Από τις εκδόσεις Καλειδοσκόπιο κυκλοφορεί το βιβλίο της συγγραφέως Έλενας Περικλέους «Τα κατάφερα!». Απευθύνεται σε ηλικίες έντεκα ετών και άνω.
Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου
Χαίρομαι πολύ όταν διαβάζω βιβλία συγγραφέων που έχουν καταπιαστεί με δύσκολα θέματα που απασχολούν τα παιδιά, χωρίς όμως να χάνεται η ελπίδα. Η ζωή δεν είναι εύκολη και πολλές φορές δείχνει το σκληρό της πρόσωπο τόσο σε παιδιά όσο και σε ενήλικες.
Ο ήρωας της συγγραφέως είναι ένα αγόρι στο φάσμα του αυτισμού, από ξένο τόπο. Η μητέρα του για να επιβιώσουν καθαρίζει σκάλες και κουράζεται πολύ. Το αγόρι θέλει να ενηλικιωθεί για να την ξεκουράσει. Ο πατέρας του αγοριού δεν βρίσκεται μαζί τους. Κουράστηκε να πηγαίνει από τόπο σε τόπο. Δεν έχει τη δύναμη να παλέψει όπως η γυναίκα του. Εικάζουμε ότι πάσχει από κατάθλιψη.
Πάω στο σπίτι. Στο δωμάτιό μου. Τώρα μεταξύ μας, δεν το λες και δωμάτιο. Μια μικρή τρύπα χωρίς παράθυρο. Έχει όμως κρεβάτι για ν’ αγκαλιάσω τον εαυτό μου και να κοιμηθώ. Εγώ, η μοναξιά μου και τα όνειρά μου.
Ο μπαμπάς δε μένει πια εδώ. Η μαμά είναι στη δουλειά. Καθαρίζει τις σκάλες όλων των πολυκατοικιών της γειτονιάς. Η μια πολυκατοικία μετά την άλλη. Ατελείωτες σκάλες. Τις χρησιμοποιούν οι άλλοι για να ανεβαίνουν. Για μένα, όμως, οι σκάλες μόνο κατεβαίνουν.
Ο ήρωας του βιβλίου «Τα κατάφερα!» σε πρώτο πρόσωπο περιγράφει όσα βιώνει. Δύσκολη η ζωή του. Δεν μπορεί να μιλήσει, στο σχολείο δεν έχει φίλους, το σπίτι του μια σταλιά, η μητέρα του εργάζεται σκληρά για να επιβιώσουν και ο πατέρας του απών. Δεν σταματά όμως να ονειρεύεται και να ελπίζει.
Η συγγραφέας θίγει ακόμα ένα δύσκολο θέμα: αυτό της απώλειας. Δεν μιλούν εύκολα οι συγγραφείς της παιδικής λογοτεχνίας για τον θάνατο. Είναι όμως υπαρκτός. Τα παιδιά δεν ζουν σε γυάλα, προστατευμένα από κάθε κακό. Η ζωή είναι απρόβλεπτη και τίποτα δεν είναι δεδομένο.
Το κείμενο όμως δεν στερεί από τα παιδιά την ελπίδα, το όνειρο και το φως. Άλλωστε για να συναντήσεις το φως, πρέπει να νικήσεις το σκοτάδι. Για να φτάσεις στο πιο ψηλό σημείο, πρέπει να ξεκινήσεις από το πιο χαμηλό.
Εκεί που νομίζεις πως τα κατάφερες, εκεί που νιώθεις πως όλα πάνε καλά, ξαφνικά πέφτεις. Όλο και πιο κάτω. Χαμηλά. Πιο χαμηλά. Κι όσο παλεύεις, τόσο βυθίζεσαι. Απελπίζεσαι, τα παρατάς, ξεχνάς πως δεν είσαι μόνος. Ξεχνάς πως κάποιος σ’ αγαπά. Ξεχνάς όλες τις αλήθειες που σου φωνάζουν δυνατά πως ξημερώνουν καινούργιες μέρες. Και τότε μια πράσινη εύθραυστη νιφάδα κάνει τη διαφορά και η ελπίδα φωτίζει τα σκοτάδια σου.
Πρόκειται για ένα εξαιρετικό βιβλίο, αληθινό, που προωθεί την ενσυναίσθηση, βοηθά στην ψυχική ενδυνάμωση και αγγίζει τις ψυχές των αναγνωστών.
Περιγραφή: «Κόκκινο, κίτρινο και γαλάζιο δεν είχαν
ποτέ οι δικές μου μέρες. Πορτοκαλί,
πράσινο, μπλε και βιολετί υπήρχε μόνο
στα χρωματιστά μου μολύβια. Άσπρο σπάνια,
μαύρο συχνά και συνήθως γκρίζο».
Η μια μέρα μετά την άλλη, η μια σκάλα μετά την άλλη, σε ξένους τόπους και με ξένους ανθρώπους. Σκάλες που μόνο κατεβαίνουν και δεν βλέπουν ουρανό. Είναι η ζωή του παράξενου αγοριού, της κουρασμένης μάνας και του κουκουλωμένου πατέρα. Και την 5.478η μέρα γίνονται όλα χειρότερα.
Πώς θα τα καταφέρει το αγόρι που ξέρει μόνο να μετρά τις μέρες; Πώς θα σπάσει την αλυσίδα του θυμού, της λύπης και της περιθωριοποίησης; Πώς θα ξεφύγει από τον γκρίζο τοίχο και, με την κόκκινη καρδιά, το πορτοκαλί κορίτσι και το πράσινο τετράφυλλο τριφύλλι, θα ξεχυθεί στις ιστορίες του ουράνιου τόξου;
Στοιχεία Βιβλίου
Τίτλος: Τα κατάφερα!
Συγγραφέας: Έλενα Περικλέους
Εικονογράφος: Νίκος Κυριακόπουλος
Εκδόσεις: Καλειδοσκόπιο
ISBN: 978-960-471-287-8
Έτος Έκδοσης: 2024
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
