Το «Αυτό το βιβλίο μού θύμισε εσένα» με εξέπληξε όσο λίγα φέτος, και θέλω να το αναφέρω από την πρώτη κιόλας γραμμή. Μιλάει για την απώλεια και δεν καταπιάνεται με ανάλαφρο θέμα. Η Libby Page έγραψε ένα αυτοτελές, άκρως συγκινητικό και feelgood βιβλίο, το μετέφρασε η Έφη Τσιρώνη και κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο.
Προσωπική άποψη: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Η Ματίλντα Νάιτινγκεϊλ, η Τίλι, έχει χάσει τον άντρα της τον Τζο από καρκίνο, λίγους μόλις μήνες μετά τον γάμο τους. Βιβλιόφιλη από παιδί, δουλεύει ως επιμελήτρια σε εκδοτικό οίκο, κι από τη στιγμή της διάγνωσης δεν έχει καταφέρει να διαβάσει ούτε σελίδα. Ο Τζο δεν ήταν άνθρωπος των βιβλίων, γνωρίστηκαν όμως σε ένα βιβλιοπωλείο και εκείνος κατάλαβε από την πρώτη στιγμή τι σήμαιναν για εκείνη. Έτσι, πριν φύγει, άφησε στον βιβλιοπώλη της γειτονιάς, τον Άλφι Λέιν, μια παραγγελία. Δώδεκα βιβλία διαλεγμένα ένα ένα για την Τίλι, τυλιγμένα σε χαρτί με κορδέλα που αλλάζει χρώμα κάθε μήνα, το καθένα με ένα γράμμα του που εξηγεί γιατί το διάλεξε. Ο Άλφι τηλεφωνεί στην Τίλι ανήμερα των γενεθλίων της για να της πει πως την περιμένει το πρώτο. Και το πρώτο δώρο που βρίσκει μέσα στο χαρτί είναι η «Ματίλντα» του Ρόαλντ Νταλ, το βιβλίο από το οποίο πήρε το όνομά της.
Σ’ αυτό ακριβώς το σημείο συγκινήθηκα για πρώτη φορά, και δεν ήταν η τελευταία. Ο Τζο δεν της αφήνει συμβουλές ούτε ηθικά διδάγματα. Κάθε βιβλίο τη σπρώχνει κάπου, σε ένα μέρος που δεν είχε πάει, σε μια κουβέντα που απέφευγε, σε ανθρώπους που δεν θα είχε συναντήσει ποτέ, κι εκείνη πηγαίνει άλλοτε από υποχρέωση κι άλλοτε από περιέργεια. Αυτό που αγάπησα περισσότερο απ’ όλα είναι πως η Libby Page δεν βιάζεται καθόλου. Μας δείχνει όλη τη διαδικασία της εσωτερικής της θλίψης, ως την αποδοχή μέσα από το πένθος, που κρατά έναν ολόκληρο χρόνο.
Υπάρχει και μια χαρά μέσα στο «Αυτό το βιβλίο μού θύμισε εσένα» που δεν την περίμενα. Κάθε μήνας ανοίγει με μια λίστα προτάσεων από το βιβλιοπωλείο, βιβλία για όταν δεν σου κάνει καρδιά να διαβάσεις, βιβλία που σου ανοίγουν την όρεξη, κι εγώ τις σημείωσα όλες, μεγαλώνοντας τη λίστα με τα αδιάβαστα (καταλαβαίνετε τον πόνο μου).
Το «Αυτό το βιβλίο μού θύμισε εσένα» είναι αποκλειστικά για ανθρώπους που αγαπούν τα βιβλία -όπως εγώ-, γραμμένο από κάποια που ξέρει ακριβώς τι νιώθουμε όταν μπαίνουμε σε βιβλιοπωλείο και μυρίζουμε χαρτί. Και μέσα σε όλο αυτό γνωρίζουμε τον Άλφι: ήρεμος, πράος, υπομονετικός, με το δικό του πένθος για τον πατέρα του που έχτισε εκείνο το μαγαζί από το μηδέν, και με την πεποίθηση ότι το σωστό βιβλίο στα σωστά χέρια, την κατάλληλη στιγμή, αλλάζει μια ζωή ολόκληρη. Αγάπησα και τους δύο άντρες της Τίλι, τον καθένα για δικούς του λόγους. Αγάπησα όμως πιο πολύ από όλους την Τζορτζέτ, τη χοντρούλα γάτα του βιβλιοπωλείου, που σε κάθε σκηνή την έψαχνα με τα μάτια μου πριν διαβάσω οτιδήποτε άλλο. Παρέα παράλληλα με τα δικά μου τρία ζωηρά γατάκια.
Ωστόσο για να είμαι και ειλικρινής, η Τίλι γίνεται κατά διαστήματα πολύ άδικη με τους ανθρώπους που την αγαπούν. Κόβει κόσμο από τη ζωή της για πράγματα που ούτε ειπώθηκαν ούτε εννοήθηκαν, βγάζει συμπεράσματα αντί να κάνει μια κουβέντα, και την αδερφή της τη Χάρπερ, που προσπαθεί τόσο, μερικές φορές την αφήνει έξω από την πόρτα. Το «Αυτό το βιβλίο μού θύμισε εσένα» πλατειάζει κατ’ εμέ, με αποτέλεσμα να υπάρχουν κεφάλαια που επαναλαμβάνουν το ίδιο μοτίβο συνεχώς.
Αν με ρωτούσες ξεκάθαρα αν είναι καλό, μέτριο ή χάλια, θα σου έλεγα καλό, πολύ καλό μάλιστα, με όλη μου την καρδιά. Το «Αυτό το βιβλίο μού θύμισε εσένα» είναι από τα λίγα που καταπιάνονται με τον θάνατο και χωρίς να σε ρίχνουν στα βράχια. Συγκινήθηκα, γέλασα δυνατά σε κάποια σημεία, και το έκλεισα με την αίσθηση πως κάτι μέσα μου είχε ξεκλειδώσει. Αν πάλι θέλεις ακριβώς αυτό, μια ιστορία που σου λέει πως η θλίψη και η χαρά χωράνε στο ίδιο δωμάτιο, πάρ’ το και κράτησε τα χαρτομάντιλα κοντά σου.
Μόλις τελείωσα την τελευταία σελίδα, σηκώθηκα και στάθηκα μπροστά στη βιβλιοθήκη μου. Έπιασα να σκέφτομαι ποια βιβλία θα διάλεγα εγώ, για ποιους ανθρώπους, και τι θα τους έγραφα στο σημείωμα. Είναι από τις πιο όμορφες και τις πιο τρομακτικές σκέψεις που μου έβαλε ποτέ ένα μυθιστόρημα.
Κι εμείς, άραγε, πόσες φορές κρατάμε ένα βιβλίο στα χέρια μας σκεπτόμενοι κάποιον συγκεκριμένο, και ύστερα το αφήνουμε πίσω στο ράφι γιατί μας φαίνεται πολύ μικρό δώρο για να πει όσα θέλουμε;
Περίληψη:
Δώδεκα βιβλία.
Δώδεκα μήνες.
Μία ευκαιρία να γιατρέψει την καρδιά της…
Όταν η Τίλι Νάιτινγκεϊλ δέχεται ένα τηλεφώνημα που την ενημερώνει ότι ο σύζυγός της της έχει αφήσει ένα δώρο γενεθλίων στο βιβλιοπωλείο της γειτονιάς, δεν μπορεί να κρύψει την έκπληξή της. Εν μέρει επειδή δεν θυμάται πότε ήταν η τελευταία φορά που διάβασε ένα βιβλίο μόνο για ευχαρίστηση. Κυρίως όμως επειδή ο Τζο πέθανε πριν από πέντε μήνες… Το δώρο είναι απλό – δώδεκα προσεκτικά επιλεγμένα βιβλία από τον Τζο, ένα για κάθε μήνα, για να τη βοηθήσουν να γυρίσει σελίδα στον πρώτο χρόνο της ζωής της χωρίς αυτόν. Κι έτσι ξεκινά ένα ταξίδι εμπνευσμένο από την ανάγνωση, που μεταφέρει την Τίλι σε όλο τον κόσμο: από τους πολυσύχναστους πεζόδρομους της Νέας Υόρκης και τις δενδροφυτεμένες λεωφόρους του Παρισιού μέχρι την ήσυχη εξοχή της Τοσκάνης και τις λευκές αμμουδιές του Μπαλί. Με τη βοήθεια του Άλφι, ιδιοκτήτη του βιβλιοπωλείου, η Τίλι αρχίζει να ανακαλύπτει τον καινούργιο της εαυτό, στη ζωή μετά τον Τζο. Μπορεί όμως η χρονιά των βιβλίων της Τίλι να της δείξει πώς να αγαπήσει ξανά;
Στοιχεία βιβλίου
Τίτλος: Αυτό το βιβλίο μού θύμισε εσένα
Συγγραφέας: Libby Page
Μεταφράστρια: Έφη Τσιρώνη
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
ISBN: 978-618-03-5019-7
Σελίδες: 568
Έτος έκδοσης: 2026
Επιμέλεια: Ζωή Τσούρα
Δημιουργία κεντρικής εικόνας: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ