Προσωπική άποψη: Νάντια Κίσκα

STORY TIME!

18 σκαλιά. Μέσω των Θεματοφυλάκων έχω το προνόμιο να γνωρίζω προσωπικά τους συγγραφείς, να συζητάμε για τα βιβλία τους και να εκφράζω το fangirl που κρύβω -όχι και τόσο καλά- μέσα μου. Όταν λοιπόν η Τατιάνα Τζινιώλη με ενημέρωσε ότι κυκλοφορεί το καινούργιο της μυθιστόρημα ερωτικής λογοτεχνίας, τι μπορείτε να φανταστείτε ότι έγινε; Σωστά. 4 υπέροχες μέρες μου χάρισε το υπέροχο βιβλίο 18 σκαλιά.

Χρειάστηκαν μερικές μόνο στιγμές και μια αναθεματισμένη πρότασή μου, χωρίς καν φίλτρο, για να καταστρέψουν τα πάντα και εγώ το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να γίνομαι μάρτυρας της κατάρρευσής τους.

18 σκαλιάΗ Τατιάνα Τζινιώλη είναι εγγύηση. Ξέρεις πως, όταν πιάσεις ένα βιβλίο της στα χέρια σου, δεν υπάρχει περίπτωση να σε αφήσει ανικανοποίητο. Η γραφή της είναι γρήγορη, ουσιώδης και χωρίς περιττές πληροφορίες που σε αποσπούν από την κεντρική εξέλιξη. Τουλάχιστον αυτά είχε η πρώτη ερωτική τριλογία της με τίτλο Manhattan. Γιατί στα 18 σκαλιά, η Τατιάνα δεν επαναπαύεται αλλά δοκιμάζει κάτι καινούργιο. Η μονοπρόσωπη αφήγηση μένει κάνοντας την ιστορία ακόμα πιο ενδιαφέρουσα αλλά καταφέρνει να ισορροπήσει τέλεια ένα βιβλίο 382 σελίδων ανάμεσα σε δυο ιστορίες που καμία σχέση δεν έχουν η μια με την άλλη.

Στο πρώτο μισό, ακολουθούμε την ιστορία της Ολίβια και του Τζούλιαν, μια ιστορία που βασίζεται στην αμοιβαία ερωτική έλξη, ξεκινάει με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, εξελίσσεται σε μια συμφωνία του Σαββατοκύριακου και καταλήγει με το τέλος που της αξίζει. Πληγωμένες καρδιές που δεν θέλουν να σπάσουν ξανά, μια καθημερινότητα χωρίς διέξοδο, συναισθήματα που πρέπει να μείνουν κρυφά και μια μεσοτοιχία που περισσότερο πληγώνει παρά κρατάει τις ισορροπίες.

Στο δεύτερο μισό, ακολουθούμε την ιστορία της Έμμα και του Κάρτερ.  Ένας καλά κρυφός έρωτας, γεγονότα που στοιχειώνουν το παρελθόν και πληγώνουν ακόμα, φοβίες και λάθη, ψηλά τείχη προστασίας και ένα διήμερο στο Βέγκας είναι αρκετά για να καταλήξεις παντρεμένος, σωστά; Αυτό το μεθυσμένο λάθος είναι ό,τι χειρότερο έχει συμβεί στη ζωή τους ή μήπως κρύβει εκπλήξεις που ούτε εκείνοι δε φαντάζονται;

Η γραφή της Τζινιώλη είναι σαν το καλό κρασί. Όσο παλαιώνει, τόσο καλύτερο γίνεται. Μπορεί να μην είμαι φαν του κρασιού αλλά άνετα η γραφή της με μεθάει.

Αγαπημένη μου ιστορία είναι με διαφορά η πρώτη. Η ένταση, το πάθος και η απελπισία που είναι διάχυτα σε κάθε λέξη και σελίδα είναι απλά το οξυγόνο μου. Ίσως βέβαια για αυτή μου την προτίμηση παίζει και ρόλο η ταύτισή μου με την Ολίβια. Γραφίστρια, με αγάπη στους τούβλινους τοίχους και ένα σκύλο-κτήνος με το χαρακτηριστικό όνομα “Μάφιν”.

18 σκαλιά

Οι εικόνες που σου περνάει, το κλίμα της Βοστώνης, οι περιγραφές και αυτή η καταραμένη λίμνη που ερωτεύτηκα, φέρνουν τη μέχρι πρότινος αδιάφορη Βοστώνη σε έναν προορισμό που επιθυμώ διακαώς να επισκεφτώ.

Η γλώσσα είναι απλή, λιτή και καθημερινή. Όπως θα μιλούσε ένας φυσιολογικός άνθρωπος σε έναν άλλον. Ίσως με λιγότερες βωμολοχίες από την καθομιλουμένη αλλά λογοτεχνία διαβάζεις.

Λάτρεψα τις εναλλαγές των POV, λάτρεψα το storyline, γενικά το λάτρεψα.

18 σκαλιάΓια να μην μιλήσουμε και για το εξώφυλλο, που σαν γραφίστας, όσο και να μην θες να το παραδεχτείς σου είναι ευχάριστο στο μάτι μετά από τα εκτρώματα που βλέπεις σε αντίστοιχα βιβλία του είδους. Επίσης, το ατελιέ των εκδόσεων Πηγή δημιουργεί ένα μοτίβο για τα βιβλία της Τατιάνας που τουλάχιστον στα δικά μου μάτια δεν περνάει απαρατήρητο, αντιθέτως εκτιμάται δεόντως.

Το μόνο μου παράπονο είναι το εξής: Με έχει κουράσει λίγο το αγόρι να έχει πάντα λεφτά, είτε τα κληρονόμησε είτε τα δούλεψε σκληρά, ενώ το κορίτσι να είναι σκληρά εργαζόμενο με 2 και 3 δουλειές. Είμαι οπαδός των μοτίβων, αλλά αυτό θα ήταν κάτι που ευχαρίστως θα έσπαγα.

Τα βιβλία της -και τα 18 σκαλιά δεν αποτελούν εξαίρεση- είναι ιστορίες καθημερινού έρωτα. Ναι, μπορεί ο γείτονάς σου να μην είναι πλούσιος, κούκλος και διαθέσιμος, αλλά οι πρωταγωνιστές της είναι καθημερινοί άνθρωποι με πάθη, που δε διστάζουν να σηκώσουν ασπίδες ή να παίξουν τις καρδιές τους στη ρουλέτα για ένα βράδυ που ίσως οδηγήσει σε μια ευτυχισμένη ζωή.

Γυρνάω το χαρτί και τη σειρά των τεσσάρων φωτογραφιών από τον θάλαμο προς το μέρος της και τα μάτια της ανοίγουν διάπλατα. Στις φωτογραφίες φοράμε τα χθεσινά μας ρούχα, γελάμε εμφανώς μεθυσμένοι και εκείνη φορά ένα λευκό πέπλο στα μαλλιά, ενώ δείχνουμε στο φακό το αριστερό μας χέρι, στο οποίο υπάρχει ένα πλαστικό δαχτυλίδι από τα μηχανήματα παιχνιδιών.

Εάν δεν έχετε διαβάσει το Road Trip, την τριλογία του Manhattan και το αγαπημένο μου 18 σκαλιά, σπεύσατε. Εάν είστε φαν του είδους, σας υπογράφω ότι θα το λατρέψετε. Άνετα θα μπορούσα να διαβάζω ένα βιβλίο της το μήνα αλλά αυτό είναι κάτι που θα την εξόντωνε φαντάζομαι.

Προς το παρόν, ελπίζω σε ένα ακόμα μέσα στη χρονιά αφού έκανε μια δυναμική αρχή του λογοτεχνικού έτους και περιμένω με αγωνία τη συνέχεια!

Περίληψη: Τζούλιαν – Ολίβια
Τα συστατικά μίας επιτυχημένης συμφωνίας:
– Μένουμε στους όρους της.
– Δεν συζητάμε γι’ αυτήν όταν βρισκόμαστε.
– Δεν ερωτευόμαστε. Επαναλαμβάνω: Δεν ερωτευόμαστε.

Κάρτερ – Έμμα
Πράγματα που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια ενός διημέρου στο Βέγκας:
– Πίνεις πολύ και παίζεις ακόμα περισσότερο.
– Ξυπνάς με πονοκέφαλο και αναρωτιέσαι τι έγινε το προηγούμενο βράδυ.
– Παίρνεις τηλέφωνο τον δικηγόρο σου, ώστε να ακυρώσεις τον γάμο.

Μία συμφωνία «Σαββατοκύριακου» για τον Τζούλιαν και την Ολίβια, της μεσοτοιχίας του ισογείου. Ένας γάμος μεταξύ αγνώστων για τον Κάρτερ και την Έμμα, του δευτέρου ορόφου.
Ενοχλητική μουσική, ένας σκύλος και οι προσωπικές σχέσεις των ενοίκων του κτιρίου της οδού Μπίκον 59. Ανάμεσα σε κάθε όροφο, 18 σκαλιά τούς χωρίζουν – ή τους ενώνουν.

18 σκαλιάΣτοιχεία βιβλίου:

Τίτλος: 18 σκαλιά

Συγγραφέας: Τατιάνα Τζινιώλη

Εκδοτικός οίκος: Πηγή

Σελίδες: 382

Ημερ/νία έκδοσης: 10/12/2018

ISBN: 9789606260735

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here