Παρασκευή, 28 Φεβρουαρίου, 2020
More
    Αρχική Ελληνική Λογοτεχνία Εκεί που ανήκω - Νεκταρία Μαρκάκη

    Εκεί που ανήκω – Νεκταρία Μαρκάκη

    -

    Εκεί που ανήκω

    Προσωπική άποψη: Κίσκα Νάντια

    Γράφεις ρομαντικό βιβλίο με θέμα τον μεγάλο έρωτα που μπορεί να υπερπηδήσει κάθε εμπόδιο και να βγει νικητής μέσα από όλα; Είμαι ο χειρότερος αναγνώστης σου. Αφενός γιατί δεν πιστεύω σε αυτού του είδους τον έρωτα -πάθος και πόθος, αυτά τα καταλαβαίνω- και αφετέρου γιατί πιστεύω πως ό,τι και να γραφτεί θα είναι χιλιοειπωμένο, ρηχό και θα παίξει με τη νοημοσύνη μου.

    Όπως καταλαβαίνετε, όταν το “Εκεί που ανήκω”, το πιο πρόσφατο βιβλίο της Νεκταρίας Μαρκάκη, έφτασε στα χέρια μου από λάθος, και εγώ και εκείνη βρεθήκαμε σε δύσκολη θέση.

    Τη Νεκταρία τη γνωρίζω προσωπικά. Γνωρίζω πόσο ρομαντική ψυχή είναι και εκείνη γνωρίζει πόσο αντίθετη είμαι σε κάθε τι γλυκανάλατο. Ήξερε ότι το βιβλίο της είχε πέσει στα χέρια του χειρότερου αναγνώστη που θα μπορούσε να τύχει.

    Αλλά φτάνει με την εισαγωγή. Πάμε στην κριτική;

    “Έτσι απλά την τράβηξα κοντά μου και χαμογελώντας την οδήγησα στην καφετέρια όπου κάποτε περνούσα ώρες ατελείωτες να δουλεύω, για να την κεράσω μια ζεστή σοκολάτα”

    Η βαθύτερη αιτία που δεν επιλέγω τέτοια βιβλία είναι γιατί ακόμα γιατρεύομαι από την σπασμένη μου καρδιά και γιατί ξέρω ότι θα κλαίω ποτάμια. Στις δυο μέρες που μου πήρε να το τελειώσω, έκλαιγα ποτάμια.

    Το βιβλίο είναι ό,τι περιμένεις από τη Νεκταρία είτε την ξέρεις σαν άνθρωπο είτε σαν συγγραφέα. Το μοτίβο είναι το ίδιο. Μυστικά, ψέματα, έρωτας που γιατρεύει τις καρδιές και φέρνει εξιλέωση μέσω ενός γάμου, ενός παιδιού και/ή ενός ευτυχισμένου τέλους.

    Εκεί που ανήκω – Νεκταρία Μαρκάκη

    Η γραφή της είναι απλή. Σκηνές επαναλαμβάνονται, υπάρχουν και κάποια τυπογραφικά λαθάκια αλλά δεν είναι τόσο τραγικά. Δεν κλέβουν από την αληθοφάνεια της γραφής της Νεκταρίας, ούτε απογοητεύουν το μάτι σου εάν είσαι γεράκι σαν κι εμένα και ψάχνεις τέτοια λάθη με το μικροσκόπιο.

    Το βιβλίο διαδραματίζεται στο Μεσολόγγι. Δεν το έχω επισκεφτεί ποτέ αλλά οι εικόνες της είναι τόσο ζωντανές, η περιγραφή τόσο γλαφυρή, που θα ορκιζόμουν ότι μύριζα τη λιμνοθάλασσα σε ορισμένες στιγμές. Μου άρεσε πολύ που μέσω της γραφής της ήταν σα να ακολουθούσα την Ήβη στα στενά του Μεσολογγίου, να πίνω καφέ μαζί της και να κοιτάμε τη θάλασσα.

    Ας περάσουμε στο ερωτικό κομμάτι. Το βρήκα χλιαρό. Είχε ωραίο υπόβαθρο, το ζευγάρι έχει μεγάλη ιστορία που εξαιτίας αυτής περίμενα πιο πολλή ένταση. Υπήρχαν συμπεριφορές υπερβολικές για μένα, παραήταν εύκολη η συγχώρεση, γενικά ήθελα λίγο περισσότερο στήσιμο. Μου άρεσε που υπήρχε deadline με την επιστροφή της Ήβης στην Κρήτη αλλά και πάλι, το χρονικό περιθώριο ήταν αρκετό ώστε να γίνει το κάτι παραπάνω που θα μου προσέδιδε μια μεγαλύτερη αληθοφάνεια. Στην τελική, ποιος πληγωμένος εγωισμός θεραπεύεται τόσο γρήγορα, όσο και να αγαπάς;

    “Λοιπόν, γιατί βανδάλισες τον τοίχο του γείτονα;” αστειεύτηκε κοιτάζοντάς με να μοιράζω τον καφέ σε δυο μικρές κούπες.

    “Μήπως και έλιωνα τον πάγο γύρω από την καρδιά σου” απάντησα στον ίδιο τόνο γελώντας.

    Αυτό που με συγκλόνισε όμως, και ο λόγος που έκλαιγα ασταμάτητα, ήταν τα κοινωνικά προβλήματα που θίγει η Νεκταρία. Τα στερεότυπα μιας μικρής κοινωνίας με κολλημένα μυαλά και την ευκολία που το μίσος γεμίζει την καρδιά κάποιου. Οι γάμοι συμφέροντος, η ενδοοικογενειακή βία, ο βιασμός, οι μητριαρχικές οικογένειες. Η Νεκταρία κάνει ένα προσεγμένο “πάντρεμα“ όλων των προβλημάτων που καλούνταν οι άνθρωποι του τότε να αντιμετωπίσουν, αλλά και που ταλανίζουν τον κόσμο μέχρι σήμερα. Τα πλέκει με μαεστρία και διακριτικότητα, αγγίζοντας θέματα taboo αλλά δείχνοντάς τα έτσι που σε κάνει να πονάς με τον πόνο του άλλου και να ψάχνεις να δώσεις δίκιο σε συμπεριφορές που κανονικά θα καταδίκαζες. Αυτό δεν σημαίνει ότι η συγχώρεση είναι εύκολη.

    Οι χαρακτήρες της είναι ζωντανοί. Οι αντρικοί της χαρακτήρες μου φάνηκαν λίγο υπερβολικοί – ο Χριστόφορος και ο Ιάσωνας ως επί το πλείστον – αλλά οι γυναίκες είναι υπέροχες. Η Ήβη έχει σωστή εξέλιξη και βάθος. Η αγαπημένη μου Λήδα επίσης. Για τη Θέκλα δεν θέλω να μιλήσω. Της εύχομαι να καίγεται στην κόλαση του χαρτιού της Νεκταρίας. Είχαν όλες φοβερή ανάπτυξη και ήταν καλοδουλεμένες.

    Όσο για τα σκοτεινά μυστικά που ξεδιπλώνει η Νεκταρία… Οκ, με άφησαν άφωνη. Κάλλιστα θα μπορούσε να είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα ή ένα κοινωνικό μυθιστόρημα, και αυτό ήταν που μου άρεσε περισσότερο στη γραφή της. Συνδυάζει παραπάνω από ένα είδος και καταφέρνει να κρατήσει την προσοχή του αναγνώστη στις σελίδες της ανεξάρτητα από το είδος του.

    Δεν το λάτρεψα, αλλά το αγάπησα για την μοναδικότητα και τη διακριτικότητά του.

    Σίγουρα θα το ξαναδιάβαζα και σίγουρα το προτείνω.

    Ελπίζω να αγαπήσετε τη Λήδα όσο εγώ.

    Νεκταρία, εάν διαβάζεις αυτήν την κριτική, μπράβο σου. Το απόλαυσα.

    Περίληψη: Η Ήβη επιστρέφει στον τόπο της μετά από πολλά χρόνια απουσίας, έπειτα από την προτροπή του μελλοντικού συζύγου της, ώστε να δει τη μητέρα της που έχει εύθραυστη υγεία, αλλά και να κλείσει παλιές υποθέσεις πριν το γάμο τους. Είναι μια επιστροφή που απέφευγε για χρόνια και που την τρομάζει, αφού θα πρέπει να παλέψει με τις φοβίες της και με ό,τι την πλήγωσε και την ανάγκασε να φύγει από εκεί, με το κεφάλι σκυφτό. Έρχεται αντιμέτωπη με ένα μίσος που κρατάει άσβεστο και παρασέρνει τα πάντα στο διάβα του, μία παλιά αγάπη που σιγοκαίει ακόμα κι ένα μυστικό που φέρνει τα πάνω κάτω στη ζωή της και ανοίγει νέες πληγές, ενώ κάνει παλιές να ματώσουν ξανά.

    Η Ήβη ξαφνικά καλείται να αποφασίσει για το μέλλον της, αν θα αφήσει πίσω το παρελθόν της, αν θα συγχωρήσει λάθη που της στέρησαν την ευτυχία και εντέλει… που πραγματικά ανήκει.

    Τρεις γυναίκες, τρεις έρωτες καταδικασμένοι από το μίσος, μία εξιλέωση…

    Η γραμμή μεταξύ αγάπης και μίσους είναι λεπτή… πόσο εύκολο είναι να την περάσει κανείς;

    Στοιχεία βιβλίου:

    Τίτλος: Εκεί που ανήκω

    Συγγραφέας: Νεκταρία Μαρκάκη

    Σελίδες: 328

    Εκδοτικός οίκος: Maradel

    ISBN: 9786188401785

    Ημερ/νία έκδοσης: 12/06/2019

    Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here