Εκεί που καίνε βιβλία

Γράφει η Σοφία Αθανασοπούλου

Η διάσημη πλέον φράση του γερμανού ποιητή Heinrich Heine βρίσκεται γραμμένη στο έργο του «Τραγωδίες με μουσικό διάλειμμα» (στο πρωτότυπο Tragödien nebst einem lyrischen Intermezzo), του 1821 και προκαλεί φρίκη με την ακρίβεια της πρόβλεψής της.

Όλοι γνωρίζουμε ότι αυτό επιβεβαιώθηκε με τραγικό τρόπο παραπάνω από μία φορά στη μετέπειτα ιστορία της ανθρωπότητας, αφού σε κάθε ολοκληρωτικό καθεστώς τα βιβλία τα οποία «απειλούσαν» την ασφάλειά του, απαγορεύονταν και κάποιες φορές καίγονταν μπροστά σε κοινό. Αυτό ήταν μόνο η αρχή, καθώς όσο περνούσε ο

καιρός όλο και περισσότεροι πολίτες κρίνονταν επικίνδυνοι ή παράνομοι και εξορίζονταν ή εκτελούνταν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο ναζισμός, ο οποίος αναδείχθηκε στην πατρίδα του Heinrich Heine και το γεγονός ότι η φράση αυτή έχει αναγραφεί σε πολυάριθμα μνημεία αφιερωμένα στα θύματά του.

Εκεί που καίνε βιβλία

Αυτό το γεγονός δεν οδηγεί σε άλλο συμπέρασμα πέρα από την πολυτιμότητα ενός καλού βιβλίου, η οποία κάνει ακόμη και τον ισχυρότερο ηγέτη με τον πιο πολυάριθμο στρατό, να το τρέμει. Το βιβλίο ανέκαθεν υπήρξε ένα μέσο να εκφραστούν ιδέες οι οποίες θα ακούγονταν με αυτόν τον τρόπο από πολύ κόσμο και κάποιοι θα τις υιοθετούσαν. Γι’ αυτό, μία από τις πρώτες κινήσεις όσων θέλησαν να ελέγξουν τη σκέψη του πλήθους, ήταν ο έλεγχος των βιβλίων.

Και όσον αφορά τη σύνδεσή του με τον άνθρωπο; Όπως φάνηκε από την ιστορία, ήταν πιο στενή απ’ όσο φανταζόμαστε. Τα συμπεράσματα δικά σας…

 

Επεξεργασία εικόνας: Παναγιώτα Γκουτζουρέλα

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here