Δευτέρα, 24 Φεβρουαρίου, 2020
More
    Αρχική Παιδική Λογοτεχνία Ηλικίες 10-12 Ο Πρίγκιπας Κασπιανός - C. S. Lewis

    Ο Πρίγκιπας Κασπιανός – C. S. Lewis

    -

    Ο Πρίγκιπας Κασπιανός

    Προσωπική άποψη: Ζωή Τσούρα 

    Επιστρέφουμε στον μαγικό κόσμο της Νάρνια με το τέταρτο βιβλίο των Χρονικών, το πολύ γνωστό και δημοφιλές «Ο Πρίγκιπας Κασπιανός», το οποίο μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη το 2008.

    Ένας χρόνος έχει περάσει από τότε που τα τέσσερα αδέρφια ‒ο Πίτερ, η Σούζαν, ο Έντμουντ και η Λούσυ‒ γύρισαν από τη Νάρνια, στην οποία είχαν βασιλέψει για χρόνια και χρόνια. Η πραγματική ζωή είναι βαρετή και μονότονη και νοσταλγούν τα όσα έζησαν εκεί, περιπέτειες που θεωρούν ότι έχουν περάσει ανεπιστρεπτί, όταν ξαφνικά, η Νάρνια τούς καλεί και πάλι κοντά της, ζητώντας τη βοήθειά τους την ώρα της μεγαλύτερης ανάγκης της.

    Όμως η Νάρνια έχει αλλάξει τόσο πολύ, που πλέον με δυσκολία την αναγνωρίζουν. Ο ένας χρόνος στον δικό μας κόσμο ισούται με χίλια χρόνια στη Νάρνια, και τίποτα δεν έχει μείνει αναλλοίωτο. Η μαγεία δεν υπάρχει πια. Όλα τα θαυμαστά πλάσματα ανήκουν στα παραμύθια. Οι άνθρωποι έχουν επικρατήσει. Έχει ξημερώσει μία εποχή όπου ο κόσμος τους πλέον μοιάζει εξαιρετικά με τον δικό μας: άχαρος και σκληρός.

    «Όλα όσα ξέρετε για την Παλιά Νάρνια, είναι αλήθεια. Η Νάρνια δεν είναι χώρα Ανθρώπων. Είναι χώρα του Ασλάν, και ανήκει στα Άγρυπνα Δέντρα, στις Ορατές Ναϊάδες, στους Φαύνους και στους Σάτυρους, στους Νάνους και στους Γίγαντες, στους θεούς και στους Κενταύρους, στα Ζώα Που Μιλούν. Όλους αυτούς πολέμησε ο πρώτος Κασπιανός. Εσείς οι Τελμαρινοί βουβάνατε τα ζώα και τα δέντρα και τις πηγές, εσείς σκοτώσατε και διώξατε τους Νάνους και τους Φαύνους, και τώρα προσπαθείτε ν’ αφανίσετε και την ανάμνησή τους».

    Στη φυλή των Τελμαρινών όμως, που τώρα εξουσιάζει αυτόν τον κόσμο, υπάρχει ένας νεαρός πρίγκιπας που λατρεύει τα «παραμύθια» για την Παλιά Νάρνια, που νοσταλγεί αυτή τη μαγεία και την ομορφιά που δεν είχε την τύχη ποτέ να γνωρίσει. Ένας πρίγκιπας που είναι το παιδί που κρύβουμε όλοι μέσα μας, αυτή η αθωότητα που αρνείται να εγκαταλείψει τις ιστορίες που μας συντρόφευαν όταν ήμασταν παιδιά, η αθωότητα που αντιστέκεται στην τρέλα των πεζών πραγμάτων και της ισοπέδωσης της ενηλικίωσης και πιστεύει ακόμη στη μαγεία, που την ψάχνει, που διατηρεί αυτή τη φλόγα ζωντανή μέσα στην καρδιά του.

    Ως ενήλικη πλέον, αυτή είναι η ιστορία των Χρονικών που με συγκινεί περισσότερο, που μου θυμίζει αυτόν τον λυσσαλέο εσωτερικό αγώνα της εφηβείας, μεταξύ του παιδιού και του ενήλικα ‒ έναν πόλεμο στον οποίο μόνο αν βγουν και οι δύο νικητές επιβιώνει η ψυχή σου. Παράλληλα, αγαπώ πολύ και το διακριτικό μήνυμα που περνάει αυτό το βιβλίο για την προστασία του περιβάλλοντος, που μου φέρνει στο μυαλό τον τρόπο του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν με τους Εντ. Ως πολύ καλοί φίλοι, άλλωστε, οι δύο αυτοί συγγραφείς μοιράζονταν τις ανησυχίες τους και την αγάπη τους για τη φύση.

    «Οι βασιλιάδες σας εγκαταστάθηκαν μακριά απ’ τη θάλασσα, γιατί ξέρουν πως, σε όλες τις ιστορίες, πάντα απ’ τη θάλασσα έρχεται ο Ασλάν. Δε θέλουν λοιπόν να τη βλέπουν, ούτε επιτρέπουν σε κανέναν άλλο να τη δει. Εκείνοι άφησαν τα δάση να θεριέψουν, για ν’ αποκόψουν τους ανθρώπους από τις ακτές. Και τα φοβούνται τα δάση, γιατί έχουν πολεμήσει με τα δέντρα. Κι επειδή φοβούνται τα δάση, τα νομίζουν γεμάτα φαντάσματα».

    Κι αυτά είναι τα κυρίως θέματα που πραγματεύεται το βιβλίο «Ο Πρίγκιπας Κασπιανός»: η ενηλικίωση, η αθωότητα, η αλλαγή, η νοσταλγία, ο φόβος που νιώθει ένα παιδί όταν φτάνει σε αυτό το στάδιο, για αυτά που μπορεί να χάσει, για αυτά που μπορεί να βρει. Με τον δικό του μοναδικό τρόπο που έχει αγαπηθεί από εκατομμύρια αναγνώστες, ο C. S. Lewis δείχνει στις ευαίσθητες παιδικές ψυχές έναν δρόμο για να συμβιβαστούν με το αναπόφευκτο της ενηλικίωσης· τις προειδοποιεί για τις παγίδες της χρησιμοποιώντας την αδιαλλαξία και την απολυταρχικότητα των Τελμαρινών που έχουν απαρνηθεί την αλήθεια και την ιστορία τους, τους ανάβει έναν φάρο ελπίδας με το θάρρος του Κασπιανού να αγκαλιάσει τη διαφορετικότητά του και να υποστηρίξει το δίκιο του.

    Διδάσκει στα παιδιά, καθώς πορεύονται μπροστά, να φυλάσσουν σαν τον πιο πολύτιμο θησαυρό την αθωότητά τους και ό,τι τα έκανε ευτυχισμένα, να μην πάψουν να πιστεύουν και να ελπίζουν. Κι αν μεγάλωσαν πια αρκετά, και είναι αδύνατο πια να επιστρέψουν στη Νάρνια, όπως ο Πίτερ και η Σούζαν που κάπου εδώ τους αποχαιρετούμε, η μαγεία και η φαντασία θα βρίσκεται πάντα εκεί για να αντλούν ελπίδα και κουράγιο στη ζωή τους.

    Κι όταν τραβήχτηκαν παράμερα και κάθισαν, η Λούσυ είπε: «Ξέρεις, σκέφτηκα κάτι τρομερό».

    «Τι σκέφτηκες;»

    «Φαντάσου, λέει, μια μέρα, στον δικό μας κόσμο, στη χώρα μας, να γίνουν οι άνθρωποι αγρίμια από μέσα, σαν τα ζώα της Νάρνια, κι όμως απέξω να μοιάζουν πάλι με ανθρώπους, και να μην ξεχωρίζεις ποιος είναι ποιος!»

    Περίληψη:  ΕΝΑΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΜΑΧΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΣΤΕΜΜΑ ΤΟΥ

    Η Νάρνια… όπου τα ζώα μιλούν… όπου τα δέντρα περπατούν… όπου μια μάχη πρόκειται να ξεσπάσει.

    Ένας πρίγκιπας που του στέρησαν το θρόνο του συγκεντρώνει στρατό σε μια ύστατη προσπάθεια να απαλλάξει τη χώρα του από έναν ψεύτικο βασιλιά. Τελικά όμως ένας αγώνας τιμής μεταξύ δύο αντρών είναι αυτός που θα καθορίσει το πεπρωμένο ενός ολόκληρου κόσμου.

    Στοιχεία Βιβλίου:

    Τίτλος: Ο Πρίγκιπας Κασπιανός

    Συγγραφέας: C. S. Lewis

    Σειρά βιβλίου: Το Χρονικό της Νάρνια, Βιβλίο 4ο

    Εκδόσεις: Κέδρος

    Έτος έκδοσης: 1986

    Σελίδες: 219

    ISBN: 978-960-04-1144-7

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here