε από τη ζωή το 1986.
Η μητέρα μου πέθανε τη Δευτέρα 7 Απριλίου στο γηροκομείο δίπλα στο νοσοκομείο του Ποντουάζ όπου την είχα βάλει δυο χρόνια πριν. Η νοσοκόμα είπε στο τηλέφωνο: «Η μητέρα σας έσβησε σήμερα το πρωί, μετά το πρόγευμα». Ήταν γύρω στις δέκα.
Με λόγο λιτό αλλά περιεκτικό, η συγγραφέας αφηγείται τη ζωή της μητέρας της και τις δυσκολίες με τις οποίες βρέθηκε αντιμέτωπη λόγω της δεινής οικονομικής κατάστασης της πολυμελούς οικογένειάς της.
Πήγαινε στο δημοτικό σχολείο, όπου έχανε τα μαθήματα αν έπρεπε να δουλέψει στα χωράφια ή όταν αρρώσταινε κάποιο από τα αδέλφια ή τις αδελφές της.
Στα δώδεκά της έπιασε δουλειά σε εργοστάσιο, αφήνοντας για πάντα το σχολείο, κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες. Όνειρό της ήταν να γίνει πωλήτρια. Ήξερε ότι ανήκε στην κατώτερη τάξη και είχε το σθένος να κάνει τα πάντα για να ξεφύγει από το πεπρωμένο της.
Ο άντρας που επέλεξε για σύζυγό της εργαζόταν κι αυτός σε εργοστάσιο και ήταν παιδί μιας μεγάλης οικογένειας όπως και η ίδια. Μετά τον γάμο της, το όνειρό της ήταν να ανοίξει το δικό της παντοπωλείο και το πέτυχε.
Η συγγραφέας φέρνει στο μυαλό της εικόνες με τη μητέρα της. Εκφράζει τον θαυμασμό της για τη γυναίκα που την έφερε στη ζωή, αλλά θυμάται και τις συγκρούσεις τους κατά τη διάρκεια της εφηβείας της, όταν η μητέρα της εξέφραζε αντιρρήσεις για τον τρόπο ζωής της.
Οι περιγραφές της Ερνό για την άνοια της μητέρας της αποτυπώνουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις αλλαγές που επιφέρει στον εκάστοτε ασθενή. Χωρίς να φλυαρεί για να προκαλέσει τη συγκίνηση των αναγνωστών.
Εισήλθε οριστικά και αμετάκλητα σ’ έναν κόσμο χωρίς εποχές, ζεστό ήπιο, μοσχοβολιστό, όπου δεν υπάρχει η έννοια του χρόνου, μόνο η καλοκουρδισμένη ρουτίνα λειτουργιών, να τρως, να πλαγιάζεις και ούτω καθεξής.
Χρειάστηκαν γύρω στους δέκα μήνες για να ολοκληρωθεί αυτό το βιβλίο. Μέσα σε μόλις 108 σελίδες, η συγγραφέας ανασύρει εικόνες και μνήμες από τα βάθη του μυαλού της, δίνοντας την ευκαιρία στον εαυτό της να αποδεχτεί την απώλεια της μητέρας της και να κλείσει έναν κύκλο της ζωής της.
Περίληψη: Η Annie Ernaux προσπαθεί να ανακαλύψει τα διαφορετικά πρόσωπα της μητέρας της, που πέθανε εξασθενημένη από την αρρώστια που κατέστρεψε τη μνήμη της και της στέρησε τη σωματική και πνευματική της ακεραιότητα. Επιχειρεί να ανασυνθέσει τη ζωή αυτής της γυναίκας που υπήρξε η μητέρα της, μιας γυναίκας δραστήριας και ανοιχτής απέναντι στον κόσμο, που δούλεψε ως εργάτρια πριν ανοίξει το δικό της κατάστημα, που αγωνιούσε να διατηρήσει τη θέση της στην κοινωνία, που ήταν μανιώδης αναγνώστρια και πίστευε ότι «για να ανελιχθείς πρέπει πρώτα να μάθεις».
Καλείται όμως να αντιμετωπίσει και τα αντιφατικά αισθήματα που πολλές φορές νιώθει μια κόρη για τη μητέρα της: αγάπη και μίσος, ενοχή, τρυφερότητα, ενόχληση, αλλά κι αυτή τη σπλαχνική και σιωπηλή προσκόλληση απέναντι σ’ αυτή την ηλικιωμένη γυναίκα που δεν ζει πια. Η γραφή της Ernaux, ακριβής και σαφής, επαναφέρει με τρόπο σαρωτικό αυτή τη μητέρα που ήταν για την κόρη της η προσωποποίηση του Χρόνου και της κοινωνικής συνθήκης της καταγωγής: «Έχασα τον τελευταίο δεσμό που είχα με έναν κόσμο στον οποίο δεν ανήκω πια».
Στοιχεία βιβλίου
Τίτλος: Μια γυναίκα (Une femme)
Συγγραφέας: Annie Ernaux
Μετάφραση: Ρίτα Κολαΐτη
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
ISBN: 978-618-03-2189-0
Σελίδες: 112
Ημερομηνία έκδοσης: 28/01/2021
Επιμέλεια: Ζωή Τσούρα
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
