Στη σημερινή συνέντευξη στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών φιλοξενείται ο συγγραφέας Διονύσης Σταθακόπουλος, με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου του «Ο θαρροφύλακας» από τις εκδόσεις Δεσύλλας.
Συνέντευξη
Ρωτάει η Αγγελίνα Παπαθανασίου
Καλησπέρα. Σας ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη που μας παραχωρείτε. Έχετε γράψει δυο βιβλία για παιδιά. Πώς προέκυψε η ενασχόλησή σας με τη συγγραφή; Ήρθε τυχαία ή ήταν ένα όνειρο ζωής που έγινε πραγματικότητα;
Δ.ΣΤ. Η αγάπη μου για τα παιδικά βιβλία ξεκινάει από πολύ μικρή ηλικία. Ακόμα και τώρα όμως, ως ενήλικας, συνεχίζω με την ίδια χαρά και τον ίδιο ενθουσιασμό να αγοράζω και να διαβάζω παιδικά βιβλία. Πρόκειται για χώρες φαντασίας χωρίς σύνορα, όπου όλα είναι πιθανά να συμβούν, όπου το μυαλό και η ψυχή ταξιδεύουν ελεύθερα.
Μικρός, θυμάμαι πως ο πατέρας μου μας είχε φέρει τη σειρά βιβλίων «Ο παραμυθένιος κόσμος του δάσους». Οι εικόνες και οι περιπέτειες των ηρώων είχαν χαραχτεί βαθιά μέσα μου. Μεγαλώνοντας, κατάλαβα ότι τα παραμύθια είναι ο καλύτερος τρόπος να μιλήσεις στα παιδιά και να τους διδάξεις σημαντικές αξίες με τρόπο διασκεδαστικό και ουσιαστικό. Έτσι λοιπόν, ξεκίνησα να δημιουργώ ιστορίες που ήθελα να πω πρώτα στον εαυτό μου και μετά να τις μοιραστώ με μικρούς και μεγάλους αναγνώστες.
«Οτιδήποτε βλέπεις μπορεί να γίνει ένα παραμύθι» είχε πει ο μεγάλος παραμυθάς Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Ποια ήταν η πηγή έμπνευσης για να γεννηθεί ο «Θαρροφύλακας»;
Δ.ΣΤ. Η μεγαλύτερη έμπνευση είναι τα ίδια τα παιδιά. Η φαντασία τους παραμένει ακόμη ανέγγιχτη από τη λογική και τους περιορισμούς που επιβάλλει η ενηλικίωση. Τα παιδιά έχουν αυτή την εκπληκτική ικανότητα να δημιουργούν κόσμους και σύμπαντα με μία μόνο λέξη, με μία απλή κουβέντα. Η ιστορία του Θαρροφύλακα υπήρχε ήδη στο μυαλό μου αρκετό καιρό πριν γραφτεί. Ήταν η ανάγκη μου να μιλήσω για τον φόβο και το θάρρος ως δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος, να δείξω ότι το θάρρος δεν είναι η απουσία φόβου, αλλά η δύναμη να τον αντιμετωπίζεις και να τον ξεπερνάς. Ο τίτλος ήρθε ξαφνικά, μέσα από μια όμορφη κουβέντα με ένα μεγάλο -αλλά πολύ αγαπημένο- παιδί, και τότε όλα κούμπωσαν στη θέση τους.
Εικονογράφος και στα δυο βιβλία σας ο Πέτρος Μπουλούμπασης. Πείτε μας λίγα λόγια για τη συνεργασία σας.
Δ.ΣΤ. Τον Πέτρο Μπουλούμπαση τον γνώρισα πρώτα ως αναγνώστης, μέσα από τις εικονογραφήσεις που είχε κάνει σε άλλα βιβλία. Είχα ήδη εντυπωσιαστεί από το ταλέντο του, αλλά και από την απίστευτη ευελιξία του να προσαρμόζεται και να αλλάζει στιλ ανάλογα με τις απαιτήσεις κάθε ιστορίας. Η συνεργασία μας όμως υπήρξε κάτι πολύ περισσότερο από απλή συνεργασία μεταξύ συγγραφέα και εικονογράφου. Ο Πέτρος ήταν καθοδηγητής σε κάθε στάδιο της δημιουργικής διαδικασίας. Νιώθω ότι οι εσωτερικοί μας κόσμοι συνδέονται αρμονικά σε σημεία, και από αυτή την ένωση γεννιούνται εικόνες και ιδέες που αγαπάμε πολύ και οι δύο.
Στον «Θαρροφύλακα» επιλέγετε τον έμμετρο λόγο. Ποια είναι η σχέση σας με την ποίηση;
Δ.ΣΤ. Η ποίηση είναι για μένα κάτι πολύτιμο, είναι το δικό μου προσωπικό καταφύγιο από τότε που ήμουν παιδί. Όταν πριν από μερικά χρόνια ήρθα σε επαφή με την ποίηση της Wendy Cope, η γραφή της επηρέασε βαθιά τον τρόπο που αντιλαμβανόμουν τη λογοτεχνία και τις λέξεις. Τότε ακριβώς αποφάσισα να γράψω το πρώτο μου παραμύθι σε έμμετρο λόγο, το «Andy, a boy made of candy». Η επιλογή της ομοιοκαταληξίας θεωρώ ότι κάνει την αφήγηση πιο εύκολη και πιο διασκεδαστική για τα παιδιά, δίνοντας στο κείμενο έναν μουσικό, «τραγουδιστό» ρυθμό, που μένει στη μνήμη τους πολύ πιο εύκολα.
Διαβάστε την άποψή μας για το βιβλίο: Ο Θαρροφύλακας
Αυτή την περίοδο υπάρχουν νέοι ήρωες που σας βασανίζουν γλυκά περιμένοντας υπομονετικά να πάρουν σάρκα και οστά;
Δ.ΣΤ. Πάντα υπάρχουν νέοι χαρακτήρες που «με βασανίζουν γλυκά» και περιμένουν με υπομονή να βγουν από το μυαλό μου και να πάρουν ζωή μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου. Ανυπομονώ να τους δώσω την ευκαιρία να συναντήσουν τους μικρούς και μεγάλους αναγνώστες μου. Υπόσχομαι ότι έρχονται πολλά καινούρια και όμορφα πράγματα!
Λίγο πριν ολοκληρώσουμε τη συνέντευξη, θα θέλατε να πείτε κάτι στους αναγνώστες μας;
Δ.ΣΤ. Θέλω να πω στους αναγνώστες —ειδικά στους γονείς— πως τα παραμύθια είναι κάτι πολύ περισσότερο από απλή ψυχαγωγία. Είναι εργαλεία που ενεργοποιούν τη φαντασία των παιδιών, ανοίγουν νέους ορίζοντες, και δίνουν στα παιδιά τη δυνατότητα να βλέπουν τα πράγματα από διαφορετικές οπτικές γωνίες, να βρίσκουν πιο εύκολα λύσεις στα προβλήματα που θα αντιμετωπίσουν στο μέλλον. Η φαντασία είναι το πιο σημαντικό δώρο που διαθέτουμε όταν είμαστε μικροί. Γι’ αυτό, θα συμβούλευα κάθε γονιό να κρατάει τα παιδιά όσο γίνεται μακριά από οθόνες, αφήνοντάς τους χώρο και χρόνο να δημιουργήσουν τις δικές τους εικόνες, τα δικά τους όνειρα και, τελικά, τους δικούς τους μοναδικούς κόσμους.
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Δημιουργία κεντρικής εικόνας: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
