Το «Ο κορσές της Σταχτοπούτας» της Θεοφανίας Ανδρονίκου–Βασιλάκη είναι μια ιστορία που θα με κάνει να χαμογελάσω, να ταυτιστώ, να νιώσω πως δεν είμαι η μόνη που στραβοπατάει στη ζωή αλλά κάπως τα καταφέρνει. Επανακυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Χάρτινη Πόλη.
Προσωπική άποψη: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Μια ιστορία γεμάτη μυστικά, πάθη και ανατροπές, για τους λάτρεις των σκοτεινών παραμυθιών και των έντονων συγκινήσεων. Ένα ταξίδι σε έναν κόσμο όπου η μαγεία και η πραγματικότητα μπλέκονται επικίνδυνα. Για τις… στενές, σφιχτές σχέσεις στη ζωή μας, τις δίαιτες, τις ενοχές, τον ρατσισμό. Μέχρι εκείνο το πιο απελευθερωτικό «όχι» μέσα από πονεμένες αλήθειες και συμφιλίωση…
Η Σταχτοπούτα δεν είναι η ηρωίδα που νομίζατε… και ο κορσές της κρύβει πολλά περισσότερα από όσα φαίνονται. Στην καρδιά ενός βασιλείου που κρύβει περισσότερα μυστικά απ’ όσα μπορεί να αντέξει, εκείνη δεν είναι η αθώα κοπέλα που όλοι πίστευαν. Ένας μαγικός κορσές τη δένει με το παρελθόν της, ενώ οι σκιές της αυλής υφαίνουν μια ιστορία προδοσίας, εκδίκησης και απαγορευμένου έρωτα.
Η ιστορία της Άννας -μιας γυναίκας στα 30 της, με παραπανίσια κιλά, παραπανίσιες πληγές και μια οικογένεια που περισσότερο της αφήνει ουλές παρά αναμνήσεις- ξετυλίγεται με έναν τρόπο άμεσο, ανθρώπινο και ξεκαρδιστικό. Από τα χρόνια με τον ναυτικό πατέρα, τις διαδοχικές μητριές και τα αδέρφια που δεν την αποδέχτηκαν ποτέ, μέχρι το φαγητό που γίνεται παρηγοριά, καταφύγιο και συχνά εχθρός.
Η Άννα παλεύει καθημερινά με τα πρέπει και τα δεν, με τις ετικέτες που της κόλλησαν άλλοι και με τον εαυτό της που συχνά νιώθει αόρατος.
Κι όμως, στη μοναξιά της έρχονται δύο φιλίες να της χαρίσουν φως: η Ντόλι, τσουπωτή, λατρεύει τα γλυκά, ζει την κάθε μέρα με κέφι και αστρολογικές προβλέψεις, και η Τέτα, τραγουδίστρια με ροζ όνειρα και καρδιά χρυσή. Αυτές οι δύο, μαζί με την Άννα, φτιάχνουν μια παρέα που θυμίζει κάτι από σινεμά, κάτι από αληθινή ζωή…
Κάθε γυναίκα αξίζει τέτοιες φίλες με τις οποίες μπορεί να γελάσει, να ξεσπάσει, να πονέσει, να ξανασηκωθεί.
Η πρώτη μισή διαδρομή του βιβλίου ξεχειλίζει από ατάκες, ευτράπελα και χιούμορ, αλλά εκεί κάπου προς το δεύτερο μισό κάπου λίγο το έχασα. Η μελαγχολία μπαίνει σιγά σιγά, η ρομαντική πλευρά φουντώνει και το παραμύθι συναντά τον ρεαλισμό. Η Άννα βρίσκει τελικά τον πρίγκιπά της, μα συναντά και μια γυναίκα που μαθαίνει να αγαπά τον εαυτό της, χωρίς να περιμένει τη λύτρωση απ’ έξω.
Η κυρία Ανδρονίκου-Βασιλάκη μέσα από το «Ο κορσές της Σταχτοπούτας» καταφέρνει να αγγίξει μεγάλα θέματα: αυτοεκτίμηση, σωματική αποδοχή, μοναξιά, ανάγκη για έρωτα και συντροφικότητα – χωρίς να χάνει ποτέ το χιούμορ της. Μέσα από τα στραβά, τις γκάφες, τα κλάματα και τα απρόοπτα, το βιβλίο μας ψιθυρίζει πως δεν χρειάζεται να είμαστε τέλειοι για να αξίζουμε αγάπη. Εκεί που μια φράση μπορεί να σε κάνει να σκάσεις στα γέλια, η επόμενη σε αφήνει να αναλογιστείς πόσα κουβαλάει κάθε γυναίκα χωρίς να το δείχνει.
Δεν υπάρχουν κορσέδες που να μας κάνουν τέλειες, υπάρχουν όμως στιγμές που μας μαθαίνουν να αγαπάμε τις ατέλειές μας. “Έζησα όπως θέλησα. Και ήταν αρκετό”.
Κλείνοντας το «Ο κορσές της Σταχτοπούτας», στέκομαι στην Άννα, στην Ντόλι, στην Τέτα και σε όλες εκείνες τις ηρωίδες της διπλανής πόρτας.
Αναρωτιέμαι: Πόσες γυναίκες χρειάζεται να ζήσουν το δικό τους παραμύθι, πριν πιστέψουν στ’ αλήθεια πως είναι αρκετές όπως είναι;
Περίληψη: Το παραμύθι της Σταχτοπούτας είναι λίγο-πολύ γνωστό: η κακιά μητριά, οι δύο στριμμένες αδελφές, η νεραϊδονονά με το μαγικό ραβδάκι, ο πρίγκιπας που την ερωτεύεται κεραυνοβόλα και ζήσαν αυτοί καλά… Η δική μας «Σταχτοπούτα», λέγετέ με Άννα, δεν είναι γεμάτη με στάχτες, αλλά με πολλά παραπανίσια κιλά και αμέτρητα συναισθηματικά τραύματα, καθώς στερήθηκε την αγάπη από το πρώτο λεπτό που αντίκρισε τον μάταιο και γεμάτο χοληστερίνη τούτο κόσμο. Η μητέρα της πέθανε στη γέννα και ο ναυτικός πατέρας της μπάρκαρε μόνιμα, εγκαταλείποντάς τη στις εκάστοτε μητριές της. Με την τελευταία, το παραμύθι ολοκληρώθηκε αφού απέκτησε δύο εξ αγχιστείας αδέλφια και μόνιμους βασανιστές της, την Ντοντό και τον Σπύρο. Όταν ο παιδικός και μοναδικός της έρωτας, ο Νίκος, επιστρέφει στα πάτρια εδάφη και επιτέλους βρίσκει σκοπό στη ζωή της, εκείνος αντί να πέσει στην αγκαλιά της, αφήνει έγκυο την αχώνευτη Ντοντό. Λίγο πριν η Άννα αυτοκτονήσει, βουλώνοντας τις αρτηρίες της και εκτοξεύοντας το σάκχαρό της στα ύψη, εμφανίζεται στη ζωή της ως διά μαγείας ο Δημήτρης. Ένας γοητευτικός, φιλόδοξος άντρας, η απάντηση στις τόσες απογοητεύσεις της. Όμως, βρήκε πράγματι τον πρίγκιπά της ή την περιμένει ένα ακόμα μεγαλύτερο και ανεπανόρθωτο τραύμα; Η Άννα θα διασχίσει δαιδαλώδη μονοπάτια με αμέτρητα υπερφαγικά επεισόδια, ερωτικές απογοητεύσεις και απρόσμενες προδοσίες, με μοναδικό στήριγμα τις δύο φίλες της. Μυστικά του παρελθόντος αποκαλύπτονται, φέρνοντας στο φως την αλήθεια και ανατρέποντας όσα η ίδια θεωρούσε δεδομένα. Τότε θα συνειδητοποιήσει πως το μόνο «μαγικό ραβδάκι» που χρειάζεται είναι κρυμμένο μέσα της… Ένα μυθιστόρημα με καυστικό χιούμορ όπου, μέσα από κωμικοτραγικές καταστάσεις, ξεπροβάλλουν αλήθειες για τις διατροφικές διαταραχές, τον ρατσισμό απέναντι στα παχύσαρκα άτομα, καθώς και τη θέληση που χρειάζεται για να αποκτήσουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας και να διεκδικήσουμε τη ζωή που μας αξίζει.
Στοιχεία βιβλίου
Τίτλος: Ο κορσές της Σταχτοπούτας
Συγγραφέας: Θεοφανία Ανδρονίκου‑Βασιλάκη
Εκδόσεις: Χάρτινη Πόλη
ISBN: 978‑618‑225‑360‑1
Σελίδες: 332
Έτος έκδοσης: 05/06/2025
Επιμέλεια: Ζωή Τσούρα
Δημιουργία κεντρικής εικόνας: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
