Τρίτη, 13 Ιουλίου, 2021
More
    ΑρχικήΜουσείαΟικία Κατακουζηνού

    Οικία Κατακουζηνού

    -

    Η Οικία Κατακουζηνού είναι ένα σπίτι-μουσείο με τη γοητεία και την ιστορία της γενιάς του ’30, στην καρδιά της Αθήνας, το οποίο θα γνωρίσουμε σήμερα στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών.

    Γράφει η Αγγελίνα Παπαθανασίου

    Οικία  Κατακουζηνού
    Οικία Κατακουζηνού

    Ο Άγγελος και η Λητώ Κατακουζηνού ξεκίνησαν μια παραμυθένια κοινή ζωή τη δεκαετία του 1930 και για σχεδόν πενήντα χρόνια υπήρξαν δραστήρια μέλη της αθηναϊκής κοινωνίας. Ο νευρολόγος-ψυχίατρος και η συγγραφέας σύζυγός του βίωναν έναν κόσμο καλλιέργειας και δημιουργίας, όπου οι τέχνες και τα γράμματα κατείχαν σημαντική θέση.

    Το διαμέρισμα των Κατακουζηνών στη Λεωφόρο Αμαλίας ήταν ένα από τα σημαντικότερα φιλολογικά σαλόνια της γενιάς του ’30. Ποιητές, συγγραφείς, καλλιτέχνες και επιστήμονες που σημάδεψαν τη σύγχρονη Ελλάδα αλλά και πολλοί επιφανείς Ευρωπαίοι και Αμερικανοί ήταν φίλοι τους και τους επισκέπτονταν συχνά για να απολαύσουν την ατμόσφαιρα, τη θέα και την παρέα.

    Στο στήσιμο του σπιτικού του το ζευγάρι προσπάθησε να ενσωματώσει όλα όσα αγαπούσε, όλα όσα αποτελούσαν πηγές έμπνευσης στην καθημερινότητά του. Κυρίαρχα ήταν τα έργα τέχνης, σχεδόν όλα δώρα από φίλους όπως ο Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, ο Γεώργιος Γουναρόπουλος, ο Σπύρος Βασιλείου, η Θάλεια Φλωρά-Καραβία, ο Γιάννης Τσαρούχης, ο Marc Chagall και δεκάδες άλλοι. Γλυπτά, βιβλία αλλά και ταπεινά αναμνηστικά, μαρτυρίες πολυκύμαντης ζωής, ολοκλήρωναν το γεμάτο ζεστασιά καταφύγιό τους.

    Ο Άγγελος Κατακουζηνός γεννήθηκε το 1904 στη Λέσβο, ένα αιγαιοπελαγίτικο νησί στο οποίο επέστρεφε ως παιδί για τις καλοκαιρινές διακοπές. Τον υπόλοιπο χρόνο ζούσε με την οικογένειά του στη Σμύρνη, στα παράλια της Μικράς Ασίας.

    Οικία  Κατακουζηνού
    Οικία Κατακουζηνού

    Τo 1920, στην ηλικία των 16 ετών, αποφοίτησε με έπαινο από την Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης και επισκέφτηκε για ένα ακόμα καλοκαίρι το αγαπημένο του νησί. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στο εγκαταλειμμένο μοναστήρι της Περιβολής κοντά στο χωριό Άντισσα, θέλοντας να θαυμάσει από κοντά τη μεταβυζαντινή τοιχογραφία όπου εικονίζεται “Η Θάλασσα αποδίδουσα τους νεκρούς” γνωστή και ως “Η Παναγιά η Γοργόνα”, βρέθηκε αντιμέτωπος με μια σκηνή που του άλλαξε τη ζωή: ένα αλυσοδεμένο κορίτσι να εκλιπαρεί για βοήθεια, υποφέροντας από κάποια ψυχική διαταραχή, χωρίς κανείς να μπορεί να το βοηθήσει. Το γεγονός αυτό στάθηκε η αφορμή για να σπουδάσει την ψυχιατρική επιστήμη και να αφιερωθεί σε όλη του τη ζωή στην ανακούφιση της ανθρώπινης ψυχής.

    Πέρα όμως από την ιατρική του καριέρα και τις εκτενείς δημοσιεύσεις του στα ελληνικά, γαλλικά και γερμανικά, ο Άγγελος Κατακουζηνός ήταν άνθρωπος υψηλής πνευματικότητας και αγαπούσε την τέχνη. Ίδρυσε το Γαλλοελληνικό Ινστιτούτο και την Ελληνοαμερικανική Ένωση, αμφότερα με στόχο την προώθηση των πολιτιστικών ανταλλαγών. Οι στοχαστικές ομιλίες του και οι προσωπικότητες που προσείλκυε στις διαλέξεις που οργάνωνε συγκέντρωναν την προσοχή και προκαλούσαν θαυμασμό. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’50 προσκάλεσε τον κάτοχο του βραβείου Νόμπελ Albert Camus να μιλήσει σε συνέδριο για το μέλλον του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

    Η Λητώ Κατακουζηνού, το γένος Πρωτόπαππα, γεννήθηκε το 1914 στον Πειραιά. Από μικρή ηλικία έφυγε, μαζί με τη μητέρα της, για Βερολίνο και Ρώμη, από όπου επέστρεψε σε ηλικία 20 ετών. Είχε μία ισχυρή προσωπικότητα με πολλές καλλιτεχνικές κλίσεις και μεγάλη αγάπη προς τη λογοτεχνία. Μιλούσε με άνεση Γαλλικά, Αγγλικά, Γερμανικά και Ιταλικά.

    Με τον Άγγελο Κατακουζηνό γνωρίστηκαν για πρώτη φορά στο Νέο Φάληρο το 1932 και δύο χρόνια μετά, στις 14 Νοεμβρίου του 1934, παντρεύτηκαν. Μαζί με τον Βαλή, όπως αποκαλούσε χαϊδευτικά τον Άγγελο, αγαπούσαν την Ελλάδα και συμμετείχαν ενεργά στην αντίσταση κατά της Γερμανικής Κατοχής.

    Τα χρόνια που ακολούθησαν, η Λητώ στράφηκε προς τη λογοτεχνία και το 1949 κυκλοφόρησε το θεατρικό έργο της «Φωτεινό Μονοπάτι», το οποίο ανέβηκε την ίδια χρονιά στο Εθνικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Πέλου Κατσέλη. Άλλα έργα της είναι: Η νουβέλα Του Έρωτα και της Θάλασσας, 1950, η συλλογή διηγημάτων Κύματα, 1957, και το μυθιστόρημα Απ’ το Δείλι ως την Αυγή, 1957, όλα από τις εκδόσεις Ίκαρος. Καθώς επίσης και η συλλογή διηγημάτων Όμορφο Καράβι μου – Θύμησή μου, 1977, και Συντροφιά με τον Albert Camus, 1979, από τον εκδοτικό οίκο Ερμείας.

    Επιμέλεια: Ζωή Τσούρα

    Πηγή:  https://katakouzenos.gr/

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here