Από τις εκδόσεις Διάπλαση κυκλοφορεί σε αναθεωρημένη έκδοση το βιβλίο «Γιατί δεν έχω σαν και το δικό σου, μαμά;» που έγραψε η Άννα Κουρουπού. Το βιβλίο προλογίζει η Ρέα Βιτάλη.
Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου
Πρόκειται για μια κατάθεση ψυχής. Κάποιοι αναγνώστες ίσως θεωρήσουν τις περιγραφές της ωμές. Η συγγραφέας του βιβλίου καταθέτει αλήθειες και η αλήθεια είναι σκληρή. Η ιστορία της ζωής της σίγουρα έχει πολλές ομοιότητες με τις ζωές άλλων διεμφυλικών ατόμων. Ζωή γεμάτη αγκάθια, βία, χλευασμούς, πορνεία.
Μέσα από τις περιγραφές της, μας γυρίζει πίσω αρκετές δεκαετίες και μας θυμίζει γεγονότα, πρόσωπα και καταστάσεις.
Πρέπει να δουλέψεις. Ναι. Είναι μονόδρομος η Συγγρού. Μ’ ένα κράτος ανάλγητο, ρατσιστικό και αδιάφορο για τέτοιου είδους κοινωνικές ομάδες. Ναι, ήταν και ίσως είναι και σήμερα μονόδρομος. Εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων. Υπάρχουν κάποια παιδιά που είναι εύποροι οι γονείς τους και τα βοηθούν. Τυχερά παιδιά. Κάποια άτομα αποφάσισαν να αλλάξουν σε μεγαλύτερη ηλικία τη ζωή τους και, αφού είχαν σπουδάσει κι έφεραν κάποιο χαρτί στα χέρια τους, συνέχισαν την πορεία τους χωρίς να ζήσουν όλη αυτή την αγριότητα. Αλλά είναι μετρημένα περιστατικά.
Στις αρχές της δεκαετίας του ’80 ήταν σίγουρα η μόνη λύση για δουλειά. Στον δρόμο. Εκτεθειμένη από παντού. Ευάλωτη. Χωρίς καμιά προστασία. Και η νύχτα γίνεται φίλη σου, θέλεις δεν θέλεις. Και πουλάς τι; Το κορμί σου.
Η γραφή της άλλοτε σκληρή και άλλοτε πιο τρυφερή, συναισθηματική. Η ζωή της δεν είχε μόνο σκοτάδι, αλλά και αγάπη και αγκαλιές αληθινές.
Πόνεσα για όλα εκείνα που δεν έζησα μαζί του. Για εκείνα που του στέρησα. Αλλά γιατί τα στέρησα κι από μένα. Για όλα εκείνα που δεν έδωσα, όχι επειδή δεν ήθελα μα επειδή φοβήθηκα. Φοβήθηκα την αγάπη του. Την καθαρότητά του. Τον τρόπο που με κοιτούσε σαν να ήμουν όλη του η ζωή – γιατί ίσως και να ήμουν.
Το βιβλίο διαβάζεται με μια ανάσα. Φτάνοντας στην τελευταία σελίδα, ο αναγνώστης συνειδητοποιεί ότι τα διεμφυλικά άτομα έχουν πολύ δρόμο να διανύσουν ακόμα για να νιώσουν την πλήρη αποδοχή της κοινωνίας. Μια κοινωνία που εξακολουθεί να δείχνει το πιο σκληρό της πρόσωπο απέναντι σε κάθε διαφορετική ύπαρξη. Νέα παιδιά νιώθουν φόβο και ντροπή να μιλήσουν για αυτά που αισθάνονται. Γονείς κλείνουν τα μάτια και τα αυτιά τους και δεν δέχονται τη «διαφορετικότητα» του παιδιού τους.
Μακάρι το βιβλίο της Άννας Κουρουπού να δώσει τη δύναμη που χρειάζονται κάποιοι για να αποδεχτούν τον εαυτό τους χωρίς ντροπή και φόβο. Δεν γίνεται να μην αναφερθώ στη μητέρα της συγγραφέως, που ούτε μια στιγμή δεν ντράπηκε για το παιδί της και της άνοιξε διάπλατα την αγκαλιά της.
Τα ξέρω όλα. Δεν χρειάζεται να το αρνηθείς. Ξέχασε ότι είμαι η μητέρα σου για λίγο και κοίταξέ με στα μάτια, σαν φίλη σου. Είσαι πολύ καλό παιδί για να χαραμίσεις τη ζωή σου. Είναι πληγή αυτή που μου ανοίγεις, αλλά μπορούμε μαζί να την κάνουμε να πονέσει λιγότερο. Κάνε ό,τι θέλεις στη ζωή σου. Μόνο δυο πράγματα θα σου ζητήσω: μην μπλέξεις με ναρκωτικά και να είμαι δίπλα σου. Να μ’ αφήσεις να είμαι πάντα δίπλα σου. Μπορείς;
Ένα βιβλίο που βγάζει στην επιφάνεια τη σκοτεινή πλευρά της ελληνικής κοινωνίας και μας υπενθυμίζει παράλληλα ότι ο κόσμος μας για να γίνει καλύτερος χρειάζεται μόνο αγάπη και αποδοχή.
Περιγραφή: Δεν θέλω να αρέσω. Θέλω να λέω την αλήθεια μου.
Η ζωή μου δεν ήταν ποτέ επίπεδη – ευτυχώς. Κι αυτό το βιβλίο είναι ακριβώς αυτό: η ζωή μου όπως τη θυμάται το σώμα μου, η καρδιά μου, η διαδρομή μου, η ύπαρξη μου.
Από τον καθρέφτη του δωματίου μέχρι τον καθρέφτη του κόσμου, μια διαδρομή που ποτέ δεν ζήτησε έγκριση – μόνο χώρο. Και τον κέρδισα. Το τετράγωνο που μετέτρεψα σε κύκλο. Οι έρωτες που με σήκωσαν και με τσάκισαν, οι φιλίες που στάθηκαν, οι φίλες που «έφυγαν», οι μέρες που βρήκα ανάσα, οι νύχτες που έμαθα να περνώ από φωτιές αδιαφορώντας αν θα καώ. Μεγάλωσα ως τρανς γυναίκα σ’ έναν κόσμο που είχε πάντα άποψη για μένα – κι εγώ έμαθα να υπάρχω χωρίς να ζητάω την έγκρισή του.
Δεν ωραιοποιώ, δεν κρύβω, δεν ντύνομαι για να μην τρομάξει κανείς.
Αν κάτι έχω να προσφέρω, είναι η αλήθεια μου. Και τη δίνω όπως είναι: κοφτερή, τρυφερή, αστεία, σκοτεινή, άγρια, ανθρώπινη.
Η ζωή μου.
Αυτή είμαι.
Με την απόφαση να μη σιωπήσω ποτέ ξανά.
Κι όποιος θέλει, ακολουθεί.
Στοιχεία Βιβλίου
Τίτλος: Γιατί δεν έχω σαν και το δικό σου, μαμά;
Συγγραφέας: Άννα Κουρουπού
Εκδόσεις: Διάπλαση
ISBN: 978-960-567-393-2
Ημ. ‘Εκδοσης: 01/2026
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
