Παρασκευή, 14 Ιανουαρίου, 2022
More
    ΑρχικήΣυνεντεύξειςΣυνέντευξη - Μιχάλης Μιχαλιός

    Συνέντευξη – Μιχάλης Μιχαλιός

    -

     Συνέντευξη – Μιχάλης Μιχαλιός

    Σήμερα στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών, φιλοξενούμε τον εκπαιδευτικό και συγγραφέα Μιχαήλ Μιχαλιό, με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του βιβλίου «Τα ακροκέραμα» από τις Εκδόσεις Πνοή.

    Συνέντευξη

    Ρωτάει η Αγγελίνα Παπαθανασίου

    Καλησπέρα. Ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη που μας παραχωρείτε. Πριν λίγο καιρό, κυκλοφόρησε το τρίτο κατά σειρά βιβλίο σας. Αυτή τη φορά ένα μυθιστόρημα και όχι μια νουβέλα. Προέκυψε κατά τη διάρκεια της καραντίνας; Σας οδήγησαν οι ήρωες σας στην επέκταση του κειμένου;

    Μ.Μ.: Σωστά, ήταν παράγωγο των ευνοϊκών συγγραφικών συνθηκών που δημιούργησε η καραντίνα. Ταυτόχρονα, ήταν και προϊόν της ιδιότυπης και αντισυμβατικής συγγραφικής μου πρακτικής να γράφω χωρίς προσχέδιο. Εξομολογούμαι την αρχική μου πρόθεση να πλάσω μια νουβέλα, αλλά, ευτυχώς, οι ήρωες με πήραν από το χέρι και ξεστρατίσαμε στη λεωφόρο του μυθιστορήματος.

    Ποια ήταν η πηγή έμπνευσης για να γεννηθεί η ιστορία που αφηγείστε στο βιβλίο σας;

    Μ.Μ.: Δεν θα μιλούσα για έμπνευση, αλλά για αφορμήσεις και ερεθίσματα. Θα έλεγα πως ο παρθένος λογοτεχνικά κόσμος των αυτοσχέδιων αγώνων με μηχανές, που συνάμα συνιστούσε κι ένα πλαίσιο πρωτοτυπίας, είναι που πυροδότησε το ενδιαφέρον μου. Πάνω στο βασικό αυτό θεμέλιο χτίστηκαν και οι υπόλοιπες ιστορίες που διαπλέκονται στο έργο.

    Διαβάστε την άποψή μας για το βιβλίο: Τα ακροκέραμα

    Συνέντευξη - Μιχάλης ΜιχαλιόςΛέει ο ήρωας σας σε κάποιο σημείο του βιβλίου: «Αυτό το βιβλίο το έγραψα  έχοντας στο ένα χέρι το στυλό και στο άλλο στην καρδιά».  Νομίζω ότι με τον ίδιο τρόπο λειτουργείτε και εσείς. Κάνω λάθος; 

    Μ.Μ.: Ακριβώς. Καυχιέμαι πως δεν έχω παρακολουθήσει ούτε ένα λεπτό δημιουργικής γραφής. Την ιστορία μου τη γράφω μόνο με το πανί της καρδιάς. Θα χρησιμοποιήσω, όμως, για άπειρες ώρες το μυαλό μου, στον ωκεανό των λέξεων, για τη γλωσσική της επένδυση. Θεωρώ μέγιστη φιλοφρόνηση ότι γνωρίζομαι από το έργο μου χωρίς να έχει δει κάποιος το εξώφυλλο. Κατά τη γνώμη μου, αυτό θα έπρεπε να είναι το βασικό μέλημα κάθε συγγραφέα· να διαμορφώσει τη δική του συγγραφική ταυτότητα, να έχει το δικό του διακριτό στίγμα.

    Ο Σπούτνικ, ο ήρωας του βιβλίου σας, μέσα την ατυχία του, είναι τυχερός γιατί έχει δίπλα του έναν φίλο, τον Τίμο, που δύσκολα συναντά κάποιος στις μέρες μας. Σύμφωνα με τον «Αριστοτέλη», αυτή είναι και η ιδανική φιλία ανάμεσα σε δυο ανθρώπους που βασίζεται στην κοινή εκτίμηση και όχι σε κάποια συμφέροντα. Υπάρχει φιλία αληθινή στην εποχή του διαδικτύου όμως;

    Μ.Μ.: Είμαι σίγουρος πως όχι. Ο λόγος απλός· η πραγματική φιλία σφυρηλατείται και δοκιμάζεται στην πράξη και στην καθημερινότητα. Ένας δίαυλος επικοινωνίας, εκτός απ’ αυτόν της προσωπικής τριβής, δεν καλλιεργεί την εμπιστοσύνη και την αλληλεγγύη ανάμεσα σε δύο πρόσωπα. Κι ήρθε δυστυχώς και η πανδημία να βαθύνει ακόμα περισσότερο το χάσμα ανάμεσα στους ανθρώπους.

    Ένας ακόμα αγαπημένος μου ήρωας από το βιβλίο σας είναι ο κυρ Μπάμπης που με τη δική του φιλοσοφία ζωής, δίνει τροφή για σκέψη στους αναγνώστες. Να υποθέσω ότι ταυτίζεστε με τις απόψεις του κυρ Μπάμπη;

    Μ.Μ.: Προφανώς, γιατί, αν δεν τις πρέσβευα, δεν θα έβρισκαν θέση στο έργο μου. Και στα προηγούμενα έργα μου υποτρέχει ένα ρεύμα φιλοσοφικής διάθεσης, χωρίς πρόθεση, πάντα, διδακτικής προαίρεσης.

    Υπήρξε κάποιος από τους ήρωες σας που σας δυσκόλεψε περισσότερο κατά τη διάρκεια της συγγραφής;

    Μ.Μ.: Αναμφίβολα, ο πρωταγωνιστής, ο Σπούτνικ. Διέρχεται ένα ευρύ φάσμα συναισθηματικών διακυμάνσεων που έπρεπε να βρουν την προβολή τους στην καθημερινότητά του. Αυτό με ανάγκασε να μελετήσω ψυχολογία, ακόμα και να εμβαθύνω στον άγνωστο κόσμο των αυτοσχέδιων αγώνων.

    Ποια είναι τα επόμενα συγγραφικά  σας σχέδια; Υπάρχουν νέοι ήρωες που σας βασανίζουν γλυκά αυτή την περίοδο;

    Μ.Μ.: Επιστρέφω στα «πάτρια εδάφη» της νουβέλας. Ένα πολύ δυνατό ψυχογράφημα, μια πολυσέλιδη βουτιά στον εσώκοσμο ενός ανθρώπου με το φόντο ένα πρωτοχρονιάτικο συσσίτιο του δήμου.

    Λίγο πριν ολοκληρώσουμε τη συνέντευξη θα θέλατε να πείτε κάτι στους αναγνώστες μας;

    Μ.Μ.: Αρχικά να ευχηθώ σε όλες και όλους μια καλύτερη χρονιά από την προηγούμενη. Το διατυπώνω έτσι, γιατί το «Καλή Χρονιά» έχει ξεφτίσει σ’ ένα συμβατικό σχήμα λόγου. Ειδικότερα, όμως, για το αναγνωστικό κοινό, τώρα που βιώνουμε μια έκλειψη, μια συστολή του κόσμου μας, είναι ευκαιρία να γνωρίσουμε τους νέους κόσμους που προσφέρει μόνο η λογοτεχνία.

    Σας ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας. Καλή δημιουργική συνέχεια.

    Μ.Μ.: Εγώ σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία.

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here