Πέμπτη, 16 Απριλίου, 2026
More
    ΑρχικήΆρθρα συνεργατώνΤο Πάσχα στην Ελληνική Ποίηση

    Το Πάσχα στην Ελληνική Ποίηση

    -

    Το Πάσχα στην Ελληνική Ποίηση. Πολλοί σπουδαίοι ποιητές μας εμπνεύστηκαν από το Πάσχα, τα Πάθη του Χριστού και την Ανάστασή του. Ο Βάρναλης, ο Σικελιανός, ο Ρίτσος, ο Σολωμός, ο Καρούζος, η Δημουλά  κ.ά.

    Γράφει η Αγγελίνα Παπαθανασίου

    Ο Κώστας Βάρναλης, στην ποιητική του συλλογή «Σκλάβοι Πολιορκημένοι» του 1929, έγραψε το ποίημα  «Οι πόνοι της Παναγιάς», όπου η Παναγία, πριν ακόμη γεννήσει τον Χριστό, αναφέρεται σε όλα αυτά που θα περάσει ο μονάκριβός της από τους ανθρώπους. Το συγκεκριμένο ποίημα έχει μελοποιηθεί από τον Λουκά Θάνο. Το ερμήνευσε ο σπουδαίος Νίκος Ξυλούρης, αλλά και ο Γιάννης Χαρούλης.

    Το Πάσχα στην Ελληνική Ποίηση
    Το Πάσχα στην Ελληνική Ποίηση

    Οι Πόνοι της Παναγιάς ( Απόσπασμα)

    Πού να σε κρύψω, γιόκα μου, να μη σε φτάνουν οι κακοί;

    Σε ποιο νησί του Ωκεανού, σε ποιαν κορφήν ερημική;

    Δε θα σε μάθω να μιλάς και τ’ άδικο φωνάξεις.

    Ξέρω, πως θα ‘χεις την καρδιά τόσο καλή, τόσο γλυκή,

    που μες στα βρόχια της οργής ταχιά θενά σπαράξεις.

    Συ θα ‘χεις μάτια γαλανά, θα ‘χεις κορμάκι τρυφερό,

    θα σε φυλάω από ματιά κακή κι από κακόν καιρό,

    από το πρώτο ξάφνιασμα της ξυπνημένης νιότης.

    Δεν είσαι συ για μαχητές, δεν είσαι συ για το σταυρό.

    Εσύ νοικοκερόπουλο, όχι σκλάβος ή προδότης.

    Τη νύχτα θα σηκώνομαι κι αγάλια θα νυχοπατώ,

    να σκύβω την ανάσα σου ν’ ακώ, πουλάκι μου ζεστό,

    να σου τοιμάζω στη φωτιά γάλα και χαμομήλι

    κι ύστερ’ απ’ το παράθυρο με καρδιοχτύπι θα κοιτώ

    που θα πηγαίνεις στο σκολειό με πλάκα και κοντύλι…

    Κι αν κάποτε τα φρένα σου το Δίκιο, φως της αστραπής,

    κι η Αλήθεια σού χτυπήσουνε, παιδάκι μου, να μην τα πεις.

    Θεριά οι άνθρωποι, δεν μπορούν το φως να το σηκώσουν.

    Δεν είναι αλήθεια πιο χρυσή σαν την αλήθεια της σιωπής.

    Χίλιες φορές να γεννηθείς, τόσες θα σε σταυρώσουν.

    Ώχου, μου μπήγεις στην καρδιά, χίλια μαχαίρια και σπαθιά.

    Στη γλώσσα μου ξεραίνεται το σάλιο, σαν πικρή αψιθιά!

    – Ω! πώς βελάζεις ήσυχα, κοπάδι εσύ βουνίσο…-

    Βοηθάτε, ουράνιες δύναμες, κι ανοίχτε μου την πιο βαθιά

    την άβυσσο, μακριά απ’ τους λύκους να κρυφογεννήσω!

    Μπορείτε εδώ να ακούσετε την ερμηνεία του Νίκου Ξυλούρη

    Μπορείτε εδώ να ακούσετε την ερμηνεία του Γιάννη Χαρούλη

    Επιμέλεια: Ζωή Τσούρα

     

     

    Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    εισάγετε το σχόλιό σας!
    παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ