Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου, 2020
More
    Αρχική Μεταφρασμένη Λογοτεχνία Η άλλη Σταχτοπούτα - Jennifer Donnelly

    Η άλλη Σταχτοπούτα – Jennifer Donnelly

    -

    Η άλλη Σταχτοπούτα. Και ποιος δεν ξέρει το παραμύθι της Σταχτοπούτας; Πρωτοεκδόθηκε το 1634 και έκτοτε έχει γαλουχήσει γενιές και γενιές. Θεωρητικά, όλα τα παραμύθια έχουν ηθικά διδάγματα που, δοσμένα με τη μυθοπλασία, διαμορφώνουν αβίαστα τον χαρακτήρα ενός παιδιού. Και όλα τα παραμύθια τελειώνουν με το κλασικό «Ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα». Ισχύει όμως αυτό;

    Προσωπική άποψη: Παναγιώτα Γκουτζουρέλα

    Επιστρέφουμε στη Σταχτοπούτα. Γνωρίζουμε μετά βεβαιότητος πως το γοβάκι ήταν δικό της και ο πρίγκηπας την αποκατέστησε με τιμή και δόξα. Το άτυχο κορίτσι που η κακιά μητριά και οι ετεροθαλείς αδελφές της είχαν για υπηρέτρια και έβαζαν να κοιμάται δίπλα στο τζάκι, επειδή ήταν και καλόκαρδη και πανέμορφη, κατάφερε να παντρευτεί τον πιο πολυπόθητο γαμπρό του βασιλείου. Τι γίνεται όμως μετά; Και ποια είναι η μοίρα της μοχθηρής μητριάς και των κακών αδελφών;

    Εδώ έρχεται η Jennifer Donnelly με το βιβλίο της. Η άλλη Σταχτοπούτα αφορά τη μία από τις ετεροθαλείς αδελφές. Αυτή ντε, που μάθαμε να μισούμε επειδή συμπεριφερόταν άσχημα στη Σταχτοπούτα και προσπάθησε να της κλέψει τον πρίγκηπα, παρουσιαζόμενη ως η νόμιμη κάτοχος του πιο γνωστού υποδήματος στον κόσμο! Ιζαμπέλ το όνομά της κι αυτή είναι η ιστορία της.

    Η Μαμά (γνωστή ως κακιά μητριά) είχε πάντα εμμονή με τον καθρέπτη, ήθελε τα πάντα να είναι άψογα και πανέμορφα, συμπεριλαμβανομένων και των θυγατέρων της, που η φύση δεν προίκισε με ομορφιά. Μεγάλη δυστυχία για τη Μαμά, που με κάθε τρόπο προσπαθούσε να τις παντρέψει με κάποιον αριστοκράτη. Όταν εμφανίστηκε ο πρίγκηπας στο κατώφλι του σπιτιού τους με το γυάλινο γοβάκι, αναζητώντας την εκλεκτή της καρδιάς του, η Μαμά διέταξε τις κόρες της να κλειδώσουν τη Σταχτοπούτα σε ένα δωμάτιο και να ακρωτηριάσουν τα πόδια τους, ώστε να χωράνε στο γοβάκι. Το τέχνασμα δεν έπιασε για καμιά από τις αδελφές. Και παρόλο που ο αρχιδούκας δεν ήθελε μια παρακατιανή σαν τη Σταχτοπούτα για βασίλισσα και έσπασε επίτηδες το γυάλινο γοβάκι, εκείνη είχε καβατζώσει το ταίρι του και κατάφερε να πραγματοποιήσει το όνειρό της.  

    Μόνο που η Ιζαμπέλ εξαρχής δεν ήθελε τον πρίγκηπα. Τσάμπα ο ακρωτηριασμός! Η Μαμά επιθυμούσε τα μεγαλεία. Η Ιζαμπέλ ήθελε την ελευθερία της. Θυμόταν τον παιδικό της έρωτα και τα παιχνίδια τους με ψεύτικα σπαθιά, αναπολούσε το αγαπημένο της βιβλίο με τις μάχες των πιο σπουδαίων πολεμιστών όλων των εποχών και λυπόταν που είχε χάσει το αγαπημένο της άλογο. 

    «Μου έκοψαν κομμάτια», ψιθύρισε στο σκοτάδι. «Αλλά εγώ τους έδωσα το μαχαίρι».

    Απηυδισμένη από την κατακραυγή του κόσμου για την ασχήμια της και τις αποτρόπαιες πράξεις της απέναντι στη Σταχτοπούτα, αποφασίζει να καλέσει τη νεραϊδοβασίλισσα και να της ζητήσει τη χάρη: να την κάνει όμορφη. Νόμιζε πως η ομορφιά θα έλυνε όλα της τα προβλήματα. Όμως η νεραϊδοβασίλισσα έχει άλλα σχέδια για την Ιζαμπέλ. Για να της κάνει τη χάρη, της ζητά πρώτα να βρει τα κομμάτια της ψυχής της που λείπουν. Επιπροσθέτως, οι Μοίρες και ο Κλήρος βάζουν το δικό τους στοίχημα για το μέλλον της Ιζαμπέλ… 

    «Θα κάνω τα πάντα», δήλωσε με πάθος η Ιζαμπέλ.
    «Αυτό λένε όλοι οι θνητοί», είπε η Τανακίλ με ένα περιφρονητικό χαμόγελο. «Πως θα κάνουν τα πάντα. Οτιδήποτε, εκτός από αυτό που πρέπει να γίνει. Μονάχα ένα πράγμα μπορεί να διώξει την πίκρα που κουβαλάς μέσα σου. Κάνε το, και μετά ίσως σε βοηθήσω κι εγώ». 
    «Θα το κάνω. Το ορκίζομαι» είπε η Ιζαμπέλ, σφίγγοντας τα χέρια της. «Τι πρέπει να κάνω;»
    «Να βρεις τα χαμένα κομμάτια της καρδιά σου».

    Τι θα συμβεί; Θα πρέπει να διαβάσετε το βιβλίο για να το ανακαλύψετε! 

    Η άλλη Σταχτοπούτα είναι ένα παραμύθι για μεγάλα κορίτσια. Για κορίτσια που κάποτε τους είπαν πως δεν είναι αρκετά… 

    Τι είναι η ομορφιά και ποιος θέτει τα κριτήρια για την αξιολόγησή της; Γιατί αφήνουμε τους άλλους να αποφασίζουν για εμάς χωρίς την έγκρισή μας; Πώς θα γίνουμε ευτυχισμένοι αν δεν είμαστε ό,τι είμαστε αλλά αλλάζουμε για να είμαστε αρεστοί στους άλλους; Τι σημαίνει επιτυχία; Ποιος πρέπει να ορίζει τη μοίρα μας; Τι αξίζει περισσότερο στη ζωή μας; Και για τι πρέπει να παλέψουμε; 

    Αυτά τα ερωτήματα (και πολλά περισσότερα) καταφέρνει η συγγραφέας να απαντήσει με μια ιστορία που είναι γεμάτη από πόνο, πίκρα και απογοήτευση. Ένα συνηθισμένο κορίτσι που πρέπει να αγωνιστεί για την επιβίωση. Πρέπει να δείξει θάρρος και τσαγανό για να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες της ζωής της. Και οφείλει να τολμήσει παλεύοντας με τέρατα, λύκους και μυθικά πρόσωπα για να ορίσει η ίδια τη μοίρα της και την ευτυχία της. Γιατί η αυτοπεποίθηση και η αυτοεκτίμηση δεν χαρίζονται, αλλά κερδίζονται με μικρές, καθημερινές μάχες. Και γιατί δεν αξίζει σε κανέναν να του λένε πως δεν είναι αρκετός! 

    Ένα μάθημα ζωής δοσμένο με απλό και διασκεδαστικό τρόπο.  Αυτό που μετράει τελικά δεν είναι η εξωτερική ομορφιά αλλά η ομορφιά της ψυχής. Το μεγαλείο της να αντιστέκεται και να ορθώνεται σε κάθε αδικία. Η δύναμή της να αγαπά, να συγχωρεί, να παλεύει. 

    Είναι η μαγεία μιας ευάλωτης οντότητας επιρρεπούς στα λάθη, μιας οντότητας ικανής τόσο για ανείπωτη σκληρότητα όσο και για απέραντη καλοσύνη. Ζει μέσα σε κάθε άνθρωπο και περιμένει να μας λυτρώσει. Να μας μεταμορφώσει. Να μας σώσει. Αρκεί να βρούμε το κουράγιο να την ακούσουμε. 
    Είναι η μαγεία της ανθρώπινης καρδιάς. 

    Ο καθένας μας ζει σε ένα δικό του παραμύθι. Ας φροντίσουμε εμείς οι ίδιοι το παραμύθι μας να τελειώσει με τη φράση «Και ζήσαν αυτοί καλά». Δεν μας νοιάζει αν οι άλλοι ζήσουν καλύτερα! 

    Φύγε, κορίτσι, τρέχα, τον κόσμο πλάσε απ’ την αρχή.

    Απολαυστικό, διδακτικό, αληθινό. Διαβάστε το! 

    Περίληψη: Για όποιον ένιωσε έστω μία φορά στη ζωή του ότι δεν είναι αρκετός…
    H Ιζαμπέλ θα έπρεπε να πλέει σε πελάγη ευτυχίας· ετοιμάζεται να κερδίσει έναν γοητευτικό πρίγκιπα. Μόνο που δεν είναι το όμορφο κορίτσι που έχασε το γυάλινο γοβάκι του και κατέκτησε την καρδιά του.
    Είναι η άσχημη, ετεροθαλής αδελφή που έκοψε τα δάχτυλα του ποδιού της για να χωρέσει στο παπούτσι της Σταχτοπούτας…
    Ο κόσμος συνωμοτεί με χιλιάδες τρόπους για να μας πείσει ότι δεν είμαστε αρκετοί, ότι κάτι μας λείπει, ότι η ζωή δεν είναι παρά ένα μεγάλο, ατελείωτο πάρτι σε μια παραλία και εμείς δεν έχουμε προσκληθεί.
    Σκοτεινά δάση; Ποια σκοτεινά δάση; Λύκοι; Ποιοι λύκοι; Μην ­ανησυχείτε γι’ αυτά. Απλώς αγοράστε αυτό, φορέστε εκείνο, και θα συμπεριληφθείτε και εσείς στη λίστα των προσκεκλημένων.
    Θα είστε Αρεστοί, Αγαπητοί, Ευτυχισμένοι. Τα παραμύθια μας λένε την αλήθεια. Μας αποκαλύπτουν κάτι βαθύ και ουσιαστικό – πως τα δάση είναι αληθινά, σκοτεινά και γεμάτα λύκους. Πως θα υπάρξουν φορές που θα χαθούμε και εμείς στα βάθη τους.
    Αλλά αυτά τα παραμύθια μας λένε επίσης πως είμαστε ό,τι χρειάζεται να είμαστε, πως έχουμε ό,τι χρειάζεται να έχουμε –κότσια, μυαλό, ίσως και μια τσέπη γεμάτη ψίχουλα– για να βρούμε τον δρόμο του γυρισμού.

    Θυμίζοντας τις πιο σκοτεινές, παλαιότερες εκδοχές της ιστορίας της Σταχτοπούτας, η Jennifer Donnelly μας δείχνει ότι η εμφάνιση είναι κάτι το υποκειμενικό και με τη μοναδική της γραφή στέλνει έναν παραγκωνισμένο χαρακτήρα σε ένα ταξίδι λύτρωσης, επαναπροσδιορίζοντας την έννοια της ομορφιάς.

    Στοιχεία βιβλίου

    Η άλλη ΣταχτοπούταΤίτλος: Η άλλη Σταχτοπούτα

    Συγγραφέας: Jennifer Donnelly

    Μετάφραση: Μαρία-Ρόζα Τραϊκόγλου

    Εκδόσεις: Διόπτρα

    Σελίδες: 552

    Έτος έκδοσης: 2020

    ISBN: 978-960-605-971-1

    Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here