Κυριακή, Δεκέμβριος 15, 2019
More

    Μorgan Weistling

    -

    Μorgan Weistling

    Γράφει η Μαριάννα Τσαντίλη

    Ο Μόργκαν Γουίστλινγκ (Μorgan Weistling), γεννημένος το 1964 στην Νότια Καλιφόρνια και πρώην επιτυχημένος εικονογράφος στη βιομηχανία κινηματογραφικών ταινιών του Χόλυγουντ για δεκατέσσερα ολόκληρα χρόνια, αφοσιώθηκε στον κόσμο της τέχνης το 1998, και έκτοτε η καριέρα του και η φήμη του έφτασαν σε τέτοιο σημείο που να αναγνωρίζεται σήμερα ως ένας από τους κορυφαίους σύγχρονους ζωγράφους της Αμερικής.

    Παιδί ζωγράφων που συναντήθηκαν στο Κολέγιο Καλών Τεχνών Γούντμπερυ (Woodbury Art College ) στο Λος Άντζελες και παντρεύτηκαν, ο Μόργκαν ακολούθησε τα βήματά τους. Ο πατέρας του, Χάουαρντ, (Howard) κατά τη διάρκεια του ΙΙ Παγκοσμίου Πολέμου, πιάστηκε αιχμάλωτος πολέμου στη Γερμανία και μεταφέρθηκε στο Stalag 1, ένα στρατόπεδο για αιχμαλώτους συμμάχους αερομεταφορείς, κοντά στο Barth, της δυτικής Πομερανίας. Εκεί, έχοντας ιδιαίτερο ταλέντο στο σχέδιο και κυρίως στις καρικατούρες, διασκέδαζε τους συμπατριώτες του, Αμερικανούς κρατούμενους, με μια καθημερινή σειρά κόμικς, χιουμοριστικών χαρακτήρων που σχεδίαζε πάνω σε κομμάτια χαρτιού που έβρισκε στην φυλακή, κόμικς  που κατάφερναν  να φέρνουν λίγα χαμόγελα στους φυλακισμένους.

    Τις τελευταίες μέρες του πολέμου και έχοντας την αίσθηση ότι οι Ρώσοι θα έρχονταν, ζωγράφισε μια αμερικανική σημαία πάνω στα ρούχα της φυλακής που φορούσε, έτσι ώστε, όταν οι Ρώσοι θα εισέβαλαν στη Γερμανία να μπορέσουν να τον εντοπίσουν και να μην τον πυροβολήσουν. Το ταλέντο ζωγραφικής που διέθετε του έσωσε κυριολεκτικά τη ζωή. Όταν έφτασαν το βράδυ της 30ης Απριλίου 1945 τα ρωσικά στρατεύματα, απελευθερώθηκαν περίπου 9.000 αεροπόροι -7.588 Αμερικανοί και 1.351 Βρετανοί και Καναδοί, μεταξύ αυτών και ο πατέρας του που επέστρεψε από τον πόλεμο πίσω στην Αμερική με όνειρα να γίνει καλλιτέχνης. Μετά το γάμο του όμως και τη δημιουργία της νέας οικογένειας, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τα καλλιτεχνικά του όνειρά και να γίνει κηπουρός για να στηρίξει οικονομικά τη οικογένειά του. Αλλά, έσωσε όλα τα βιβλία τέχνης του, αυτά με τα οποία αργότερα άρχισε να διδάσκει τον Μόργκαν.

    Τα πρώτα του μαθήματα τού τα έδωσε στην ηλικία των 19 μηνών, καίτοι ήταν πολύ πιο μικρός από τα άλλα δύο παιδιά, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι. Κάθε νύχτα τον έβαζε να κάθεται στα γόνατά του και οδηγούσε το χεράκι του στο πώς να σχεδιάζει πιο καλά, αλλά κυρίως στο πώς να χρησιμοποιεί την παιδική φαντασία του. «Ο πατέρας μου και εγώ είχαμε δεθεί μέσω των σχεδίων και μιλούσαμε μεταξύ μας μέσω των εικόνων», θα πει αργότερα. Αξιοποιώντας ο Μόργκαν το έμφυτο ταλέντο του και τα μαθήματα του πατέρα του, άρχισε σιγά σιγά, καθώς μεγάλωνε, να σχηματίζει σειρές σχεδίων που μπορούσαν να αφηγηθούν μια μικρή ιστορία. «Ήταν τότε που κατάλαβα ότι η τέχνη έγινε μια νέα γλώσσα για μένα».

    Σε ηλικία 12 ετών, ο Μόργκαν ξεκίνησε να μελετά τις διάφορες τεχνικές στα βιβλία τέχνης που είχε αποκτήσει ο πατέρας του χρόνια πριν. Συγγραφείς όπως ο Andrew Loomis, ο Vanderpole και ο Bridgeman στάθηκαν σπουδαίοι δάσκαλοι γι’ αυτόν.

    Το σπουδαιότερο βιβλίο όμως, ανάμεσα στα βιβλία του πατέρα του, ήταν ο τόμος που είχε εκδοθεί από τη Σχολή Διασήμων Καλλιτεχνών (Famous Artists School), μια σχολή που ήδη είχε σταματήσει να λειτουργεί. Ο Γουίστλινγκ ήταν αποφασισμένος να μάθει από μόνος του όλα τα μαθήματα της σχολής κι έτσι μέχρι την ηλικία των 15 ετών, μελετούσε μανιωδώς ανατομία, σχέδιο και ζωγραφική, μια δύσκολη προσπάθεια που για να αποδώσει απαιτούσε την καθοδήγηση κάποιου πραγματικού δασκάλου και μέντορα. Κι αυτός βρέθηκε στο πρόσωπο ενός συνταξιούχου εικονογράφου που ονομαζόταν Φρεντ Φλίξερ (Fred Fixler).

    Η σχολή του Φρεντ, που αργότερα μετονομάστηκε σε Ινστιτούτο Brandes Art, ήταν αφιερωμένη σε δύο πράγματα: να μάθει στους σπουδαστές του πώς να αντλούν θέματα από τη ζωή και πώς να ζωγραφίζουν σωστά. «Τη στιγμή που είδα τα σχέδια ζωγραφικής του, ήξερα ότι αυτό ήταν το είδος που ήθελα να σπουδάσω, δεν υπήρχε καμία αμφιβολία», λέει ο Μόργκαν.  Ο Φλίξερ είχε μαθητεύσει κοντά στον φημισμένο καλλιτέχνη τοιχογραφιών  Φρανκ Ρήλλι. (Frank Reilly). Κάτω από την καθοδήγηση του Φλίξερ, ο Γουίστλινγκ έμαθε να ζωγραφίζει μελετώντας πώς χρησιμοποιείται το φως και ο τόνος για να αποδώσουν τη  φόρμα. Σε μια συνέντευξη  του για ένα άρθρο στο περιοδικό “Τέχνη της Δύσης”, ο Γουίστλινγκ υπενθυμίζει:

    «Ο Φλίξερ χρησιμοποιούσε κλασικές μεθόδους και ακόμα μας δίδαξε την αυστηρή προσέγγιση της τέχνης. Η μεγάλη εξάσκηση και η σωστή γνώση είναι η ρίζα όλων των μεγάλων τεχνών. Έτσι με εκπαίδευσε».

    Εργαζόμενος με μερική απασχόληση ως φροντιστής στην ίδια τη σχολή για να μπορεί να πληρώνει τα δίδακτρά του, Γουίστλινγκ σπούδασε εκεί για 3 ολόκληρα χρόνια. Αργότερα, κι ενώ ήταν ακόμα φοιτητής και εργαζόταν συγχρόνως και σε ένα κατάστημα έργων τέχνης, γνώρισε  έναν εικονογράφο που ήρθε μια μέρα για να αγοράσει πίνακες. Ο Γουίστλινγκ επωφελήθηκε από αυτή τη γνωριμία και του έδειξε τη δουλειά του. Αυτό ήταν. Δεν χρειαζόταν τίποτα περισσότερο.

    Την επόμενη κιόλας μέρα βρέθηκε να εργάζεται ως μόνιμος εικονογράφος στην κορυφαία διαφημιστική εταιρία του Χόλυγουντ, Bacon Reneric Design, «Εκείνη την εποχή, το μόνο που ήθελα ήταν να είμαι εικονογράφος», λέει ο Γουίστλινγκ. Για τα επόμενα 14 χρόνια εικονογραφεί για κάθε κινηματογραφικό στούντιο στο Χόλυγουντ. Στους πελάτες του περιλαμβάνονται τα στούντιος Universal/Amblin Entertainment, Disney, MGM, Paramount, 20th Century Fox, Warner Brothers, Columbia Pictures and TriStar, καθώς και πολλά άλλα γραφεία που χρησιμοποιούσαν εικονογραφίες.

    Εκτός από τις αφίσες των ταινιών, ο Γουίστλινγκ δημιούργησε και εξώφυλλα για τη σειρά βίντεο, το McGee και το Me για Focus on the Family, όπως και εικονογραφήσεις για πολυάριθμα περιοδικά, βιβλία, CD και video καθώς και μηχανές φλίπερ Sega. Ο Mόργκαν ξεχώρισε και διακρίθηκε παρά τη μεγάλη πίεση των προκλήσεων στη βιομηχανία των αφισών, αλλά ανυπομονούσε να επεκταθεί περισσότερο καλλιτεχνικά.

    Με τη συμβουλή του φίλου του Julio Pro, αποφάσισε να ζωγραφίσει κάτι για τον εαυτό του. Του πήρε αρκετό χρόνο για να φτιάξει έναν πίνακα με δύο παιδιά. Αποφασισμένος να πετύχει και ως ζωγράφος, πήγε  να τον δείξει σε διάφορες γκαλερί στη Σκότσντεϊλ της Αριζόνας (Scottsdale, Arizona). Στάθηκε εξαιρετικά τυχερός. Η πρώτη γκαλερί που επισκέφθηκε, η  Galleries Trailside υπέγραψε αμέσως συμβόλαιο μαζί του. Η συνιδιοκτήτρια Maryvonne Leshe κατάφερνε πάντα  να εντοπίζει τα νέα ταλέντα. Πολύ σύντομα αποδείχθηκε πως είχε δίκιο και με τον Μόργκαν.

    «Θα στέλνει τα έργα ζωγραφικής του σε μας χωρίς πλαίσιο και πριν προφτάσουμε να τα κρεμάσουμε, θα πωλούνται», αποφάνθηκε.

    Ήταν γεγονός. Οι  πίνακες του Γουίστλινγκ γίνανε ανάρπαστοι από την πρώτη στιγμή.  Η πρώτη του εμφάνιση σε ατομική έκθεση είχε 26 έργα ζωγραφικής. Όλα πουλήθηκαν τη νύχτα των εγκαινίων. Έκτοτε, ο Mόργκαν έκανε πέντε ακόμα ατομικές εκθέσεις και τα έργα του είχαν ακριβώς την ίδια επιτυχία.

     

    Πολύ σύντομα ο Mόργκαν έγινε γνωστός σε εθνικό επίπεδο για τις έξοχες ελαιογραφίες του, οι οποίες προβάλλουν την ικανότητά του να σχεδιάζει καλά και τον εξειδικευμένο έλεγχο που έχει πάνω στις χρωματικές αξίες, στα άκρα, στις λεπτομέρειες και στο φως. Είναι σε θέση να αντλήσει από την πολυετή πείρα του ως εικονογράφος για να δημιουργήσει αριστουργηματικές συνθέσεις με πολλαπλές μορφές, καθώς και συνθέσεις ενός μόνο σχήματος ή προσώπου.

     

    Τις περισσότερες φορές τα θέματα του είναι κομμάτια εποχής, προκαλώντας την έντονη νοσταλγία του θεατή. Καταγράφει τη διάθεση και την ατμόσφαιρα του παρελθόντος και η προσοχή του στις ιστορικές λεπτομέρειες προέρχεται από την επιθυμία του να απεικονίσει την αλήθεια και την ομορφιά του πρωτοποριακού πνεύματος της Αμερικής.

    Οι πίνακες του έχουν μια βαθιά αίσθηση ιστορίας λόγω της έρευνας και των αυθεντικών κοστουμιών που έχει κατασκευάσει ειδικά γι’ αυτόν τον σκοπό.

    «Στους πίνακές μου, ελπίζω να επικοινωνήσω με τον θεατή και να του μεταδώσω την ίδια συναισθηματική συγκίνηση που αισθάνθηκα και με ενέπνευσε. Πρέπει να υπάρχει πάντα κάτι εντυπωσιακό στο σκηνικό που με κάνει να θέλω να το καταλάβω. Μερικές φορές είναι η προσωπικότητα του μοντέλου ή μια ιδιαίτερη στάση ή ένα αντικείμενο που μου φωνάζει πως πρέπει να ζωγραφιστεί. Άλλες φορές είναι ακριβώς ο τρόπος που ένα συγκεκριμένο άκρο ξεχωρίζει φωτισμένο μεταξύ των υπολοίπων γύρω του. Ό, τι και αν είναι, ξέρω ότι πρέπει να έχει αγγίξει την ψυχή μου και να έχει αποδοθεί από την καρδιά μου, διαφορετικά ούτε εγώ ούτε ο θεατής θα βρούμε κάποιο ενδιαφέρον σε αυτό».


    Αξιοθαύμαστος γνώστης του χρωστήρα και της τεχνικής ο Μόργκαν Γουίστλινγκ καταφέρνει να ζωντανεύει ένα θέμα με τον πιο σωστό  φωτισμό, δημιουργώντας μια αίσθηση απόλαυσης εμπλέκοντας τη φαντασία και το συναίσθημα του θεατή. Οι ονειρικές εικόνες του αγγίζουν την καρδιά.

     

    Οι πίνακες του είναι γεμάτοι με πινελιές που διηγούνται μια ιστορία πέρα από την παρουσία των αντικειμένων. Όπως ένας εξειδικευμένος σκηνοθέτης, έτσι κι ο ίδιος χειρίζεται το επίκεντρο του  ενδιαφέροντος στο θέμα του με προτάσεις και εντυπώσεις που ελάχιστα συνειδητοποιούνται από τον θεατή, αλλά αντίθετα, επιτρέπουν στη φαντασία του να συμπληρώσει τις λεπτομέρειες. «Υπάρχει πάντα μια ιστορία κάτω από την ιστορία της ζωγραφικής μου», προσθέτει ο Μόργκαν.

    «Δεν κρύβω ποτέ τη διαδικασία που ακολουθώ. Μπορείτε να δείτε τα στρώματα του χρώματος και να μετρήσετε τις πινελιές που χρειάστηκαν για να φτάσω στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Σε μερικά στυλ ζωγραφικής, όσο πιο κοντά πλησιάζετε στον μουσαμά, τόσο περισσότερα μπορείτε να δείτε. Στο δικό μου, όσο πιο πίσω στεκόσαστε, τόσο περισσότερες λεπτομέρειες βλέπετε. Αυτό δεν είναι εύκολο και γι’ αυτό με συναρπάζει».

    Ο Μόργκαν Γουίστλινγκ ακολουθεί τα βήματα των μεγάλων ζωγράφων που θαυμάζει,  τον Ιταλό-Αμερικανό John Singer Sargent (1856-1925), τον  Σουηδό Anders Zorn (1860-1920) και τον  Ρώσο-Αμερικανό Nicolai Fechin (1881-1955) καθώς και πολλών  άλλων και μελετά συνεχώς τα έργα τους και την τεχνική τους.

    Σε όλα τα έργα του, ο Γουίστλινγκ ασχολείται με μια αφήγηση ιστορίας που εξελίσσεται με σαφήνεια, εστίαση και σκοπό, αντλώντας εικόνες εμπνευσμένες από τις παραδόσεις αλλά  και τις σκηνές της καθημερινής ζωής.

    «Η ελπίδα μου είναι ότι οι θεατές θα απολαύσουν τα έργα μου τόσο όσο τα απήλαυσα εγώ, όταν τα ζωγράφιζα. Για μένα, η τέχνη είναι η γλώσσα που χρησιμοποιώ για να μεταδώσω στους άλλους πώς βλέπω τη δημιουργία του Θεού. Όταν παρατηρώ  το έργο ενός άλλου καλλιτέχνη, μου αρέσει να βλέπω μέσα από τα μάτια του για να μάθω τόσο τον καλλιτέχνη όσο το θέμα που ζωγράφισε. Αυτό ακριβώς είναι που κάνει  την τέχνη τόσο ενδιαφέρουσα. Η μετάδοση και η επικοινωνία».

     

    Ο κάθε του πίνακας διηγείται και μια ιστορία. Μερικοί από τους μεγαλύτερους αφηγητές έχουν έναν τρόπο όχι μόνο να προσελκύουν την προσοχή ενός ακροατηρίου, αλλά και την ικανότητα να διατηρούν ένα υψηλό επίπεδο ενδιαφέροντος μέχρι το τέλος. Η απόδοση μιας ιστορίας είναι συχνά τόσο σημαντική όσο και η ίδια η ιστορία. Ακριβώς όπως ένας συγγραφέας επιλέγει με σύνεση και με προσοχή τα λόγια του για να έχει το μεγαλύτερο αντίκτυπο στους αναγνώστες του, ο Μόργκαν Γουίστλινγκ εφαρμόζει κάθε πινελιά ως μια οπτική λέξη ή φράση σε κάθε μία από τις ιστορίες που ζωγραφίζει.  Όποιο και αν είναι το θέμα του, ο Μόργκαν Γουίστλινγκ έχει το χάρισμα να μεταδίδει μια πληθώρα συναισθημάτων, κάνοντας  τον θεατή να αισθάνεται σαν να συμμετέχει και ο ίδιος στην απεικόνιση μιας ιστορίας που αρχίζει να ξεδιπλώνεται ακριβώς μπροστά στα μάτια του. Η εργασία του συνεχίζει να έχει μεγάλη ζήτηση από τους συλλέκτες σε όλο τον κόσμο και  κάθε νέα του δουλειά που παρουσιάζεται σε μια έκθεση συχνά πωλείται πριν κι από την ώρα των εγκαινίων.

    Ο Γουίστλινγκ, ασχολείται αρκετά χρόνια και με τη διδασκαλία της ζωγραφικής, τόσο σε δημόσιες σχολές, όσο και σε ιδιωτικά εργαστήρια. Διδάσκει επίσης στη διάσημη Σχολή Καλλιτεχνών του Scottsdale στην Αριζόνα. Στα εκπαιδευτικά του βίντεο με θεμελιώδεις αρχές για τους αρχάριους ζωγράφους, που γυρίστηκαν στο στούντιό του, ο Μόργκαν δείχνει με λεπτομέρειες κάθε βήμα της διαδικασίας ζωγραφικής που ακολουθεί, σε όλη τη διαδρομή από την τοποθέτηση του μοντέλου και τη μεταφορά της εικόνας στον μουσαμά, μέχρι το σκεπτικό πίσω από αυτό που κάνει, καθώς και την εφαρμογή των τελικών πινελιών. Όχι μόνο φαίνονται μερικά απίστευτα κοντινά, αλλά επίσης και η ανάμειξη κάθε χρώματος στην παλέτα του. Ο θεατής αισθάνεται σαν να κάθεται δίπλα του στο στούντιό του και παρακολουθείτε πώς ζωγραφίζει. Εκτός από την επίδειξη της ζωγραφικής τεχνικής του, περιλαμβάνει επίσης αυτό που ονομάζεται “Side Trips”. Πρόκειται για σύντομες συνομιλίες που καλύπτουν συγκεκριμένα θέματα, όπως αξίες, σχήματα, χρώμα, χρωματικά σκίτσα και ακόμη και μια μικρή επίδειξη ζωγραφικής πορτρέτου. Το βίντεο είναι γεμάτο από πληροφορίες για καλλιτέχνες όλων των επιπέδων, από τους αρχάριους έως τους πιο προχωρημένους.

    «Ο καλλιτέχνης πρέπει να μάθει σωστά την τέχνη με την οποία ασχολείται», συνηθίζει να συμβουλεύει. «Και μόνο όταν την μάθει μπορεί να πειραματιστεί με καινούργια στοιχεία, όμως δεν θα πρέπει ποτέ να αδιαφορεί για τα βασικά. Ο μουσικός, όσο μοντέρνα μουσική κι αν θελήσει να συνθέσει, πρέπει οι νότες του να μπουν σε μια ηχητική αρμονία, αν θέλει να συγκινήσει τους ακροατές του. Ο συγγραφέας μπορεί να γράψει το πιο απίθανο, δύσκολο ή  τρελό κείμενο, αλλά η ορθογραφία και το συντακτικό της γλώσσας του παραμένουν οι βάσεις που θα στηριχθεί.  Έτσι και ο ζωγράφος. Αν ξεχάσει ή αδιαφορήσει για τα βασικά, το έργο του θα συγκινήσει μόνο τον ίδιο. Κανέναν άλλο».

    Παρόλο που η ζήτηση των συλλεκτών είναι αυξημένη, οι πίνακες που βγάζει στην αγορά είναι λίγοι.  «Δεν είμαι και ο πιο παραγωγικός ζωγράφος του σήμερα. Από πολύ νωρίς, βλέποντας την εκτίμηση του κόσμου για τα έργα μου, αποφάσισα πως δεν θα προδώσω ποτέ αυτήν την εκτίμηση. Κανένας πίνακας μου δεν θα βγει από το ατελιέ μου, αν δεν είμαι απόλυτα ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα. Εμείς οι ζωγράφοι παρασυρμένοι από τον ενθουσιασμό, αντιδρούμε σαν τυφλοί μπροστά στα λάθη μας. Δεν μπορούμε να τα διακρίνουμε εύκολα, οι άλλοι όμως τα βλέπουν αμέσως, ακόμα και αν δεν ξέρουν πώς να ζωγραφίσουν. Υπάρχει ένα πολύ δυνατό ένστικτο στους θεατές και ο καλλιτέχνης πρέπει πάντα όχι μόνο να το λαμβάνει σοβαρά υπόψη του αλλά και να το σέβεται. Έτσι, πριν αποφασίσω πως ένα έργο μου με ικανοποιεί απόλυτα, το κρατώ στο ατελιέ για μερικούς μήνες, προσπαθώντας  να καταλάβω και κυρίως να νιώσω κατά πόσον αυτό λειτουργεί σωστά. Τα ζητούμενα είναι: η σωστή απόδοση του θέματος και η αίσθηση που προκαλεί. Φυσικά, βοηθός σε αυτό είναι η γνώμη της συζύγου μου Τζο-Αν, αλλά και μερικών φίλων καλλιτεχνών, τους οποίους εμπιστεύομαι. Νομίζω ότι είναι πολύτιμο πλεονέκτημα για έναν καλλιτέχνη να περιβάλλει τον εαυτό του με ανθρώπους που είναι πρόθυμοι να του δώσουν μια ειλικρινή γνώμη».

    Οι πίνακες του Γουίστλινγκ έχουν κερδίσει πολλά βραβεία και έχουν αγοραστεί από σημαντικά μουσεία. Είναι ακόμα ο νεότερος σε ηλικία που έχει ποτέ κερδίσει το πολυπόθητο Prix de West Award στο Εθνικό Μουσείο Cowboy και Western Heritage στην Oklahoma City και μάλιστα δύο φορές.

    Ο Μόργκαν έχει απεικονίσει τη ζωή του Χριστού σε πολλούς πίνακες. Το βιβλίο του  «Η Εικόνα του Χριστού»  με πίνακες και κείμενα δικά του βρίσκεται στη λίστα των βιβλίων με τις μεγαλύτερες πωλήσεις.  Το ίδιο συμβαίνει και με τα υπόλοιπα έργα του σε βιβλία ή περιοδικά που εκδίδονται από το Greenwich Workshop, του Connecticut. Εξαντλούνται αμέσως και έχουν καταστήσει το όνομά του αναγνωρίσιμο διεθνώς.

    Ο Μόργκαν και η σύζυγός του,  Τζο-Αν (JoAnn), καλλιτέχνης και η ίδια, συναντήθηκαν σε μια  Σχολή Καλών Τεχνών και παντρεύτηκαν το 1990. Έχουν αποκτήσει δύο κόρες, την Σιένα και την Μπρίτανυ, που συχνά γίνονται τα μοντέλα στους πίνακες του και τις οποίες ντύνει με ρούχα που ράβονται ειδικά για τα θέματα των πινάκων του. Η Μπρίτανυ έχει αρχίσει κι αυτή να παρουσιάζει τα δικά της έργα σε διάφορες γκαλερί, ακολουθώντας τα βήματα του πατέρα της. Η JoAnn εκπροσωπείται από τις Galleries Trailside και υπογράφει τα έργα της ως «J. Peralta» προς τιμήν της γιαγιάς της. Ζουν στην Καλιφόρνια. Συνεντεύξεις, αφιερώματα και φωτογραφίες των έργων του δημοσιεύονται συχνά στα καλλιτεχνικά περιοδικά! US Art Magazine, Art of the West Magazine, American Artist magazine, Western Art Collector, Western Art & Architecture, Southwest Art Magazine, International Artist Magazine, American Artist Workshop Magazine, The Epoch Times.

    Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών
    Είμαστε μια ομάδα ανθρώπων που αγαπάμε τις λέξεις σε όποια τους μορφή κι αν τυπώνονται: άρθρα, ειδήσεις, λογοτεχνία, ποίηση και δραστηριοποιείται στο διαδίκτυο. Σας ενημερώνουμε για δραστηριότητες παλιές και καινούριες. Ελάτε μαζί μας να παίξουμε με τα λόγια που γράφονται!

    Απάντηση