Στη σημερινή συνέντευξη στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών, φιλοξενείται η παιδαγωγός και συγγραφέας Κατερίνα Γαγανέλη με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου της «Το σπίτι μιλάει» από τις εκδόσεις The book project.
Συνέντευξη
Ρωτάει η Αγγελίνα Παπαθανασίου
Ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη που μας παραχωρείτε. Αν δεν κάνω λάθος, το «Το σπίτι μιλάει» είναι το έβδομο βιβλίο σας. Πώς προέκυψε η συγγραφή στη ζωή σας; Ήρθε τυχαία ή ήταν ένα όνειρο ζωής που έγινε πραγματικότητα;
Εγώ σας ευχαριστώ για την πρόσκληση στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών. Θα έλεγα μάλλον τυχαία. Μου άρεσε από παιδί να γράφω, ήμουν πάντα καλή στην έκθεση, ίσως και το μοναδικό μάθημα που παρακολουθούσα με ιδιαίτερο ζήλο. Πάντα έγραφα κυρίως για προσωπική αποφόρτιση. Ένα όμορφο πρωινό πήρε ένα κείμενό μου μια φίλη καρδιάς και το έστειλε σε έναν διαγωνισμό του ΜΑΧΜΑG. Αυτό ήταν και το εναρκτήριο λάκτισμα. Σαν να φύτεψε μέσα μου τον σπόρο της έκδοσης και φτάσαμε σήμερα στο έβδομο και πιο δύσκολο βιβλίο μου.
Το βιβλίο σας αναφέρεται στην ενδοοικογενειακή βία. Ποια ήταν η πηγή έμπνευσης ή η αφορμή για να γραφτεί;
Αφορμή ήταν η ίδια η πραγματικότητα, η οποία δυστυχώς ξεπερνά κάθε φαντασία. Ξέρετε, αισθάνομαι κάποιες στιγμές λίγο υποκρίτρια.
Πονάω, κλαίω, θλίβομαι όταν μαθαίνω ότι δίπλα από το σπίτι μου συνέβαιναν πολύ άσχημες καταστάσεις, όταν στο εργασιακό μου περιβάλλον έβλεπα μελανιές από χτυπήματα σε αόρατα ντουλάπια.
Πνιγόμουν, δεν μπορούσα να μένω αμέτοχη και ατάραχη μπροστά σε όσα συμβαίνουν πίσω από κλειστές πόρτες. Κάτι έπρεπε να κάνω, εγώ σαν μονάδα. Αυτή η ανάγκη με ώθησε να δώσω φωνή στους τοίχους που κρύβουν τον φόβο και τον πόνο. «Το σπίτι μιλάει» γιατί η σιωπή είναι συνενοχή, κι εγώ και ο εκδοτικός θέλαμε να κάνουμε θόρυβο, να σπάσει το απόστημα.
Τα τελευταία χρόνια καθημερινά σχεδόν διαβάζουμε, ακούμε, για περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας με θύματα κυρίως γυναίκες αλλά και παιδιά. Πού οφείλεται κατά την άποψή σας η έξαρση του φαινομένου;
Για την έξαρση του φαινομένου, πιστεύω πως δεν είναι ότι τα περιστατικά έγιναν ξαφνικά περισσότερα, αλλά ότι τώρα, επιτέλους, τα θύματα βρίσκουν το θάρρος να μιλήσουν. Νικούν την ντροπή και τον φόβο, κι έτσι τα πράγματα βγαίνουν στο φως. Οι αιτίες προφανώς είναι πολλές: οικονομικά ζόρια, παλιές πατριαρχικές αντιλήψεις, έλλειψη παιδείας και μια κοινωνία που για χρόνια έκανε πως δεν βλέπει.
Όμως, αν θέλουμε να αλλάξει κάτι, πρέπει να κοιτάξουμε τα παιδιά μας, όχι μόνο να τα βλέπουμε. Συχνά, όλοι μας (γονείς, παππούδες, νονοί) από υπερβολική αγάπη και θέλοντας να τους κάνουμε ένα δώρο, τους αγοράζουμε ηλεκτρονικά παιχνίδια με πολλή βία. Εκεί, για να κερδίσει το παιδί, πρέπει να σκοτώσει τον «κακό». Έτσι, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, το παιδί εξοικειώνεται με τη βία. Μαθαίνει ότι για να επιβιώσεις, πρέπει να γίνεις σκληρός.
Οι νέες γενιές είναι πανέξυπνες. Το θέμα είναι τι εργαλεία τους δίνουμε εμείς. Αν θέλουμε, λοιπόν, να πούμε ένα αληθινό «ΦΤΑΝΕΙ», ίσως πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία από την κούνια.
Εικονογράφος του βιβλίου σας η Νεφέλη Ρισκάκη. Κατάφερε με τις εικόνες της να αποτυπώσει την ιστορία σας όπως την είχατε πλάσει με τη φαντασία σας;
Η Νεφέλη είναι ήρεμη δύναμη. Αποτύπωσε τη σκιά, το φως και την ελπίδα ακόμα πιο δυνατά από ό,τι τα είχα πλάσει στη φαντασία μου.
Έχουν προγραμματιστεί μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα παρουσιάσεις του βιβλίου;
Ναι, ετοιμάζουμε όμορφες συναντήσεις με το αναγνωστικό κοινό, και τους εφήβους μας στα σχολεία, καθώς θέλουμε αυτό το βιβλίο να ταξιδέψει παντού. Οι πρώτες παρουσιάσεις έχουν ήδη δρομολογηθεί, ώστε να βρεθούμε από κοντά και να συζητήσουμε για αυτό το τόσο κρίσιμο θέμα. Θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρω ότι το βιβλίο προλογίζει η Κα Ζαχαρούλα Γκριέλα, Δικηγόρος και Πρόεδρος της ΑΣΤΕΡΟΔΕΙΑ ΑΜΚΕ η οποία λειτουργεί ως Ελληνικό Κέντρο Προστασίας της Γυναίκας και της Μητρότητας.
Εκτός όμως από τη συγγραφή ασχολείστε και με την αρθρογραφία στο ηλεκτρονικό περιοδικό «Best magazine». Πείτε μας λίγα λόγια για τη στήλη σας.
Η στήλη μου «Who is Who» στο Best magazine είναι μια ανοιχτή αγκαλιά για τον κόσμο του βιβλίου. Μέσα από αυτήν, έχω τη χαρά και την τιμή να παρουσιάζω συγγραφείς από κάθε γωνιά της Ελλάδας, χωρίς κανένα φίλτρο. Ανθρώπους δημιουργικούς που έχουν να καταθέσουν τη δική τους μοναδική φωνή, τις ανησυχίες και το όραμά τους. Να ευχαριστήσω σε αυτό το σημείο τον εκδότη Κο Στέλιο Κουνδουράκη για την ελευθερία και τον χώρο που μου δίνει!
Διαβάστε την άποψή μας για το βιβλίο: Το σπίτι μιλάει
Έχετε ασχοληθεί με το παιδικό βιβλίο, το διήγημα, το θεατρικό έργο. Αυτή την περίοδο υπάρχουν νέοι ήρωες που σας βασανίζουν γλυκά περιμένοντας να πάρουν σάρκα και οστά;
Παρόλο που η καρδιά μου αυτή τη στιγμή χτυπάει στους ρυθμούς του «Το σπίτι μιλάει», υπάρχουν πράγματι κάποιες νέες ιδέες και ήρωες που έχουν αρχίσει να ψιθυρίζουν στο αυτί μου. Με βασανίζουν γλυκά, όπως πολύ σωστά είπατε, αλλά μπορούν να περιμένουν. Το θέατρο παραμένει μια μεγάλη αγάπη και θα συνεχίσει να με απασχολεί, ελπίζω κι εύχομαι, για πολλά έτη ακόμα.
Λίγο πριν ολοκληρώσουμε τη συνέντευξη, θα θέλατε να πείτε κάτι στους αναγνώστες μας;
Σίγουρα ότι είναι τυχεροί που σας ανακάλυψαν!
Θα ήθελα να τους ζητήσω να μην κλείνουν τα μάτια και τα αφτιά τους. Αν γίνουν μάρτυρες κάποιου περίεργου συμβάντος, αν ακούσουν κάτι παράξενο από το διπλανό διαμέρισμα, αν νιώσουν ότι κάποιος δικός τους άνθρωπος υποφέρει, αν αντιληφθούν ότι ένα παιδί ζει στη σιωπή, ας γίνουν αυτοί η φωνή τους. Ελπίζω κι εύχομαι να κάνουμε όλοι μαζί τον θόρυβο που χρειάζεται για να σταματήσει ο φόβος.
Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας, καλή δημιουργική συνέχεια.
Εγώ σας ευχαριστώ από καρδιάς για την όμορφη φιλοξενία!
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
