«Η λέσχη ανάγνωσης και πατατόπιτας του Γκέρνζι» των Mary Ann Shaffer και Annie Barrows κυκλοφορεί στη χώρα μας από τις εκδόσεις Αίολος.
Προσωπική άποψη: Βίκυ Ζηλιασκοπούλου
Έμεινα έκπληκτη όταν έπεσε το μάτι μου στον τίτλο, απόρησα μάλιστα με τη λογική μερικών συγγραφέων να σκέφτονται τόσο περίεργους τίτλους για τα βιβλία τους. Δεν έτυχε να ακούσω ούτε για την ταινία που βασίστηκε σε αυτό. Τελικά αποδείχτηκε ότι πρόκειται για ένα πολύ ωραίο κοινωνικό μυθιστόρημα που διαδραματίζεται στην Αγγλία λίγο μετά το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Είναι πρωτότυπα γραμμένο, με την αφήγηση να γίνεται μέσα από επιστολές που ανταλλάσσουν μεταξύ τους οι πρωταγωνιστές. Η υπόθεση περιστρέφεται γύρω από τη ζωή της Τζούλιετ, μιας επιτυχημένης συγγραφέως που ψάχνει θέμα για το καινούριο της βιβλίο και αντί για αυτό ανακαλύπτει έναν νέο τρόπο ζωής και ανθρώπους που καταλήγει να αγαπήσει σαν συγγενείς της.
Ξέρετε πολλά για τα παιδιά; Εγώ όχι, και παρότι μαθαίνω συνεχώς, νομίζω ότι πάω πολύ αργά. Ήταν πολύ πιο εύκολο προτού η Κιτ μάθει να μιλάει, αλλά δεν είχε τόση πλάκα. Προσπαθώ να απαντάω στις ερωτήσεις της, αλλά συνήθως αργώ να το κάνω κι εκείνη περνάει στην επόμενη ερώτηση προτού προλάβω να της απαντήσω. Και δεν ξέρω και τόσα πολλά για να ικανοποιώ την περιέργειά της. Δεν ξέρω ας πούμε πώς είναι μια μαγκούστα.
Θα πω ότι στην αρχή με ξένισε πολύ η διήγηση μέσω επιστολών. Ενοχλήθηκα επειδή δεν υπήρχε η γραμμική ροή αφήγησης και επειδή για να βγαίνει νόημα έπρεπε να προσέχω ποιος είναι ο συντάκτης και ο παραλήπτης του κάθε σημειώματος (δεύτερο ξίνισμα μούτρων). Αν είστε (στραβόξυλα) σαν εμένα, μην αφήσετε το βιβλίο στην άκρη για αυτόν τον λόγο, συνηθίζεται τελικά πάρα πολύ γρήγορα. Στην πραγματικότητα θα ομολογήσω ότι τελικά μου άρεσε πολύ αυτή η πρωτοτυπία, αφού τελικά η αφήγηση είναι πολυπρόσωπη και μαθαίνουμε τις εξελίξεις μέσα από τα βιώματα όλων των πρωταγωνιστών. Πολύ ευρηματικό, πρωτότυπο και σίγουρα πολύ δύσκολο για τους συγγραφείς να πετύχουν αυτό το εξαιρετικό αποτέλεσμα.
Φαντάζομαι ότι τα γεγονότα που αναφέρει όντως συνέβησαν, οπότε χάρηκα που απ’ το πουθενά βρήκα άλλο ένα βιβλίο που αφορά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Έχει και αναφορές σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, χωρίς όμως να αποτελούν κύριο μέρος της ιστορίας. Κυρίως περιγράφει τη ζωή των κατοίκων του Γκέρνζι κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής και τα πρώτα χρόνια μετά από αυτήν.
Ένα μέρος του τοίχου είχε φύγει, οπότε μπορούσα να δω τις σκισμένες κουρτίνες μου να ανεμίζουν και το γραφείο μου, με τρία πόδια, πεσμένο πάνω στο γερμένο δάπεδο. Τα βιβλία μου ήταν ένας δυσδιάκριτος βρεγμένος σωρός και, μολονότι μπορούσα να δω το πορτρέτο της μητέρας μου στον τοίχο –μισοδιαλυμένο και μαυρισμένο- δεν υπήρχε ασφαλής τρόπος για να πάω να το πάρω. Το μοναδικό άθικτο πράγμα που μου είχε απομείνει ήταν το μεγάλο κρυστάλλινο βαρίδι για τα χαρτιά μου.
Προφανώς διαβάζεται πάρα πολύ εύκολα, είναι γρήγορο, κάποιες φορές αστείο και με μια πρωταγωνίστρια πολύ συμπαθητική. Χαίρομαι στ’ αλήθεια που το διάβασα, με άφησε με μια αίσθηση ηρεμίας και χαράς παρά το ότι ενίοτε τα γεγονότα που περιγράφει είναι στενάχωρα.
Περίληψη: «…Απορώ πώς έφτασε το βιβλίο μέχρι το Γκέρνζι. Ίσως υπάρχει κάποιο ένστικτο που κάνει τα βιβλία να βρίσκουν το σπιτικό τους και τους κατάληλλους αναγνώστες τους…»
Από τους μαγευτικούς βράχους και τους κατάλευκους αμμουδερούς κόλπους ως τα υπέροχα λιθόστρωτα του Σεντ Πίτερ Πορτ, το Γκέρνζι είναι ένα πανέμορφο νησί να τριγυρνάς. Σ’ αυτό, λοιπόν, το νησί της Μάγχης καταφθάνει το 1946, στον απόηχο του πολέμου, η νεαρή συγγραφέας Τζούλιετ Άστον ενόσω ψάχνει να βρει θέμα για το βιβλίο της. Τελικά την πηγή έμπνευσης τη βρίσκει στους κατοίκους του Γκέρνζι, που της μαθαίνουν την αξία των μικρών πραγμάτων και πόσο βοηθούν τους ανθρώπους να μεγαλουργούν, υπηρετώντας έννοιες σαν την αγάπη, την ειρήνη κόντρα στον πόλεμο, τη γενναιότητα, την αυτοθυσία, τη συντροφικότητα. Κι ύστερα ήρθε ο έρωτας…
Εντέλει όλοι και όλα, και οι Νησιώτες και η Τζούλιετ και τα βιβλία, πρωταγωνιστούν στο ανά χείρας ρομαντικό επιστολικό μυθιστόρημα των Μέρι Ανν Σέφερ και Άννι Μπάροουζ, Η Λέσχη Ανάγνωσης και Πατατόπιτας του Γκέρνζι, που για έντεκα εβδομάδες κατείχε την πρώτη θέση στη λίστα των ευπώλητων των Νιου Γιορκ Τάιμς και έγινε μπεστ σέλερ πουλώντας πάνω από 7,5 εκατομμύρια αντίτυπα, το δε 2018 γυρίστηκε σε ταινία που προβλήθηκε με μεγάλη επιτυχία.
Ένας ύμνος στην αθωότητα με την οποία αφοσιώνονται οι άνθρωποι στο νόημα και την ουσία της ζωής.
Στοιχεία του βιβλίου
Τίτλος: Η λέσχη ανάγνωσης και πατατόπιτας του Γκέρνζι (The Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society)
Συγγραφέας: Mary Ann Shaffer και Annie Barrows
Μετάφραση: Αντουανέττα Καλλέγια
Εκδόσεις: Αίολος
Σελίδες: 336
Έκδοση: 2023
ISBN: 978-960-521-344-2
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Δημιουργία κεντρικής εικόνας: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
