Ο Ναός του Δία – Στάδιο αγώνων. Στη συνέχεια του ταξιδιού μας, θα γνωρίσουμε τον ναό του Δία και όχι μόνο.
Γράφει η Αγγελίνα Παπαθανασίου
Η Αρχαία Νεμέα αποτελούσε ένα από τα σημαντικότερα ιερά της αρχαίας Ελλάδος, στην οποία τελούνταν πανελλήνιοι αθλητικοί αγώνες. Αν και η Αρχαία Νεμέα κατοικούνταν μόνο από λίγους ιερείς και φροντιστές του χώρου, για λίγες μέρες κάθε χρόνο συγκέντρωνε χιλιάδες προσκυνητές, οι οποίοι ερχόντουσαν προκειμένου να τιμήσουν τους θεούς. Η Αρχαία Νεμέα πήρε το όνομά της από το ρήμα νέμω, δηλαδή νομή (βοσκή), λόγω των κτηνοτρόφων που έμεναν στην περιοχή.
Σύμφωνα με τον μύθο, υπάρχουν δύο εκδοχές οι οποίες οδήγησαν στη δημιουργία του συγκεκριμένου ιερού. Η πρώτη θέλει τον Ηρακλή, γιο του Δία, αφού σκότωσε το λιοντάρι της Νεμέας να ιδρύει ένα ιερό προς τιμήν του πατέρα του. Η δεύτερη –και πιο διαδεδομένη– εκδοχή αφορά τον Βασιλιά της Νεμέας και ιερέα του Δία, Λυκούργο, και τη γυναίκα του Ευρυδίκη, οι οποίοι μετά από πολλά χρόνια έγγαμου βίου απέκτησαν έναν γιο, τον Οφέλτη. Ωστόσο, κατά τον χρησμό της Πυθίας, το βρέφος δεν έπρεπε να ακουμπήσει στο έδαφος μέχρι να περπατήσει. Μια μέρα, η Υψιπύλη, η τροφός του, ενώ κρατούσε τον Οφέλτη συνάντησε μια ομάδα ταξιδευτών, οι οποίοι, διψασμένοι, της ζήτησαν λίγο νερό. Εκείνη άφησε σε ένα στρώμα άγριου σέλινου το βρέφος, προκειμένου να τους προσφέρει νερό. Όταν γύρισε το κεφάλι της προς το βρέφος είδε ένα φίδι να έχει δαγκώσει τον Οφέλτη, ο οποίος ξεψύχησε. Αυτό το γεγονός θεωρήθηκε κακός οιωνός και ονόμασαν το μωρό Αρχέμορο, δηλαδή «αρχή της κακοτυχίας». Προκειμένου να εξευμενίσουν τους θεούς, οι ταξιδευτές αποφάσισαν να ιδρύσουν επιτάφιους αθλητικούς αγώνες στη Νεμέα, με τους κριτές να φορούν μαύρα, σε ένδειξη πένθους.
Ο πρώτος ναός του Νεμείου Διός κατασκευάστηκε περί τον 6ο αιώνα π.Χ., με την έναρξη των αγώνων της Νεμέας. Ο αρχαϊκός ναός ήταν 10,10 x 36,30 μέτρα περίπου. Δεν διέθετε περιστύλιο, ενώ είχε δύο κίονες στην ανατολική του πλευρά, όπου ήταν και η είσοδός του. Είχε δίστηλη πρόσοψη, εν παραστάσι και δάπεδο από κονίαμα, και διέθετε τυπικό κορινθιακό σύστημα κεράμωσης με μεγάλα τετράγωνα κεραμίδια. Μετά την καταστροφή του, τον 4ο αιώνα π.Χ. αποφασίστηκε η ανοικοδόμησή του στα θεμέλια του προηγούμενου. Έτσι λοιπόν, με διαστάσεις 20,09 x 42,55 μέτρα, ο ναός διέθετε πρόναο με δύο κίονες στην πρόσοψη, ενώ οι στύλοι πλαισιώνονταν από τις παραστάδες, το σηκό και το άδυτο. Ο ναός ήταν περίπτερος με περιστύλιο 6 x 12 κίονες δωρικού ρυθμού και ύψους 7,49 μέτρα. Στις μακρές πλευρές του είχε 6 κίονες, ενώ στη δυτική του τέσσερις. Στο άδυτο υπήρχε μια κρυπτή αγνώστων σκοπών, μήκους 2 μέτρων. Η στέγη αποτελούνταν από ξύλινες δοκούς, πάνω από τις οποίες τοποθετήθηκαν πήλινα κεραμίδια. Τέλος, η θύρα αποτελούνταν από δύο ξύλινα φύλλα και είχε άνοιγμα 4,16 μέτρων.
450 μέτρα νοτιοανατολικά του ναού του Διός, κατασκευάστηκε το 330-320 π.Χ. το στάδιο ανάμεσα στις δύο φυσικές κοιλότητες στους λόφους που βρίσκονται γύρω από το ιερό. Το μεγαλύτερο κοίλωμα ήταν για τον στίβο, ο οποίος είχε μήκος 178 μέτρα, πλάτος βόρειας και νότιας πλευράς 23,52 μέτρα και πλάτος στο μέσο 26,93 μέτρα. Στην ανατολική πλευρά του στίβου υπήρχε ξύλινη εξέδρα για τους κριτές, ενώ γύρω από αυτόν υπήρχε αγωγός ύδατος για την ύδρευση του χώρου και την ύγρανση της επιφάνειας του στίβου. Ο στίβος συνδεόταν μέσω μιας θολωτής σήραγγας μήκους 36,35 μ., πλάτους 2,06 μ. και ύψους 2,48 μ. με τα αποδυτήρια, ένα απλό ορθογώνιο οικοδόμημα διαστάσεων 13,40 x 16,40 μέτρων, με εσωτερική αυλή. Η χωρητικότητα του σταδίου υπολογίζεται στους 30.000 θεατές.
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Πηγή: https://peloponnisossearch.com/
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
