Πέμπτη, 14 Οκτωβρίου, 2021
More
    ΑρχικήΣυνεντεύξειςΣυνέντευξη - Δημήτρης Μελικέρτης

    Συνέντευξη – Δημήτρης Μελικέρτης

    -

    Σήμερα στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών, φιλοξενούμε τον συγγραφέα Δημήτρη Μελικέρτη με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του βιβλίου «ΙΞ – Το Ιπτάμενο Ξενοδοχείο» από τις Eκδόσεις Πατάκη.

    Συνέντευξη

    Ρωτάει η Αγγελίνα Παπαθανασίου

    Καλησπέρα. Σας ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη που μας παραχωρείτε. Πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησε το τρίτο σας βιβλίο για παιδιά, με τίτλο «ΙΞ – Το Ιπτάμενο Ξενοδοχείο». Ένα βιβλίο που διαθέτει φαντασία, συναισθήματα, χιούμορ, δράση και αναδεικνύει τον πλούτο της γλώσσας μας. Είναι αυτά τα κύρια συστατικά που πρέπει να διαθέτει ένα καλό βιβλίο για παιδιά; Η ενασχόλησή σας με τη συγγραφή πώς ξεκίνησε;

    Συνέντευξη - Δημήτρης ΜελικέρτηςΔ.Μ.: Πιστεύω ότι το καλό παιδικό βιβλίο οφείλει πρωτίστως να υπηρετεί την τέχνη του λόγου. Να αναδεικνύει την ομορφιά της ελληνικής γλώσσας, να αξιοποιεί τον πλούτο της και, ει δυνατόν, να προσθέτει σ’ αυτόν με πρωτότυπους λεκτικούς συνδυασμούς και εύστοχες λεξιπλασίες. Συνάμα, να καλλιεργεί τη φαντασία, να κινητοποιεί τη σκέψη, να θέτει ερωτήματα και διλήμματα, να εξερευνά την ανθρώπινη ψυχολογία μέσω των χαρακτήρων του, να διαθέτει αισθητική άποψη και να ψυχαγωγεί με τον μύθο και το χιούμορ του.

    Η δική μου ενασχόληση με τη γραφή ξεκίνησε σε μικρή ηλικία, όταν άρχισα να σκαρώνω ιστορίες που γεννιούνταν ως εικόνες στον νου μου. Διάβαζα πολλά βιβλία και με γοήτευαν οι αμέτρητες πιθανότητες, οι αμέτρητες κατευθύνσεις στις οποίες μπορούσε δυνητικά να κινηθεί η μυθοπλασία. Αργότερα, επέλεξα να σπουδάσω Δημιουργική Γραφή και να υπηρετήσω συνειδητά το εσωτερικό αυτό κάλεσμα.

    Σε πρόσφατη συνέντευξή σας διάβασα ότι το πρώτο κεφάλαιο από το βιβλίο σας γράφτηκε ενώ εκτελούσατε τη στρατιωτική σας θητεία. Η έμπνευση μπορεί να σας βρει οπουδήποτε; Είναι για σας η συγγραφή μια διέξοδος, μια φυγή από την πραγματικότητα;

    Δ.Μ.: Το πρώτο κεφάλαιο του ΙΞ –η σκηνή όπου το Ιπτάμενο Ξενοδοχείο με τους 33 ορόφους, τα 3.333 πολύχρωμα αλεξίπτωτα και τα αναρίθμητα μαγικά δωμάτια προσγειώνεται στο χωριό της Φορτούν– όντως γράφτηκε ενόσω ήμουν στρατιώτης. Η εικόνα γεννήθηκε ξαφνικά στον νου μου, χωρίς να επιχειρώ να τη δημιουργήσω. Όμως αυτό συμβαίνει σπάνια· η έμπνευση είναι μια μυστηριώδης ξένη που ο συγγραφέας οφείλει να πολιορκεί συνεχώς προκειμένου να τον επισκεφτεί. Και όταν το επιτυγχάνει, κατά τη διάρκεια της γραφής, αισθάνεται ότι έχει φύγει απ’ την πραγματικότητα αλλά συγχρόνως και ότι επικοινωνεί μαζί της σ’ ένα βαθύτερο επίπεδο.

    Διαβάστε την άποψή μας για το βιβλίο: ΙΞ – Το ιπτάμενο ξενοδοχείο

    Έχοντας διαβάσει πολλά βιβλία παιδικής και εφηβικής λογοτεχνίας, τόσο από Έλληνες όσο και από ξένους συγγραφείς, θεωρώ ότι οι Έλληνες ομότεχνοί σας (με κάποιες εξαιρέσεις τα τελευταία χρόνια) είναι πιο συντηρητικοί ως προς τα θέματα που επιλέγουν να μιλήσουν στα βιβλία τους. Παράλληλα, κυκλοφορούν μεταφρασμένα βιβλία στη χώρα μας με θέματα που η κοινωνία τα θεωρεί «ταμπού». Είναι δική μου η αίσθηση αυτή ή όντως ισχύει;

    Δ.Μ.: Ενδεχομένως μερικοί Έλληνες συγγραφείς να επηρεάζονται από τη στάση της ελληνικής κοινωνίας σε ορισμένα ζητήματα, όπως για παράδειγμα η αθυροστομία. Γενικότερα, δεν πιστεύω ότι οι Έλληνες συγγραφείς έχουν να ζηλέψουν σε κάτι τους ξένους ή ότι αποφεύγουν τα δύσκολα θέματα. Στην «Τριλογία του Δρόμου», λόγου χάρη, ο Μανδηλαράς καταπιάνεται μεταξύ άλλων και με την οικονομική κρίση, ενώ στον «Υπέροχο κόσμο» θίγει ζητήματα όπως η σεξουαλική παρενόχληση και η ενδοοικογενειακή βία. Υπάρχουν και βιβλία που πραγματεύονται αλληγορικά τη γενοκτονία, όπως «Η τελευταία μαύρη γάτα» του Τριβιζά. Το φαινόμενο που παρατηρώ είναι ότι ορισμένοι ξένοι συγγραφείς προσεγγίζουν δύσκολα θέματα χωρίς τη σοβαρότητα και ευαισθησία που αρμόζει για τις ηλικίες στις οποίες απευθύνονται. Φαντάζομαι ότι η ωμότητα και η απροκάλυπτη προκλητικότητα είναι ένας τρόπος να ξεχωρίσει κανείς, ωστόσο δεν συντάσσομαι με αυτόν τον τρόπο σκέψης.

    Με μεταπτυχιακό και διδακτορικό στη Δημιουργική Γραφή από το Πανεπιστήμιο Warwick και Royal Holloway University of London, δεν θα μπορούσα να μη σας ρωτήσω για τα σεμινάρια δημιουργικής γραφής που τα τελευταία χρόνια γίνονται συνεχώς στη χώρα μας. Μπορεί κάποιος μέσα σε μερικές εβδομάδες (συνήθως 4-6) να γίνει ο συγγραφέας που πάντα ονειρευόταν;

    Δ.Μ.: Ελπίζω πως δεν υπάρχουν σεμινάρια που να διατείνονται ότι προσφέρουν κάτι τέτοιο. Όμως, όπως συμβαίνει και με την κατά μόνας μακροχρόνια παίδευση στη γραφή, έτσι και η σπουδή κοντά σ’ έναν φωτισμένο δάσκαλο μπορεί να δώσει στον μαθητευόμενο πολύτιμα εφόδια, προκειμένου ν’ αναπτύξει και να καλλιεργήσει το ταλέντο του, το οποίο βεβαίως πρέπει να προϋπάρχει.

    Μπορεί να έχουμε μικρό αριθμό αναγνωστών στη χώρα μας, αλλά τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μεγάλη αύξηση στην κυκλοφορία βιβλίων από νέους συγγραφείς, κυρίως με τη μορφή της αυτοέκδοσης. Συμβαίνει και στο εξωτερικό κάτι αντίστοιχο; Μπορείτε να μας δώσετε συνοπτικά μια εικόνα του εκδοτικού χώρου, έχοντας ζήσει σε ευρωπαϊκές χώρες για αρκετό διάστημα;

    Δ.Μ.: Δυστυχώς δεν είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος για να αναλύσω το φαινόμενο της αυτοέκδοσης. Ωστόσο γνωρίζω ότι συμβαίνει και στο εξωτερικό. Πέραν αυτών, ποτέ δεν θα κρίνω την ποιότητα ενός βιβλίου από οποιονδήποτε άλλο παράγοντα πλην του ίδιου του κειμένου. Η ουσία πάντα βρίσκεται στο περιεχόμενο.

    Τους τελευταίους μήνες, εξαιτίας της πανδημίας, η ζωή όλων μας έχει αλλάξει. Ο εγκλεισμός επηρέασε τις αναγνωστικές σας συνήθειες; Διαβάσατε περισσότερο; Ανακαλύψατε νέους συγγραφείς; Βρήκατε περισσότερο χρόνο για να γράψετε;

    Δ.Μ.: Αντιμετώπισα τον εγκλεισμό ως δημιουργική πρόκληση, προκειμένου να διαβάσω και να γράψω περισσότερο, κρατώντας στο πίσω μέρος του μυαλού μου ότι θ’ ανταμωθώ ξανά με τους αγαπημένους μου ανθρώπους όταν θα είναι ασφαλές. Κατά τη διάρκεια της καραντίνας είχα επίσης τη χαρά και την τιμή να μου ζητήσει η εκδότριά μου, η Έλενα Πατάκη, μια ιστορία για να ξορκίσει, τρόπον τινά, μαζί με άλλες τη θλίψη που επέφερε ο κορωνοϊός. Η εν λόγω ιστορία, με τίτλο «Ο σατανικός πλασιέ», συμπεριλαμβάνεται στη συλλογή «Τα παραμύθια του κλότσου και του μπάτσου», η οποία θα κυκλοφορήσει σύντομα.

    Αυτή την περίοδο υπάρχουν νέοι ήρωες που σας βασανίζουν γλυκά περιμένοντας υπομονετικά να πάρουν σάρκα και οστά;

    Δ.Μ.: Υπάρχουν, ωστόσο η περιπέτειά τους κοντεύει πλέον να ολοκληρωθεί, επομένως εγώ είμαι αυτός που τους βασανίζει και όχι το αντίστροφο.

    Λίγο πριν ολοκληρώσουμε τη συνέντευξη, θα θέλατε να πείτε κάτι στους αναγνώστες μας;

    Δ.Μ.: Θα ήθελα να τους μεταφέρω τα λόγια που απευθύνει στη Φορτούν η μητέρα της στις σελίδες του ΙΞ, με την ευχή να κατακτήσουν, εάν δεν το έκαναν ήδη, αυτό που την προτρέπει:

    «Οι περισσότεροι άνθρωποι περνούν απ’ τη ζωή και δεν ανακαλύπτουν τη μαγεία μέσα τους. Έρχονται και φεύγουν, σαν λουλούδια που δεν άνθισαν ποτέ… Βρες τη μαγεία σου και σκόρπισέ τη στον κόσμο.»

    Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας. Εύχομαι να αγαπηθεί και να διαβαστεί πολύ το νέο σας βιβλίο.

    Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here