Το «Μιλώντας τη νύχτα» της Claire Daverley είναι μια ιστορία που με συγκίνησε και με έκανε να αναρωτηθώ για τις σχέσεις που αφήνουν ανεξίτηλο σημάδι στη ζωή μας. Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός. Η μετάφραση είναι της Αναστασίας Δεληγιάννη.
Προσωπική άποψη: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Η Ρόζι και ο Γουίλ είναι δύο χαρακτήρες τόσο διαφορετικοί, αλλά και τόσο αλληλένδετοι, που δεν μπορείς να μην ταυτιστείς μαζί τους. Από τη στιγμή που συναντιούνται ως έφηβοι, καταλαβαίνεις ότι αυτή η σχέση είναι προορισμένη να τους αλλάξει για πάντα.
Η Ρόζι είναι αναλυτική, προσηλωμένη και φιλόδοξη, ενώ ο Γουίλ είναι ατίθασος κι απρόβλεπτος. Μα κι ο κολλητός του δίδυμου αδερφού της Ρόζι. Η χημεία τους είναι άμεση, αλλά το μονοπάτι που διαβαίνουν δεν είναι εύκολο. Τα τηλεφωνήματα αργά τη νύχτα και οι κρυφές τους βόλτες δημιουργούν μια τρυφερή αλλά και εύθραυστη σύνδεση που μοιάζει να αιωρείται ανάμεσα στα «θέλω» και τα «δεν πρέπει». Η Daverley καταγράφει αυτή τη δυναμική με τόση ακρίβεια, που νιώθεις κάθε δισταγμό αλλά και κάθε σπινθήρα του πάθους τους.
Οι ζωές τους καταρρέουν μια Τρίτη βράδυ.
Σ’ αυτό εμμένει η μητέρα της, με αναφιλητά, μέσα στην άρνησή της που ακόμη δε συνοδεύεται από το πένθος, κάτω από τα εκτυφλωτικά φώτα του νοσοκομειακού διαδρόμου. Τα πλακάκια είναι γκρίζα από το πολύ τρίψιμο και ο ουρανός φαίνεται πορφυρός μέσα από τ’ ανοίγματα στα στόρια. Ο ήλιος έχει σχεδόν ανατείλει και η Ρόζι στέκεται δίπλα στο παράθυρο νιώθοντας τον μισό της εαυτό να έχει αποσυρθεί σ’ ένα μέρος που δεν ήξερε πως υπήρχε.
Η ιστορία, όμως, δεν μένει στην εφηβική τους σύνδεση. Οι ζωές τους διασταυρώνονται ξανά και ξανά με την πάροδο των χρόνων, αναζωπυρώνοντας τις αναμνήσεις και τα συναισθήματα, που ποτέ δεν εξαφανίστηκαν. Κάθε φορά που συναντιούνται, νιώθεις την ένταση και την αγωνία του τι θα μπορούσε να ήταν, αλλά και τη θλίψη του τι δεν είναι. Η απώλεια και η αγάπη γίνονται οι δύο πόλοι γύρω από τους οποίους περιστρέφεται η ιστορία τους.
Τι κάνεις όταν το άτομο που πρέπει να ξεχάσεις είναι το μοναδικό που δεν μπορείς να αφήσεις;
Η γραφή της Daverley είναι μοναδική. Δεν χρησιμοποιεί εισαγωγικά στους διαλόγους, κάτι που μπορεί να αποθαρρύνει κάποιους, αλλά εμένα με έκανε να νιώθω ότι ήμουν μέρος της σκέψης των χαρακτήρων. Μια από τις αγαπημένες μου στιγμές ήταν όταν η Ρόζι παρατηρεί πως το δικό της κομμάτι λαζάνια είναι μικρότερο από των άλλων – μια μικρή, αλλά τόσο χαρακτηριστική λεπτομέρεια που αποκαλύπτει πολλά για τη σχέση της με την οικογένειά της.
Διαβάζοντας το «Μιλώντας τη νύχτα», η σχέση της Ρόζι με τον δίδυμο αδερφό της, Τζος, είναι ένας από τους πιο συγκινητικούς άξονες του βιβλίου. Η απώλειά του αφήνει μια σκιά στη ζωή της Ρόζι και η Daverley καταφέρνει να αποδώσει την αγάπη και τη θλίψη με τόση τρυφερότητα και βάθος. Η δυναμική της Ρόζι με τον Γουίλ, όμως, είναι αυτή που με κράτησε καθηλωμένη – ένας συνεχής χορός ανάμεσα στην αγάπη, την απόσταση και την ελπίδα.
Το τέλος του «Μιλώντας τη νύχτα» ήταν η φυσική κατάληξη μιας σχέσης γεμάτης ένταση και ανεκπλήρωτες επιθυμίες. Η Daverley δημιούργησε μια ιστορία που μιλά για την ατελή φύση της αγάπης και της ζωής, και αυτό είναι που την κάνει τόσο αξέχαστη. Οι δύο χαρακτήρες καταφέρνουν να βρουν μια μορφή συμφιλίωσης, όχι μόνο μεταξύ τους, αλλά και με τον ίδιο τους τον εαυτό.
Προτείνω το «Μιλώντας τη νύχτα», γιατί με άγγιξε και μ’ έκανε να αναλογιστώ τις δικές μου σχέσεις, τις χαμένες ευκαιρίες και τα συναισθήματα που όλοι κουβαλάμε μέσα μας για πάντα.
Περίληψη: Τι κάνεις όταν το άτομο που πρέπει να ξεχάσεις είναι το μοναδικό που δεν μπορείς να αφήσεις;
Ο Γουίλ και η Ρόζι γνωρίζονται όταν είναι έφηβοι.
Είναι εντελώς αντίθετοι χαρακτήρες: εκείνη υπεραναλυτική· εκείνος ο ατίθασος και απρόβλεπτος κολλητός του δίδυμου αδερφού της. Όμως, μέσα από βόλτες στα κρυφά και τηλεφωνήματα αργά τη νύχτα, έρχονται πιο κοντά – είναι γραφτό η ερωτική τους ιστορία να τους σημαδέψει για πάντα.
Μέχρι που μια μέρα το κοινό τους μέλλον συντρίβεται.
Καθώς τα χρόνια περνούν, οι δρόμοι του Γουίλ και της Ρόζι διασταυρώνονται ξανά και ξανά, αναζωπυρώνοντας κάθε φορά τη σπίθα γι’ αυτό που θα μπορούσαν να είχαν υπάρξει ο ένας για τον άλλον.
ΜΙΑ ΕΡΩΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΑΣ ΚΡΑΤΗΣΕΙ ΞΑΓΡΥΠΝΟΥΣ.
Στοιχεία βιβλίου
Τίτλος: Μιλώντας τη νύχτα
Συγγραφέας: Claire Daverley
Εκδόσεις: Ψυχογιός
Μετάφραση: Αναστασία Δεληγιάννη
ΙSBN: 8-618-01-5994-3
Σελίδες: 448
Ημερομηνία έκδοσης: 05-12-2024
Επιμέλεια: Ζωή Τσούρα
Δημιουργία κεντρικής εικόνας: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
