Σάββατο, 10 Απριλίου, 2021
More
    Αρχική Ελληνική Λογοτεχνία Και τα δικά σου, δικά μου - Βίκυ Α. Γεωργοπούλου

    Και τα δικά σου, δικά μου – Βίκυ Α. Γεωργοπούλου

    -

    Και τα δικά σου, δικά μου… Έτσι τα υπολόγιζε πάντα η Μαριγώ. Μια γυναίκα που μου γέννησε αντιπάθεια καθ’ όλη τη διάρκεια του ομώνυμου βιβλίου της Βίκυς Α. Γεωργοπούλου. Μια κυκλοφορία των Εκδόσεων Κέδρος.

    Προσωπική άποψη: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη

    Μαριγώ: Μια γυναίκα γεννημένη μόνο για γλέντια, ξενύχτια και φιέστες. Μια γυναίκα που δεν ήταν φτιαγμένη για οικογένεια. Που θέτει εύκολα τα παιδιά της σε δεύτερη μοίρα. Εγκλωβισμένη σ’ έναν γάμο δίχως αισθήματα, μια απόφαση που της επιβλήθηκε. Κατέπνιξε τις επιθυμίες της, υπακούοντας σιωπηλά και αναντίρρητα στο θέλημα του πατέρα της. Ενδόμυχα, στην αρχή δικαιολογούσα τη συμπεριφορά της, τον συσσωρευμένο θυμό της. Όμως… πολύ γρήγορα άρχισε να ξεδιπλώνεται ο αληθινός της χαρακτήρας.

    Υπολογίστρια, χειριστική, αδίστακτη, φιλοχρήματη!

    Ονειρευόταν να ζήσει έρωτες παθιασμένους, ελεύθερη, μακριά από τον συνοικισμό και τους χωριάτες, όπως αποκαλούσε τους συγχωριανούς της. Δεν αργεί να βάλει στο στόχαστρο τον Νικολό, τον πλούσιο μπακάλη της γειτονιάς. Είναι ζήτημα χρόνου το θύμα να πέσει στη σαγήνη της σαν ώριμο φρούτο. Στη συνέχεια, άλλοι εραστές τον αντικαθιστούν. Ο λιγομίλητος και εγωιστής Γρηγόρης, αλλά και ο φαινομενικά, στην αρχή, αδιάφορος Τίτος.

    Όταν έφευγε ο Γρηγόρης, πάντα βαρύς, αμίλητος και βιαστικός, η Μαριγώ τον συνόδευε ως την εξώπορτα, δίχως ποτέ να δείχνει εκείνος πρόθυμος για ένα χάδι ή ένα φιλί αποχαιρετισμού.

    Όσο περνάει ο καιρός, η Μαριγώ γίνεται απαιτητική κι εγωίστρια. Αναλαμβάνει τα ηνία της οικογένειας, παραγκωνίζει τον άντρα της, χωλαίνει απέναντι σ’ όλους, με καλή κουβέντα να μη βγαίνει από τα χείλη της – κι αν βγει θα είναι ψεύτικη. Χρησιμοποιεί τον λόγο της, τάζει, υπόσχεται, έτσι που κανείς να μην μπορεί να ξεχωρίσει την αλήθεια από τα παραμύθια.

    Τρέφεται από τον θαυμασμό και τα λάγνα βλέμματα των αντρών, με μια ακόρεστη δίψα για ηδονή και περιπέτεια. Παίζει με τις ζωές των ανθρώπων, δολοπλοκεί, πλέκει και υφαίνει με μαεστρία τις ραδιουργίες της, ποδοπατά όνειρα ή συναισθήματα, σπέρνει όλεθρο και κακία, αρκεί να γίνεται το δικό της. Δεν διστάζει να κλέψει, να παρατήσει, να εκμεταλλευτεί. Ο άντρας της, τα παιδιά της, οι αδερφές της, η Ελενίτσα, όλοι γίνονται πιόνια στα χέρια της, στα καταχθόνια σχέδιά της. Εκείνη η σκηνοθέτης και ο περίγυρός της οι κομπάρσοι της ζωής της.

    Η Ελενίτσα πετάχτηκε στον δρόμο σαν τρελή. Έτρεχε να της πει πως επιτέλους είχε έρθει να τη βρει ο Γρηγόρης, πως τον είχε δει να τριγυρίζει σαν αγρίμι στη γειτονιά σαν κάτι να γύρευε, πως είχε περάσει έξω από τα σπίτια σφυρίζοντας δύο τρεις φορές προειδοποιητικά, πως ποτέ δεν της είχε φανεί πιο ωραίος και πιο ανυπόμονος και πως είχε χαθεί ξαφνικά, σαν να τον κατάπιε η γη.

    Μέχρι που στο σπίτι της έρχεται να μείνει ο ανιψιός του Παναγιώτη με την κοπέλα του, τη Δάφνη. Είναι η μόνη που δεν την κρίνει, την ακούει υπομονετικά. Στο πρόσωπό της η Μαριγώ βρίσκει μια σύμμαχο. Την παρασύρει στις ατιμίες, τη δελεάζει με τη λαμπερή “προσκαιρότητα” της ζωής, δηλητηριάζει την ψυχή της, ώσπου το μικρόβιο της ασυδοσίας μεταλαμπαδεύεται και σ’ εκείνη. Αχ, Δάφνη!

    Η συγγραφέας, με μια ιδιαίτερη αισθητική, με αμεσότητα και αντικειμενικότητα, σκιαγραφεί με απόλυτη επιτυχία μία ηρωίδα χειριστική, που έχει μάθει να χειραγωγεί συναισθηματικά τους ανθρώπους προς όφελός της, να διαστρεβλώνει την αλήθεια, να μεταδίδει τις επιθυμίες της μέσω των άλλων, πάντα προς όφελός της.

    Το μόνο που με δυσκόλεψε είναι ότι όλο το βιβλίο δεν έχει χωριστεί σε κεφάλαια, αλλά σε δύο μέρη. Γεγονός που δεν μου έδωσε την ευκαιρία να πάρω μια ανάσα κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης. Φυσικά, αυτή είναι η προσωπική μου άποψη. Ίσως εξυπηρετούσε κάποιον σκοπό που δεν μπόρεσα να συλλάβω.

    Οι περιγραφές σε ταξιδεύουν, σε βάζουν μέσα στην ιστορία, σε ωθούν στο να τη βιώσεις. Η γραφή είναι απλή, τριτοπρόσωπη. Η κυρία Γεωργοπούλου τολμά, διεγείρει αναγνωστικές συνειδήσεις, πειραματίζεται. Αυτή τη φορά μ’ ένα βιβλίο-εισαγωγή στις ανθρώπινες συμπεριφορές. Στις ανθρώπινες εκείνες σχέσεις που όσο και να παλεύει για αυτές ο άνθρωπος, όπως και για τις επιλογές του και για τις πράξεις του, ποτέ δεν θα είναι ιδανικές.

    Βρήκα πολύ ξεχωριστή τη σπουδαιότητα των μηνυμάτων που προσπαθεί να περάσει. Τον ψυχισμό των ανθρώπων και τη διαχείριση των καταστάσεων, ανάλογα με τις περιστάσεις που βιώνει κανείς, σε συνδυασμό με τον χαρακτήρα του. Στα συν του βιβλίου, η σύνθεση της πλοκής κι η ανάδειξη των χαρακτήρων και των κινήτρων τους.

    Περίληψη: Η Μαριγώ, ατίθαση και παρορμητική, τολμηρή και ριψοκίνδυνη, επιθυμεί από τα νεανικά της χρόνια να ζήσει ελεύθερη από τα οικογενειακά βάρη και τα κοινωνικά δεσμά του μικρού επαρχιακού τόπου της. Κι ενώ ονειρεύεται μια ζωή στη μεγάλη πόλη όλο ξεγνοιασιά και διασκεδάσεις, βρίσκεται εγκλωβισμένη σε έναν γάμο, ασφυκτιώντας δίπλα στον σύζυγο και στα παιδιά της.

    Άραγε θα υποταχθεί στις οικογενειακές και κοινωνικές επιταγές; Ή θα τολμήσει να ξεφύγει από τον κλοιό που την περιβάλλει και να ζήσει ό, τι ονειρεύεται, διαταράσσοντας και ανατρέποντας τη ζωή των άλλων χωρίς τύψεις και ενοχές;

    Ένα μυθιστόρημα γεμάτο έρωτες, αγάπες, μίση, πάθη και ίντριγκες.

    Και τα δικά σου, δικά μουΣτοιχεία βιβλίου

    Τίτλος: Και τα δικά σου, δικά μου

    Συγγραφέας: Βίκυ Α. Γεωργοπούλου

    Εκδόσεις: Κέδρος

    ISBN: 9789600451351

    Σελίδες: 400

    Ημερομηνία έκδοσης: 2021

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here