Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου, 2021
More
    Αρχική Συνεντεύξεις Συνέντευξη - Ελένη Τσαλδίρη

    Συνέντευξη – Ελένη Τσαλδίρη

    -

    Συνέντευξη – Ελένη Τσαλδίρη

    Σήμερα, στους Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών, έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε την εικαστικό και συγγραφέα Ελένη Τσαλδίρη, με αφορμή το βιβλίο της «Τα πέπλα των Αγγέλων» που κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Ι. Σιδέρης.

    Συνέντευξη

    Ρωτάει η Αγγελίνα Παπαθανασίου

    Καλησπέρα. Σας ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη που μας παραχωρείτε. Ποια ήταν η αφορμή για να γραφτεί το συγκεκριμένο βιβλίο;

    Ελ.Τσ.: Χρόνια τώρα αναρωτιέμαι για το πώς η τέχνη μας κάνει καλύτερους ανθρώπους. Χρόνια τώρα, επικοινωνώντας μέσω της τέχνης, άλλοτε χάνω το κουράγιο μου κι άλλοτε πάλι το βρίσκω πιο δυνατή από ποτέ.

    Το κουράγιο που μου υπενθυμίζει ότι κάθε μορφή «καθαρής» τέχνης έχει ως στόχο να δίνει χωρίς να ζητάει τίποτα και να οδηγεί στο Θείο.

    Τα πέπλα των Αγγέλων - Ελένη Τσαλδίρη
    Συνέντευξη – Ελένη Τσαλδίρη

    Το βιβλίο αυτό έχει ως κεντρικό πυρήνα την Αγάπη, την Ελευθερία και την Προσφορά. Αγαπάτε αλλήλους, δίδασκε ο Χριστός, και πολύ σοφά τοποθετούσε τη γέφυρα μεταξύ γης και ουρανού.

    Από τις σπηλαιογραφίες των πρωτόγονων ανθρώπων μέχρι τις λεπτομερείς αναπαραστάσεις των εκκλησιών μας, ο άνθρωπος έχει την ανάγκη να αφηγηθεί τις ιστορίες του, να ξορκίσει τους φόβους του, να φθάσει σε ένα ανώτερο επίπεδο αυτοπραγμάτωσης, να πλησιάσει τον Θεό.

    Ο Μόνος, στο βιβλίο μου, είναι η συνειδητή πράξη της Τέχνης που υμνεί την ομορφιά, η οποία ασυνείδητα κατακλύζει την πλάση γύρω του. Ο Μόνος και Όλος είναι ο άνθρωπος που ενθεώνεται και ο Θεός που ενανθρωπίζεται μέσα στη συγκλονιστική ομορφιά της φύσης.

    Μιλήστε μας για το τι θα συναντήσει ο αναγνώστης στις σελίδες του βιβλίου σας.

    Ελ.Τσ.: Τα Πέπλα των Αγγέλων είναι ένα βιβλίο που μπορεί να μιλήσει στην ψυχή των ανθρώπων από τα 9 έως τα 99 τους χρόνια.

    Περιγράφει τη ζωή ενός μοναχικού, καλοκάγαθου καλλιτέχνη που ζει με αυτάρκεια στο δάσος της Μετάνοιας, στο δάσος της Συγγνώμης. Εκεί, μαζεύει υπομονετικά τα δάκρυα των ανθρώπων και τα μεταλλάσσει σε ίνες χρυσές.

    Οι Ασιάτες πιστεύουν πως αν ψιθυρίσεις/εξομολογηθείς στον κορμό ενός δέντρου μια άσχημη σκέψη ή μια κακή σου πράξη, λυτρώνεσαι και εξαγνίζεσαι.

    Μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον, ο Μόνος δημιούργει αυθόρμητα και ακούραστα τα Πέπλα των ανθρώπων. Όμως ένα βράδυ, σταγόνες από φως πλημμυρίζουν τη σκοτεινή του σπηλιά και ο Μόνος εγκαταλείπει την Επίγεια ζωή.

    Οι σελίδες που ακολουθούν, στην ιστορία, είναι ένα προσωπικό ταξίδι του καθενός να νιώσει και να αισθανθεί. Οδηγώντας ίσως τους αναγνώστες σε συναισθήματα διαφορετικά, όπως ένα αφαιρετικό, ζωγραφικό έργο τέχνης έχει τη δύναμη να κάνει.

    Διαβάστε την άποψή μας για το βιβλίο: Τα πέπλα των αγγέλων

    Οι εικόνες δημιουργήθηκαν στο μυαλό σας κατά τη συγγραφή του βιβλίου; Υπήρξαν διακοπές στο γράψιμο για να ζωγραφίσετε μια εικόνα ή ολοκληρώσατε τη συγγραφή και μετά κάνατε την εικονογράφηση;

    Ελ.Τσ.: Η διαδικασία της δημιουργίας ενός όλου, δηλαδή ενός καλλιτεχνικού συνόλου, για μένα περιέχει λόγο και εικόνα ταυτόχρονα.

    Λόγο που εικάζω και εικόνες που κοσμώ. Κάποιες φορές οι εικόνες προηγούνται του λόγου γιατί έχουν εξασκηθεί περισσότερο μέσα μου.

    Οι εικόνες που παράγω θέλω να κοσμούν τις σκέψεις μου, δηλαδή να τις βάζουν σε τάξη, να τις στολίζουν και να τις ομορφαίνουν μέσα από την εσωτερική τους αρμονία.

    Ποια η σχέση σας με την ποίηση; Υπάρχει κάποιο λογοτεχνικό είδος με το οποίο θα θέλατε να ασχοληθείτε στο μέλλον;

    Ελ.Τσ.: Ο πεζός λόγος έχει ακρίβεια, σαφήνεια, απλότητα, συμμετρία και πλησιάζει περισσότερο σ’ ένα κλασικισμό. Από την άλλη πλευρά, η μουσική έχει κάτι διάχυτο, μια βαθιά κατάδυση στο άπειρο και στο χάος, μια βαθιά συνύπαρξη με το συναίσθημα, με το πάθος, με την παραφορά.

    Η ποίηση λοιπόν έρχεται και μπαίνει ανάμεσα σ’ αυτά τα δύο και προσπαθεί να πάρει ό,τι καλύτερο έχουν αυτά τα δύο.

    Γι’ αυτό και ασκεί τόση γοητεία στον άνθρωπο. Έτσι κι εγώ όταν γράφω, προσπαθώ να κινούμαι κάπου ανάμεσα και να μουσικοποιώ όσο μπορώ τις εικόνες μου.

    Πιστεύετε ότι μετά την πανδημία όλα θα είναι διαφορετικά; Είστε αισιόδοξη ότι θα βγει κάτι καλό από όλη αυτή την κατάσταση;

    Ελ.Τσ.: Θέλω να πιστεύω ότι όλα τα θετικά που έφερε αυτή η πανδημία θα μείνουν και μετά. Γιατί έφερε και θετικά!

    Για πρώτη φορά ήρθαμε αντιμέτωποι με τον ίδιο μας τον εαυτό.

    Στο παρελθόν, από την υπερβολική έκθεση και διάχυση του εαυτού μας προς τα έξω, κοινωνικές επαφές χωρίς ουσία.

    Κλεισμένοι και εγκλωβισμένοι έπρεπε να ξαναγνωριστούμε, να γαληνέψουμε, να δημιουργήσουμε μια πιο ανθρώπινη πραγματικότητα για μας και τους οικείους μας, κάτι που για μερικούς έμοιαζε μαρτυρικό αν όχι αδύνατο.

    Απ’ την άλλη, όταν εμείς οι ατρόμητοι άνθρωποι κλειστήκαμε στα σπίτια μας, η φύση αναγεννήθηκε. Τολμώ να πω ότι τα εντατικά μαθήματα που πήραμε τελευταία με δάσκαλο τον αυστηρό κ. Κορωνοϊό, εάν δεν είχαν τόσο ακριβά «δίδακτρα», θα ήταν άξια για να μας βάλουν μυαλό! Βυθισμένοι στα άγχη και την καθημερινότητα, οι άνθρωποι ξεχνάμε το περιβάλλον μας, τη φύση. Ξεχνάμε να αισθανθούμε. Βιαζόμαστε τόσο πολύ, που δεν προλαβαίνουμε να αφουγκραστούμε τις αισθήσεις μας. Μακάρι οι άνθρωποι να αναστρέψουν την καταστροφική πορεία που έχουν επιβάλει στον πανέμορφο πλανήτη μας.

    Υπάρχουν νέοι ήρωες αυτή την περίοδο που σας βασανίζουν γλυκά;

    Ελ.Τσ.: Οι ήρωες των βιβλίων μου δεν σταματούν ποτέ να με συντροφεύουν. Καμιά φορά, καθισμένη στο εργαστήριό μου, νιώθω, μάλιστα, να συνομιλούν και μεταξύ τους. Ένα βιβλίο που φθάνει αισίως στο τέλος του και αναφέρεται στα Ελληνικά Αγριολούλουδα, διαθέτει πολλούς ήρωες, ανάμεσά τους ένα μικρό πουλί, τον Φιλήμονα, έναν βοτανολόγο και τα τρία μου παιδιά. Είμαι πολύ χαρούμενη που κατάφερα να κάνω το όνειρό τους πραγματικότητα και να παραδώσω στα τρυφερά τους χέρια την πλοκή του νέου μου βιβλίου.

    Θα θέλατε να πείτε κάτι στους αναγνώστες μας;

    Ελ.Τσ.: Όσοι πάρουν στα χέρια τους Τα Πέπλα των Αγγέλων, ας έχουν στον νου τους ότι κάποιες φορές μερικές αράδες από λέξεις και μια σειρά από εικόνες μπορούν να «μουσικοποιήσουν» το αισθητικό μας αποτέλεσμα. Αλλά, πιο πολύ απ’ όλα, μας προκαλούν να πάμε ένα βήμα πιο πέρα απ’ αυτά που έχουμε συνηθίσει να διαβάζουμε. Τόσο εμείς οι ενήλικες, όσο και τα παιδιά, χρειάζονται τώρα περισσότερο από ποτέ νέα σημάδια και ερεθίσματα.

    Σας ευχαριστώ πολύ για την όμορφη και σε βάθος κουβέντα μας.

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here