Πορταριά – Μακρινίτσα
Γράφει η Αγγελίνα Παπαθανασίου
Ξεκινάμε τη γνωριμία μας με τα χωριά του Πηλίου από την Πορταριά. Η Πορταριά είναι τόσο χειμερινός όσο και καλοκαιρινός προορισμός, και κάθε χρόνο δέχεται πλήθος επισκεπτών, Βολιώτες και μη, που θέλουν να κάνουν μια μικρή απόδραση από την καθημερινότητα.
Απέχει μόλις 12 χιλιόμετρα από την πόλη του Βόλου και 13 από το χιονοδρομικό κέντρο του Πηλίου. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 650 μέτρων γύρω από το μοναστήρι της Παναγιάς της Πορταρέας, που χτίστηκε τον 13ο αιώνα.
Στην Πορταριά, ο επισκέπτης μπορεί να περπατήσει στα μονοπάτια και τα καλντερίμια, να επισκεφτεί βυζαντινές εκκλησίες και παλιά μοναστήρια, όπως τη Μονή του Ιωάννου του Προδρόμου, που πρωτοχτίστηκε τον 13ο αιώνα από τον χωροδεσπότη Ιωάννη Μελισσηνό, τον μητροπολιτικό ναό του Αγίου Νικολάου και τον ναό των Αγίων Αναργύρων. Τα παραδοσιακά αναστηλωμένα αρχοντικά που δεσπόζουν στο χωριό είναι η ζωντανή συνέχεια της ιστορίας της Πορταριάς και αυθεντικά δείγματα της πηλιορείτικης αρχιτεκτονικής. Το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Πορταριάς στεγάζεται στο αρχοντικό Ζούλια, στον γραφικό οικισμό του Πηλίου. Το κτήριο, που αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της πηλιορείτικης αρχιτεκτονικής, χρονολογείται στο 1864 και λειτουργούσε ως Επαγγελματική Σχολή Θηλέων.
Στους χώρους του φιλοξενείται η μόνιμη ιστορική και λαογραφική έκθεση με αντικείμενα, κειμήλια, φωτογραφίες, πίνακες ζωγραφικής κ.ά., που αφηγείται την ιστορία και τον τρόπο διαβίωσης των ντόπιων. Τα περισσότερα από τα εκθέματα του μουσείου είναι αυθεντικά, πρωτότυπα, και δίνουν τη δυνατότητα στον επισκέπτη του να γνωρίσει κάποια από τα στοιχεία της οικονομικής και πολιτιστικής ανάπτυξης της ευρύτερης περιοχής –εστιάζοντας στον τρόπο ζωής και επανένταξης των Αιγυπτίων στον συγκεκριμένο τόπο– από τις αρχές του 19ου έως τα μέσα του 20ου αιώνα.
Το μουσείο διαθέτει διάφορες αίθουσες, όπως αυτές των Αιγυπτιωτών, της εκπαίδευσης, της ιδιωτικής ζωής των κατοίκων της Πορταριάς, του ξενοδοχείου Θεοξένια και του Σπ. Πορφύρη.
Το κτήριο έχει χαρακτηριστεί το 1985 από το Υπουργείο Πολιτισμού ως έργο τέχνης και ιστορικό, διατηρητέο μνημείο.
Στη συνέχεια, θα γνωρίσουμε τη Μακρινίτσα. Πρόκειται για έναν παραδοσιακό και γραφικό οικισμό του Πηλίου. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, όταν την επισκέφθηκε το 1934, την ονόμασε «μπαλκόνι του Πηλίου», και όχι άδικα, αφού φημίζεται για την εξαιρετική θέα που προσφέρει προς την πόλη του Βόλου και τον Παγασητικό κόλπο.
Η Μακρινίτσα είναι χτισμένη σε υψόμετρο από 300 μ. μέχρι 850 μ. Πλησιάζοντας από τον Βόλο, και 3 χλμ. πριν φτάσουμε, έχουμε μπροστά μας τη θέα ολόκληρου του χωριού. Χτίσθηκε το 1204, όπως ενημερώνει μία πινακίδα λίγο πριν την κεντρική πλατεία. Το χωριό ξεχωρίζει για την αρχιτεκτονική του φυσιογνωμία, τα καλοδιατηρημένα και αναστηλωμένα αρχοντικά του, τα γραφικά και αριστοτεχνικά καλντερίμια του και το καταπράσινο τοπίο με τα πλατάνια, τις καστανιές, τις καρυδιές και τις οξιές.
Για όσους δεν το γνωρίζουν, στη Μακρινίτσα το 1969 γυρίστηκαν οι περισσότερες σκηνές της ταινίας «Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά», με πρωταγωνιστές την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, τον Άγγελο Αντωνόπουλο, τον Παντελή Ζερβό και τον Σπύρο Καλογήρου.
Το Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και Ιστορίας Πηλίου βρίσκεται στη Μακρινίτσα και στεγάζεται σε ένα παραδοσιακό κτήριο του 1844. Είναι τριώροφο, πετρόχτιστο, με έντονα φρουριακό χαρακτήρα, με πολεμίστρες και αμυντικό πυργίσκο στη στέγη, θωρακισμένη πόρτα και μυστικές κρύπτες. Το κτήριο του μουσείου χαρακτηρίστηκε διατηρητέο το 1985 και αποκαταστάθηκε πλήρως το 1994.
Τα εκθέματα ξεπερνούν τα 1500, μεταξύ των οποίων μια σειρά τοιχογραφιών λαϊκής ζωγραφικής από αρχοντικά του 18ου και του 19ου αιώνα από την περιοχή του Πηλίου, μια πλούσια συλλογή παλιών φωτογραφιών των αρχών του αιώνα, μικροαντικείμενα εκκλησιαστικής τέχνης, χάλκινα, ξύλινα και κεραμικά σκεύη οικιακής χρήσης, ιστορικά κειμήλια της Μακρινίτσας, όπως το λάβαρο της Επανάστασης του 1878, εικόνες από τον εξοπλισμό της απόσταξης τσίπουρου, χαλκογραφίες, παραδοσιακές φορεσιές του Πηλίου, μάλλινα υφαντά και “κιλίμια”, εξοπλισμός κλωστικής και υφαντικής τέχνης.
Στόχος είναι να παρουσιαστεί η ζεστή ατμόσφαιρα των παλιών αρχοντικών, αλλά ταυτόχρονα να παρουσιαστούν και όλα τα αντικείμενα της περιοχής.
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Πηγές: https://www.taxidologio.gr/
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
