Παρασκευή, 7 Αυγούστου, 2020
More
    Αρχική Ελληνική Λογοτεχνία Οι Θεοί του Καταραμένου Δέντρου - Μονοπάτια - Κοσμάς Χατζηιωαννίδης

    Οι Θεοί του Καταραμένου Δέντρου – Μονοπάτια – Κοσμάς Χατζηιωαννίδης

    -

    Ο Απρίλιος, πέρα από την καραντίνα, τα sms και τον εγκλεισμό μου σε τέσσερις τοίχους λόγω του ευαίσθητου αναπνευστικού μου συστήματος –pathetic–, έφερε και το Owl’s Magical Readathon. Εφτά βιβλία μέσα σε τέσσερις εβδομάδες. Δύσκολο; Ακατόρθωτο θα το χαρακτήριζα για εμένα. Μαζί λοιπόν με τα υπόλοιπα, το «Οι Θεοί του Καταραμένου Δέντρου – Μονοπάτια» διαβάστηκε εκείνο τον μήνα.

    Προσωπική άποψη: Νάντια Κίσκα

    Όλοι ξέρουμε τη φοβία μου για τα βιβλία μικρής έκτασης –134 σελίδες το συγκεκριμένο–, αλλά και την εμμονή μου να αποδεικνύω στον εαυτό μου το λάθος του. Άλλο ένα λοιπόν στη λίστα.

    Το «Οι Θεοί του Καταραμένου Δέντρου – Μονοπάτια» είναι ένα ύπουλο βιβλίο. Απρόβλεπτο και υψηλά μεταφυσικό. Περιλαμβάνει δύο αυτοτελείς ιστορίες, με βασικό θέμα τις θεότητες αυτού του σύμπαντος, αλλά βασισμένες σε διαφορετικές μυθολογίες. Χαρακτηριστικά, η πρώτη ιστορία περιλαμβάνει τους Ολύμπιους Θεούς σε ένα δυστοπικό περιβάλλον, ενώ η δεύτερη –και προσωπικά αγαπημένη μου– τη σκανδιναβική μυθολογία.

    Η περίληψη ήταν το πρώτο πράγμα που με τράβηξε, και για πρώτη φορά όχι το εξώφυλλο. Όχι ότι δεν είναι υπέροχο, αλλά η περίληψη εξίταρε τη φαντασία μου και την περιέργειά μου. Με άφησε πιο μπερδεμένη από το να μου δίνει κάποια στοιχεία του τι θα διαβάσω και με ιντρίγκαρε αρκετά ώστε να το ποθήσω. Και ξέρουμε τι συμβαίνει όταν ποθώ ένα βιβλίο.

    Απολάμβανα τη θέα του ατέλειωτου ωκεανού. Μετά από λίγο, τα χέρια μου με σκότωναν και με κατέβαλλε η κόπωση από όλες τις άγρυπνες νύχτες που πέρασα, οπότε αποφάσισα να κάνω ένα διάλειμμα.

    Είναι από τα βιβλία που διαβάζονται μέσα σε λίγες ώρες, και όχι εξαιτίας της έκτασής του. Είναι ευκολοδιάβαστο, γρήγορο και ενδιαφέρον.

    Η γλώσσα είναι απλή, ωστόσο εάν γνωρίζεις τις δύο μυθολογίες, θα παρατηρήσεις μια εξειδίκευση στο ύφος των διαλόγων όταν μιλάει κάθε χαρακτήρας. Ένα μικρό easter egg εάν ασχολείσαι με τη μυθολογία όπως εγώ.

    Μια νύχτα είδε ένα όνειρο, σαν μια ανώτερη δύναμη να τον καλούσε. Επισκέφτηκε έναν περίεργο κόσμο, όπου δεν γνώριζε τίποτα και δεν μπορούσε να κάνει τίποτα.

    Οι δύο αυτοτελείς ιστορίες περίμενα να συνδέονται με κάποιο τρόπο και δεν ξέρω πώς να αισθανθώ σχετικά με αυτό. Δεν με απογοήτευσαν, καθώς είναι και οι δύο βαθιά φιλοσοφικές και σίγουρα κάτι διαφορετικό από ό,τι έχω συνηθίσει να διαβάζω, απλά δεν το περίμενα. Ξεχώρισα με διαφορά τη δεύτερη καθώς το plot twist ήταν απρόβλεπτο και με άφησε με το στόμα ανοιχτό.

    Αναφορικά με τη χρήση των μυθολογικών στοιχείων, βρήκα τη χρήση των στερεοτύπων υπερβολική, αλλά θέλοντας να αποφύγω τα spoilers δεν θα μπω σε λεπτομέρειες.

    Θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερο; Ναι.

    Θα μπορούσαν οι δύο ιστορίες να αποτελούν δύο ξεχωριστά βιβλία; Ναι.

    Το απόλαυσα; Ναι, ναι.

    Περίληψη: Δύο υπερβατικά ταξίδια ξεκινάνε κάτω από το φως του κόκκινου φεγγαριού· ένα για να σώσει τον κόσµο και ένα για να τον καταστρέψει. Τη νύχτα που συνδέει ανθρώπους και θεούς, δύο νέοι, απεγνωσµένοι από τον σύγχρονο υλιστικό τρόπο ζωής, ζητάνε βοήθεια από τα ανώτερα όντα. Ο Δαίδαλος, παλεύοντας να ξεπεράσει το σκοτεινό παρελθόν του, θα ταξιδέψει στους Ολύµπιους θεούς. Ο Δάντης, ψάχνοντας τον πραγµατικό του εαυτό, θα συµµαχήσει µε τον Λόκι, µε σκοπό να φέρει το Ράγκναροκ. Τι συµβαίνει όµως όταν οι δηµιουργοί µας δεν είναι αυτό που νοµίζουµε;

    Στοιχεία βιβλίου:

    Τίτλος βιβλίου: Οι Θεοί του Καταραμένου Δέντρου – Μονοπάτια

    Συγγραφέας: Κοσμάς Χατζηιωαννίδης

    Σελίδες: 134

    Εκδοτικός οίκος: Πηγή

    ISBN: 978-960-626-212-8

    Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here