Παρασκευή, 13 Μαΐου, 2022
More
    ΑρχικήΛογοτεχνίαΜεταφρασμένη ΛογοτεχνίαΠολεμιστές του Λυκόφωτος - Guy Gavriel Kay

    Πολεμιστές του Λυκόφωτος – Guy Gavriel Kay

    -

    Πρωτοπόρος της ιστορικής φαντασίας, ο Guy Gavriel Kay σε κάθε βιβλίο του πλάθει έναν φανταστικό κόσμο βασισμένο σε κουλτούρες, βασίλεια και αυτοκρατορίες που μεσουράνησαν και έδυσαν στο παρελθόν του πραγματικού κόσμου. Στους «Πολεμιστές του Λυκόφωτος» ταξιδεύουμε στον αφιλόξενο Βορρά της εποχής των Βίκινγκ, τότε που η κάθε μέρα ήταν ένας αγώνας επιβίωσης και η κάθε νύχτα γεμάτη σκοτεινούς μύθους και αθέατους κινδύνους.

    Προσωπική άποψη: Ζωή Τσούρα

    Η μαγιά στους «Πολεμιστές του Λυκόφωτος» είναι οι θρυλικές επιδρομές των παγανιστών Βίκινγκ στα εύφορα βασίλεια της σημερινής Μεγάλης Βρετανίας, και οι συγκρούσεις τους με τους χριστιανούς Σάξονες. Στον κόσμο του Kay, οι Έρλινγκ (Βίκινγκ) προσπαθούν με νέες επιδρομές να ανακτήσουν κομμάτι της χαμένης δόξας που έκανε το όνομά τους θρυλικό, οι Ανγκλσίν (Σάξονες) δυναμώνουν και ενώνονται κάτω από το όραμα ενός χαρισματικού βασιλιά, και οι Σινγκέιλ (Κέλτες) εξακολουθούν να επιβιώνουν στο περιθώριο, θεματοφύλακες των παλαιών δοξασιών, πιο κοντά στον μυστηριακό κόσμο των υπερφυσικών πλασμάτων από οποιονδήποτε άλλο λαό.

    Η ιστορία ξετυλίγεται μέσα από τις οπτικές πολλών χαρακτήρων, σημαντικών κι ασήμαντων, από όλα τα στρατόπεδα, δίνοντάς μας μία σφαιρική αντίληψη του κόσμου και της δυναμικής μεταξύ τους. Ο Μπερν είναι ένας νεαρός Έρλινγκ που φεύγει κυνηγημένος από τον τόπο του και προσπαθεί να χτίσει μία ζωή μακριά από το στίγμα του εξόριστου πατέρα του. Ο Άλυν είναι ένας πρίγκιπας των Σινγκέιλ που βαδίζει ανάμεσα στον ορατό και τον αόρατο κόσμο, προσπαθώντας να σώσει τον τόπο του αλλά και την ψυχή ενός αγαπημένου του ανθρώπου που χάθηκε άδικα. Τους πλαισιώνουν ιερείς, βασιλιάδες, «μάγισσες», πριγκίπισσες, πολεμιστές, εχθροί και φίλοι, που πολλές φορές παίρνουν τη σκυτάλη της αφήγησης.

    Έβλεπε γύρω του να ξετυλίγεται το ήρεμο τοπίο με την πλούσια και εύφορη γη. Το είδος εκείνο του εδάφους που έθρεφε ήρεμους και καλοσυνάτους ανθρώπους. Όχι σαν τη γη της Βίνμαρκ, όπου οι γκρεμοί κατέβαιναν κατακόρυφοι και άγριοι ως τη θάλασσα, που έδερνε με τα κύματά της τα βράχια μανιασμένα και αλύπητα. Όπου οι πλαγιές ήταν σπαρμένες μόνο με πέτρες και οι χειμωνιάτικοι πάγοι έκαναν την καλλιέργεια της γης μια δύσκολη και οδυνηρή υπόθεση, σε αγροκτήματα που δεν ήταν ποτέ αρκετά μεγάλα. Όπου οι μικρότεροι γιοι είχαν να επιλέξουν ανάμεσα στο να πάρουν τις θάλασσες φορώντας κράνη και σπαθιά και στο να πεθάνουν από την πείνα.

    Αυτή η πολυφωνία είναι πάντα ένα συγγραφικό δίκοπο μαχαίρι, και στη συγκεκριμένη περίπτωση θεωρώ ότι δεν πέτυχε. Η ιστορία αναλώθηκε σε σημεία και σκέψεις δευτερεύουσας σημασίας, γενόμενη υποτονική σε ένα μεγάλο ποσοστό, παραμελώντας αυτούς που είχαν το potential να εξελιχθούν σε αξέχαστους πρωταγωνιστές, όπως ο Άλυν. Παρόλο που ο Kay είναι από τους αγαπημένους μου συγγραφείς, οι «Πολεμιστές του Λυκόφωτος» δεν βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο με την Τιγκάνα ή το Υφαντό της Φιόναβαρ. Ο λόγος του Kay είναι όμορφος και ρέει με τον συνήθη λυρισμό του, έχουμε μία ιστορία χτισμένη με την προσοχή και τη λεπτομέρεια που τον χαρακτηρίζουν στην κοσμοπλασία, ωστόσο οι λέξεις, οι προτάσεις, οι παράγραφοι, όσο όμορφες και να ήταν, κυλούσαν από πάνω μου σαν νερό και χάνονταν, χωρίς να αγκιστρώνονται, χωρίς να οδηγούν κάπου, σε κάτι.

    Ένιωθα σαν να παρακολουθούσα τους χαρακτήρες πίσω από ένα τζάμι, χωρίς να μπορώ να τους νιώσω. Όλα τα στοιχεία βρίσκονταν εκεί –ο αγώνας εξιλέωσης ενός εξόριστου πατέρα, ο γιος που παλεύει να γίνει καλύτερος, ο θρήνος για ένα χαμένο αγαπημένο πρόσωπο, οι δοκιμασίες της πίστης, η σύγκρουση παγανισμού και χριστιανισμού, ένας άλλος κόσμος με μαγικά πλάσματα– κι όμως, έμειναν σε μεγάλο βαθμό ανεκμετάλλευτα ή, όπως στην περίπτωση των νεραϊδών, χρησιμοποιήθηκαν με έναν άβολο, αμήχανο τρόπο. Επιπρόσθετα, οι γυναικείοι χαρακτήρες είναι διακοσμητικοί, χωρίς κανέναν ουσιαστικό ρόλο.

    Τα τραγούδια των βάρδων μιλούσαν για στιγμές όπου η μοίρα του ήρωα αλλάζει, όπου ο τροχός αρχίζει να γυρίζει. Μπορεί να μην ήταν ήρωας ο ίδιος, αλλά ήταν αποφασισμένος να μη γυρίσει πίσω. Όχι με τη θέλησή του.

    Δεν ξέρω τι έπαθε ο Kay σε αυτό το βιβλίο. Βάζω κι έναν αστερίσκο ότι ίσως εγώ η ίδια είχα θέσει υπερβολικά ψηλά τον πήχη – ίσως για την εποχή που κυκλοφόρησε να ήταν πρωτοποριακό, αλλά σήμερα, μετά τους Vikings και το Τελευταίο Βασίλειο του Bernard Cornwell, ενδεχομένως κάποιοι να περιμένουμε κάτι παραπάνω από ιστορίες βασισμένες σε Βίκινγκς και Σάξονες. Ήταν σαν ο συγγραφέας να εκτέλεσε με ακρίβεια τα βήματα ενός χορού αλλά μηχανικά, σαν να ξέχασε να βάλει ψυχή σε αυτό το έργο του. Προσωπικά αυτό δεν με αποθαρρύνει από το να συνεχίσω και να διαβάσω και την υπόλοιπη βιβλιογραφία του (κανένας δεν μπορεί να παράγει μόνο αριστουργήματα), ωστόσο ένας καινούργιος αναγνώστης που θέλει να διαβάσει Kay θα πρότεινα να ξεκινήσει από κάποιο άλλο βιβλίο του, όπως η Φιόναβαρ ή η Τιγκάνα, και να διαβάσει τους «Πολεμιστές του Λυκόφωτος» σε δεύτερο χρόνο.

    Περίληψη:  Για γενιές ολόκληρες οι Έρλινγκ της Βίνμαρκ, θαλασσοπόροι και πολεμιστές, όργωναν τις θάλασσες με τα καράβια τους με τις δρακόμορφες πλώρες, σκορπώντας στο πέρασμά τους τη φωτιά και το θάνατο. Όμως, οι καιροί αλλάζουν ακόμα και στον μακρινό Βορρά.

    Τώρα, ο κόσμος δονείται από την κλαγγή των όπλων και τις ιαχές των επιδρομέων. Οι πολεμόχαροι Έρλινγκ, οι φιλόδοξοι Ανγκλσίν και οι ανυπότακτοι Σινγκέιλ βλέπουν τα νήματα της ζωής τους να μπλέκονται απρόσμενα μεταξύ τους. Κι ενώ στις εσχατιές του κόσμου οι κοιλάδες και οι λόφοι αντηχούν ακόμα από τις μελωδικές φωνές των νεράιδων, οι άνθρωποι διαμορφώνουν τις δικές τους συμμαχίες, ώσπου φτάνει η ώρα της μοιραίας αναμέτρησης…

    Σε αυτή την ιστορία, που είναι πλασμένη με υλικό τη βία, την ομορφιά και τις υπερφυσικές δυνάμεις που δρουν στα δάση όταν πέφτει η νύχτα στο μισόκοσμο, ο πολυβραβευμένος συγγραφέας συνθέτει μια μνημειώδη σάγκα, που μας ταξιδεύει χίλια χρόνια πίσω και ζωντανεύει τον πολιτισμό των Κελτών, των Αγγλοσαξόνων και των Βίκινγκ.

    Στοιχεία βιβλίου:

    Τίτλος: Πολεμιστές του Λυκόφωτος (The Last Light of the Sun)

    Συγγραφέας: Guy Gavriel Kay

    Μετάφραση: Αυγουστίνος Τσιριμώκος

    Εκδόσεις: Anubis 

    Ημερομηνία έκδοσης: 24/05/2021

    Σελίδες: 568

    ISBN: 978-960-623-312-8

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    εισάγετε το σχόλιό σας!
    παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ