Το αστυνομικό-ψυχολογικό θρίλερ της Ελευθερίας Μεταξά «Μαύρα σαν τον έβενο μαλλιά» επανακυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Μίνωας, με νέο, πολύ όμορφο εξώφυλλο.
Προσωπική άποψη: Ζωή Τσούρα
Η Έλσα Γληνού, ψυχολόγος που συνεργαζόταν παλαιότερα με την αστυνομία, διανύει τη χειρότερη περίοδο της ζωής της. Η εκδίκηση ενός νοσηρού εγκληματία τής στέρησε τον άντρα και την κόρη της και τη βύθισε σε μια κόλαση ενοχών, ματαιότητας και αλκοολισμού. Όμως, η απαγωγή ενός μικρού κοριτσιού, κόρης ενός πλούσιου ζευγαριού, θα της επιστρέψει τη σπίθα της επιθυμίας για ζωή. Η συμμετοχή της στην υπόθεση τη φέρνει αντιμέτωπη με εσωτερικούς και εξωτερικούς δαίμονες, καθώς το κυνήγι των απαγωγέων ξετυλίγεται παράλληλα με τον αγώνα της να ξανασταθεί στα πόδια της.
«Κάνεις λάθος!» τον διέκοψε η γυναίκα. «Δεν μου ξυπνάει καμία μνήμη, για τον απλούστατο λόγο ότι αυτές οι μνήμες που εννοείς εσύ ποτέ δεν κοιμήθηκαν. Ποτέ δεν ξέχασα ούτε και θα καταφέρω να ξεχάσω!»
Πρόκειται για ένα έντονο συναισθηματικά και δύσκολο ψυχολογικά βιβλίο, καθώς αυτό που έχει βιώσει η Έλσα είναι αδιανόητο, τόσο οδυνηρό, που δεν το χωράει ανθρώπου νους. Σου σφίγγεται η καρδιά κάθε φορά που αναφέρεται σε αυτό. Έχουμε μια ηρωίδα πραγματικά σπασμένη σε χίλια κομμάτια, και η σκιαγράφηση και η ρεαλιστικότητα του χαρακτήρα της είναι το δυνατότερο χαρτί αυτού του βιβλίου. Μου άρεσε πολύ που δεν είναι υπεράνθρωπη αλλά συγκινητικά ανθρώπινη. Δεν είναι σε «φόρμα» όταν ξεκινάει να δουλεύει στην υπόθεση της απαγωγής της Λένας, εξ ου και της ξεφεύγουν πολλά. Δεν ξυπνάει μια ωραία πρωία, πατάει έναν διακόπτη και θεραπεύεται από τον εθισμό της. Όχι, παλεύει σθεναρά και συνεχώς με το θεριό του αλκοολισμού και το παρελθόν της, για να δώσει σε αυτό το κοριτσάκι την ευκαιρία που του αξίζει. Την ευκαιρία στη ζωή, που στερήθηκε η δική της κόρη. Αυτό το ψυχολογικό ταξίδι της Έλσας, μίας γυναίκας δυνατής και ανθεκτικής, με εντυπωσίασε και μου αποτυπώθηκε.
Στο αστυνομικό κομμάτι έχουμε μία υπόθεση αρκετά καλή, μία απαγωγή, με αναμφισβήτητο ατού της τις σταδιακές αποκαλύψεις (που γίνονται με πολύ στρωτό και ικανοποιητικό ρυθμό) και τις συνεχείς ανατροπές που σε κρατούν σε εγρήγορση. Η έμφαση στη διαλεύκανση της υπόθεσης δίνεται στην εξέταση των υπόπτων, όπου ψέματα και μυστικά ξεφλουδίζονται στρώμα στρώμα για να φτάσουμε στον πυρήνα της αλήθειας. Η ανθρωποκεντρική προσέγγιση δίνει πάτημα για κοινωνικούς και ηθικούς προβληματισμούς. Έχω μόνο έναν αστερίσκο να βάλω: θα ήθελα οι δευτερεύοντες χαρακτήρες να ήταν κάπως πιο περίπλοκοι, γιατί κλείνοντας το βιβλίο είχα μία αίσθηση ασπρόμαυρου: οι καλοί είναι καλοί, οι κακοί είναι κακοί, χωρίς διακυμάνσεις, χωρίς γκρίζα σημεία. Στις συμπεριφορές και στις επιλογές τους, πόσο μάλλον στον ρόλο του «κακού», θα ήθελα περισσότερη εμβάθυνση και επεξήγηση/δικαιολόγηση από την επιστήμη της ψυχολογίας, την οποία θεωρητικά κατέχει η Έλσα.
Όταν την είχε στο πλευρό του, ήταν βέβαιος ότι θα τον βοηθούσε, ρίχνοντας φως στα σκοτεινά σημεία κάθε υπόθεσης που τους απασχολούσε, αναλύοντας την προσωπικότητα του εγκληματία και δείχνοντάς του τον δρόμο για τη λύση. Όλα αυτά τότε… Τώρα, όμως; Το θολωμένο της μυαλό θα έβγαινε άραγε από την άβυσσο στην οποία είχε βυθιστεί, θα λειτουργούσε με την ταχύτητα και την ευστροφία που το χαρακτήριζαν κάποτε;
Το διάβασα ωστόσο όντως με κομμένη την ανάσα, γιατί ξεκινάει αμέσως με μεγάλη κατραπακιά, δένεσαι με την Έλσα σαν να είναι η καλύτερή σου φίλη (αν και η –κάπως αταίριαστη με το επάγγελμά της– επικριτικότητά της προς τις άλλες γυναίκες συγκρούεται με τις προσωπικές μου αξίες), και η αγωνία συνεχίζεται μέχρι το τέλος. Απλή έκφραση, αμεσότητα στους διαλόγους, γρήγορη ροή, στοχευμένες περιγραφές, συνθέτουν ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα. Σίγουρα θα διαβάσω και τις υπόλοιπες υποθέσεις της Έλσας.
Περίληψη: «Απήγαγαν την κόρη μας. Ο Ηλίας λέει ότι μόνο εσείς μπορείτε να τη βρείτε».
Με αυτά τα λόγια ο Μιχάλης και η Στεφανία Βαρλάμη προσπαθούν να πείσουν την Έλσα Γληνού, την άλλοτε διακεκριμένη ψυχολόγο και στενή συνεργάτιδα του αστυνόμου Ηλία Παππά, να επιστρέψει στην ενεργό δράση και να βοηθήσει στις έρευνες για την ανεύρεση της κόρης τους, Λένας.
Η Έλσα, όμως, αρνείται να βγει απ’ τη σκοτεινή άβυσσο στην οποία έχει εδώ και χρόνια βυθιστεί. Θεωρώντας τον εαυτό της υπεύθυνο για τη δολοφονία του συζύγου και της κόρης της, προσπαθεί να ξεχαστεί στο αλκοόλ και δεν θυμίζει πλέον σε τίποτα τη δυναμική γυναίκα που συνέβαλε στην εξιχνίαση αποτρόπαιων εγκλημάτων.
Όταν τελικά αποφασίζει, εξαιτίας ενός μοιραίου γεγονότος, να συμμετάσχει στις έρευνες, θα βρεθεί αντιμέτωπη όχι μόνο με τους απαγωγείς αλλά και με το ίδιο της το παρελθόν. Ένα θανάσιμο παιχνίδι ξεκινάει, φέρνοντας στο προσκήνιο καλά κρυμμένα μυστικά, λάθη και πάθη που απειλούν τη ζωή της Λένας, του μικρού κοριτσιού με τα μαύρα σαν τον έβενο μαλλιά…
Στοιχεία βιβλίου:
Τίτλος: Μαύρα σαν τον έβενο μαλλιά
Συγγραφέας: Ελευθερία Μεταξά
Εκδόσεις: Μίνωας
Ημερομηνία έκδοσης: 01/09/2020
Σελίδες: 404
ISBN: 978-618-02-1627-1
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
