Το βιβλίο του εκπαιδευτικού και συγγραφέα Παναγιώτη Καραμούζη «Και οι 7 ήταν άνεμοι» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ενΤύπωση. Πρόκειται για ένα παραμύθι που έλαβε το β’ βραβείο στον 9ο διαγωνισμό του Ε.Π.Ο.Κ. το 2018.
Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου
Ο συγγραφέας στήνει το σκηνικό του παραμυθιού του σε ένα λιβάδι που προστατεύεται από τον γέροντα ποταμό. Οι ένοικοι του λιβαδιού, ακολουθώντας τις συμβουλές του σοφού γέροντα, ζουν με αγάπη, ήθος, αξιοπρέπεια.
Σε ακριβώς αντίθετη θέση βρίσκονταν οι κάτοικοι της Ευρώπολης. Ζουν μέσα στην αλαζονεία, τη ζήλια, την απελπισία.
Οι κάτοικοι του λιβαδιού και της πόλης θα δοκιμαστούν σκληρά από επτά ανέμους που έρχονται με απειλητικές διαθέσεις. Ποιοι θα επιβιώσουν από αυτή τη μάχη;
Ο άνεμος λυσσομανούσε παρασέρνοντας σε ξέφρενο χορό ξερά φύλλα, αποτσίγαρα, κουρελόχαρτα και κάθε λογής σκουπίδια, απ’ αυτά που αφήνουν οι ανεύθυνοι άνθρωποι πίσω τους γιατί όπου δεν υπάρχει αληθινή παιδεία και σωστοί τρόποι συμπεριφοράς, υπάρχουν σκουπίδια στους δρόμους και στις ψυχές των ανθρώπων.
Ο συγγραφέας μέσα από το παραμύθι του θίγει όλα τα αρνητικά στοιχεία της σημερινής μας εποχής. Οι άνθρωποι στις μεγάλες πόλεις έχουν κυριευτεί από αρνητικά συναισθήματα. Θυμός, αδιαφορία, πλήξη, αλαζονεία, αχαριστία. Όλα αυτά τους οδηγούν στην απελπισία.
Σ’ όλες τις πόλεις, όπου περίσσευε η υποκρισία και οι σχέσεις ήταν απρόσωπες, εμφανιζόταν η αποξένωση, η αδιαφορία, ο εγωισμός και τόσα άλλα αρνητικά συναισθήματα που φώλιαζαν στις καρδιές των ανθρώπων, παραμερίζοντας και επισκιάζοντας ό,τι όμορφο και αγνό υπήρχε στην ψυχή τους. Μα για να γεννήσει κάτι όμορφο η ψυχή, θέλει φως και ελπίδα.
Η σύγκριση ανάμεσα στη ζωή της πόλης και της εξοχής δεν γίνεται τυχαία από τον συγγραφέα. Μέσα από τη σύγκριση, θέλει να αναδείξει την ομορφιά της απλότητας, επιθυμεί να υπενθυμίσει στους αναγνώστες του αξίες που έχουν ξεχαστεί, αλλά χωρίς αυτές η ζωή δεν είναι όμορφη.
Με εύστοχο τρόπο, μετατρέπει τα αρνητικά συναισθήματα σε θετικά, οδηγεί τους αναγνώστες στον δρόμο του φωτός και της ελπίδας. Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί ένα πλούσιο λεξιλόγιο σε όλο το κείμενο. Είναι φανερή η αγάπη του για τη γλώσσα μας και το αποδεικνύει μέσα από τις επιλογές του. Λέξεις δύσκολες, που δεν χρησιμοποιούνται καθημερινά, αλλά όμορφες, που μας θυμίζουν τον πλούτο της γλώσσας μας. Σε κάποια σημεία του κειμένου υπάρχει ένας πιο έντονος λυρισμός στη γραφή. Σύνθετες λέξεις, πολλά επίθετα, είναι μερικά από τα στοιχεία που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας.
Θα ‘ταν πιο εύκολο να παρακολουθήσουν και να παραδειγματιστούν από την καθημερινότητα των μελισσών, από τον παφλασμό των κυμάτων, από τη ροή των νερών του ρυακιού και από το νέκταρ της λαλιάς του αηδονιού. Να αφουγκραστούμε τη φύση, αυτό πρέπει να κάνουμε όλοι μας!
Περίληψη: Επτά άνεμοι, επτά πληγές χτυπούν την Ευρώπολη κι ένα λιβάδι με ζώα και φυτά.
Πώς αντιδρούν οι άνθρωποι στην επίσκεψη του Θυμού, της Ζήλιας, της Αδιαφορίας, της Απελπισίας και των άλλων ανέμων;
Οι ένοικοι του λιβαδιού θα κατορθώσουν να τιθασεύσουν τους Ανέμους; Τα παθήματά τους θα γίνουν μαθήματα, εμπειρίες για το μέλλον; Όρια και αντοχές θα δοκιμαστούν. Ο Ατομικισμός ή η Ομαδικότητα θα νικήσουν;
Στοιχεία Βιβλίου
Τίτλος: Και οι 7 ήταν άνεμοι
Συγγραφέας: Παναγιώτης Καραμούζης
Εκδόσεις: ενΤΥΠΩΣΗ
Σελίδες: 60
ISBN: 978-618-84331-1-3
Έτος κυκλοφορίας: 2020
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
