Από τις εκδόσεις Κάκτος κυκλοφορεί το βιβλίο «Οι Ορειβάτες» της Γεωργίας Αντωνίου Γιαννιώτη. Το βιβλίο περιλαμβάνει ιστορίες πέντε διαφορετικών γυναικών που τις συνδέει η κακοποίηση που έχουν υποστεί στη ζωή τους, είτε από το οικογενειακό τους περιβάλλον είτε από τον σύντροφό τους.
Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου
Γυναίκες που αγωνίζονται να σταθούν στα πόδια τους ξεπερνώντας τον φόβο, τη βία σε κάθε της μορφή, λεκτική, σωματική, ψυχική, και να ζήσουν ελεύθερες. Οι ιστορίες των γυναικών αυτών θα μπορούσαν να είναι αληθινές και όχι προϊόν μυθοπλασίας. Η συγγραφέας αφηγείται τη ζωή τους με ολοζώντανο τρόπο που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι και την τελευταία σελίδα του βιβλίου.
Σήκωσε το χέρι του να με χτυπήσει ενώ τα μάτια του σκοτείνιασαν από θυμό. Ίδια τα μάτια του αγριεμένου λύκου που είχε για τατουάζ στο μπράτσο του. Ποτέ άλλοτε δεν του είχα φερθεί έτσι. Πώς τόλμησα; Ο εγωισμός του δεν το άντεξε. Η φλέβα στο λαιμό του χτυπούσε ανεξέλεγκτα και γρήγορα. Ήταν η ίδια φλέβα που παλλόταν από έρωτα κάποτε. Τότε που μου ψιθύριζε πως ήμουν η μόνη, η μοναδική γυναίκα στη ζωή του, αυτή που τον έκανε να πετάει στα ουράνια από ευτυχία. Και εγώ τον πίστευα.
Διαβάζοντας το βιβλίο, οι αναγνώστες μπορεί στα πρόσωπα των ηρωίδων να αναγνωρίσουν φίλες, συγγενείς, γνωστές, ή ακόμα και τον ίδιο τους τον εαυτό. Ο λόγος της συγγραφέως απλός, με γρήγορη ροή και ζωντανές περιγραφές. Σαν να παρακολουθεί ο αναγνώστης μια κινηματογραφική ταινία, βιώνοντας έντονα εναλλασσόμενα συναισθήματα.
Σκέφτομαι… Του στέρησα την αγάπη μου, του στέρησα τη συμπόνια μου, του στέρησα τη συμπαράσταση που είχε ανάγκη. Δεν πρόλαβα να του δείξω την ευγνωμοσύνη μου για τη θυσία που έκανε για χάρη μου. Με την περιφρόνησή μου έγινα η αιτία να αυτοκτονήσει. Αν άνοιγα εκείνα τα ρημαδογράμματα που μου έστελνε κατά καιρούς, όλα θα ήταν διαφορετικά.
Μπορεί οι ιστορίες που περιγράφει η συγγραφέας να είναι στενόχωρες, αλλά δεν απουσιάζει η ελπίδα, το φως που θα διώξει το έρεβος, η δύναμη, το σθένος, που απαιτούνται για να αντικρίσει κάποιος και πάλι τη φωτεινή πλευρά της ζωής.
Σε ενοχλούν αυτά που λέω ή ο τρόπος που τα λέω; Δεν φαντάστηκες ποτέ πως θα σηκώσω κεφάλι, έτσι δεν είναι; Πίστεψες πως το «μάλιστα, κύριε» θα ήταν για πάντα. Όμως ήρθε η ώρα να τα ακούσεις και μάλιστα από το ίδιο κορίτσι που, αν μπορούσες, κάποτε θα το είχες λιώσει σαν σκουλήκι.
Ένα βιβλίο που μας υπενθυμίζει ότι δεν έχει σημασία πόσες φορές θα πέσουμε, αλλά πόσες θα καταφέρουμε να σηκωθούμε και να φτάσουμε στην κορυφή, αντικρίζοντας το φως.
Περιγραφή: Οι ορειβάτες, κόντρα στον άνεμο, στοχεύουν πάντα την κορυφή. Αν τα βήματά τους πατούν σε στέρεο έδαφος, θα την ανταμώσουν λουσμένη στο φως.
Πέντε νεαρά κορίτσια διεκδικούν όσα τους στέρησαν. Μάχονται για την συναισθηματική τους επιβίωση. Αγωνίζονται ολομόναχες να κατακτήσουν την κορυφή της δικαίωσης, εκεί όπου θα στεφθούν νικήτριες.
Μυστικά και εγκλήματα καλά κρυμμένα, βγαίνουν στην επιφάνεια να τιμωρήσουν τους ενόχους, να λυτρώσουν τα θύματα.
Η Μαρία μέσα από την εντατική γυρεύει δικαιοσύνη.
Η Ελένη να ανακτήσει την καταρρακωμένη της αξιοπρέπεια.
Η Βίκυ να ξεριζώσει από την ψυχή της το μίσος για τον πατέρα της.
Η Ναυσικά να αποτινάξει τις αρνητικές αξίες που οι γονείς της της μεταλαμπάδευσαν.
Η Πανωραία να προλάβει να σηκώσει το ανάστημά της μπρος στα αγρίμια που την περιβάλλουν. Να τακτοποιήσει εκκρεμότητες πριν φύγει για το ταξίδι…
Στοιχεία Βιβλίου
Τίτλος: Οι ορειβάτες
Συγγραφέας: Γεωργία Αντωνίου Γιαννιώτη
Εκδόσεις: Κάκτος
Σελίδες: 638
ISBN: 9786182153390
Ημ. Έκδοσης: 31/03/2026
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ