Συνέντευξη – Γεράσιμος Μιχελής
Σήμερα στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών φιλοξενούμε τον ηθοποιό και συγγραφέα Γεράσιμο Μιχελή, με αφορμή την πρόσφατη κυκλοφορία του βιβλίου του «Υπόσχεση» από τις Εκδόσεις Συρτάρι.
Συνέντευξη
Ρωτάει η Αγγελίνα Παπαθανασίου
Καλησπέρα. Σας ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη που μας παραχωρείτε. Αφορμή για τη γέννηση της «Υπόσχεσης» ήταν η πρωτόγνωρη κατάσταση του εγκλεισμού μας εξαιτίας της πανδημίας; Ήταν για σας η συγγραφή ένας τρόπος να ξορκίσετε τον φόβο και την απραξία;
Γ.Μ.: Η πρωτόγνωρη εμπειρία του εγκλεισμού ήταν μια γκρίζα περίοδος για όλους μας.
Αναζητώντας φως και χαρά, δύο ήταν τα πράγματα που με έκαναν να νιώθω δημιουργικός. Το ένα ήταν η ζωγραφική, άσκηση πάνω στα φαγιούμ, τα οποία ανέκαθεν με γοήτευαν. Τα φαγιούμ σε φέρνουν σε εγρήγορση, ώστε να δεις την τραγικότητα και την ωραιότητα της ζωής. Η άλλη «σανίδα σωτηρίας» μου ήταν το γράψιμο. Καθημερινή άσκηση, αποτύπωνα στο χαρτί ό,τι με απασχολούσε μες στην ημέρα. Με κατέτρεχε μια σισύφεια αγωνία: «αντέχει η ελπίδα μες στα ερείπια του πολέμου;». Γράφοντας, ξόρκιζα τον φόβο της απώλειας, του θανάτου. Το ρίγος του θανάτου φώτιζε την ανυπαρξία προοπτικής. Με τη γραφή μέσα στην άβυσσο του πόνου έλαμπε φως ελπίδας!
Διαβάστε την άποψή μας για το βιβλίο: Υπόσχεση
Στις βόλτες που κάνατε χρησιμοποιώντας τον κωδικό έξι, γίνατε πιο παρατηρητικός με τα όσα βλέπατε γύρω σας; Εκτιμήσατε πράγματα που ενδεχομένως πριν την πανδημία τα θεωρούσατε δεδομένα;
Γ.Μ.: Στις καθημερινές μου βόλτες με κωδικό 6 αισθανόμουν σαν τον άρρωστο που βγαίνει στον κόσμο έπειτα από πολύ καιρό και θέλει να κερδίσει τον χαμένο χρόνο. Ευκαιρία για σκέψη και περισυλλογή. Ανακάλυπτα εκ νέου την ομορφιά της ζωής στα απλά καθημερινά πράγματα. Αγάπησα τις γειτονιές του δήμου μου, τους ανθρώπους που συναντούσα τακτικά, τα αδέσποτα, τους περιποιημένους κήπους. Όταν οι βόλτες μεγάλωναν, μεγάλωνε κι η όρεξη για έρευνα-παρατήρηση. Η παρατήρηση είναι το κύριο εργαλείο του ηθοποιού. Στην καραντίνα είχα απεριόριστο χρόνο για παρατήρηση.
Στο κείμενό σας «Η Υπόσχεση» γράφετε σε ένα σημείο: «Εμείς ακλόνητοι, σταθεροί στο σημείο μηδέν». Δυο χρόνια σχεδόν μετά το ξέσπασμα της πανδημίας, νιώθετε ότι είμαστε και πάλι στο σημείο μηδέν;
Γ.Μ.: Στην καραντίνα όλοι οι καλλιτέχνες βγαίναμε στους δρόμους, φωνάζαμε να μας ακούσουν, ζητώντας μια προοπτική για τη ζωή! Να βγούμε από τον βάλτο της ανυπαρξίας-αεργίας. Χωρίς προοπτική η ζωή είναι φρίκη! Μέχρι σήμερα όμως είμαστε όλοι μας με ανεπούλωτες πληγές.
Τελούμε υπό τον φόβο ότι τα θέατρα, το ένα μετά το άλλο, θα κλείσουν γιατί δεν αντέχουν αυτήν την εφιαλτική κατάσταση.
Τα κρούσματα πολλαπλασιάζονται καθημερινά! Μέχρι πότε η Πολιτεία θα μας δείχνει την πλάτη της;
Αναφέρετε σε κάποιο σημείο του βιβλίου σας τη φράση του ποιητή Γιώργου Σεφέρη «Οι ευθύνες αρχίζουν από τα όνειρα». Υπάρχει χώρος για όνειρα σήμερα;
Γ.Μ.: Ποτέ να μη θυσιάζουμε τα όνειρα για την καθημερινή ρουτίνα. Τα όνειρα δεν πεθαίνουν! Δυναμώνουν! Σε αυτό το ζοφερό παρόν έχει νόημα, πεισματικά, να κάνουμε όνειρα. Τα όνειρα είναι η εξέγερση από τον λήθαργο!
Eκτός από ποίηση και μικρής έκτασης πεζά κείμενα, υπάρχει κάποιο άλλο λογοτεχνικό είδος με το οποίο θα θέλατε να ασχοληθείτε στο μέλλον;
Γ.Μ.: Δεν πιστεύω ότι έχω τελειώσει με την προσπάθεια συγγραφής πεζών κειμένων. Καθόλου θα έλεγα. Σε πείσμα του χρόνου, πρωτομάστορα της φθοράς όπως τον είπαν, υπάρχουν πράγματα που μένουν ανεξίτηλα στη μνήμη. Θα είχε ενδιαφέρον αν κατάφερνα να τα καταγράψω με λιτό, σχεδόν επιγραμματικό τρόπο…
Ποια είναι τα επόμενα συγγραφικά σας σχέδια;
Γ.Μ.: Στο μέλλον θα με ενδιέφερε να ασχοληθώ με το μυθιστόρημα. Αυτό που με γοητεύει πολύ, είναι όταν το φαινομενικά ασήμαντο μεγαλύνεται μέσω μιας ιεροτελεστίας αθωότητας. Να δομήσω ένα συναξάρι ανώνυμων προσώπων και πραγμάτων.
Λίγο πριν ολοκληρώσουμε τη συνέντευξη, θα θέλατε να πείτε κάτι στους αναγνώστες μας;
Γ.Μ.: Μια ευχή: Μην καταργούμε τα όνειρά μας!
Να κρατάμε την καρδιά ζεστή, να αντέχει να αγαπά!
Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας. Καλή δημιουργική συνέχεια.
Γ.Μ.: Σας ευχαριστώ πολύ για τη φιλοξενία!
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
