Το βιβλίο της συγγραφέως Βαρβάρας Βαγιάκου-Βλαχοπούλου «Ψιτ, Ψιτ… ακούει κανείς;» κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μ. Σιδέρη.
Προσωπική άποψη: Αγγελίνα Παπαθανασίου
Στο συγκεκριμένο βιβλίο ταιριάζει η φράση: Μην κρίνεις ποτέ ένα βιβλίο από το εξώφυλλό του. Το βιβλίο αδικείται από το εξώφυλλο, ίσως και από τον τίτλο.
Πρόκειται για μια σειρά από διηγήματα με λυρικό ύφος που προκαλούν τη δημιουργία έντονων συναισθημάτων στον αναγνώστη. Ιστορίες που τον γυρίζουν αρκετές δεκαετίες πίσω. Αρκετά από τα διηγήματα του βιβλίου μάς μεταφέρουν στον τόπο καταγωγής της συγγραφέως, τη Λήμνο. Άλλα διηγήματα αναφέρονται στην Κατοχή και στις δυσκολίες της εποχής, τη μετανάστευση των Ελλήνων σε κάθε γωνιά της Γης για να εξασφαλίσουν την επιβίωση, ενώ αρκετά από αυτά μας γνωρίζουν τα Χριστούγεννα άλλων εποχών. Θα διαβάσουμε όμως και μερικές πιο σύγχρονες ιστορίες, που εκτυλίσσονται στο παρόν.
Πολλά είναι τα διηγήματα που ξεχώρισα, αλλά θεωρώ από τα καλύτερα του βιβλίου το πρώτο, με τίτλο «Ο Ιωνάς». Ένα διήγημα με άκρως λυρική γραφή, εμπνευσμένο από τη Λήμνο και πλημμυρισμένο από συναισθήματα.
Πάνω στα πετρόχτιστα γκριζωπά πηγαδόχειλα, πλένονταν μέσα στον κουβά τα φρεσκοκομμένα ολόχρυσα τσαμπιά, προορίζονταν για τους συχνούς επισκέπτες, συγγενείς, φίλους και περαστικούς, μα πρωτίστως για το Μαρουλιώ του. Το αμπελάκι του Αγοραστού ήταν η όαση της περιοχής και το Μαρουλιώ, η όαση της ζωής του.
Είκοσι εννιά διηγήματα περιλαμβάνει το βιβλίο, σε μικρή ή λίγο μεγαλύτερη έκταση, μα όλα ξεχειλίζουν από συναίσθημα. Η συγγραφέας είναι φανερό ότι τα έγραψε με την ψυχή της και δούλεψε κάθε λέξη πριν την ακουμπήσει στο χαρτί.
Η καρδιά της μητέρας της ήταν εκεί, δίπλα της. Απλά χτυπούσε σ’ άλλο σώμα, όμως χτυπούσε το ίδιο ζεστά όπως και για κείνη. Συγχρονισμένα θαρρείς έστρεψαν κι οι τρεις τα νοτισμένα μάτια τους στον ουρανό.
Μπορεί ο τίτλος και το εξώφυλλο να προϊδεάζουν τους αναγνώστες για ένα βιβλίο που αφορά νεανική λογοτεχνία, όμως πρόκειται για ένα ανάγνωσμα που θα ξυπνήσει θύμησες περασμένων δεκαετιών και μια γλυκιά νοσταλγία για μια εποχή που έφυγε ανεπιστρεπτί αλλά παραμένει ζωντανή μέσα στις καρδιές όσων την έζησαν.
Περίληψη: 29 διηγήματα από μια πέννα που πάλλεται με τον σεισμογράφο της καθημερινότητας. Τα δέκα εξ αυτών Χριστουγεννιάτικα, στολισμένα με αστερόσκονη και γεύση νοσταλγίας.
Όλα είναι αφιερωμένα σ’ αυτούς που ονειρεύονταν τις αγριοβιολέτες στα λιβάδια και η ζωή τούς έμαθε να μαζεύουν κυκλάμινα στους γκρεμούς.
Σ’ αυτούς τους διακριτικά ΔΙΑΚΡΙΤΟΥΣ.
Στους ξεχωριστούς.
Στους πρωταγωνιστές του παρασκηνίου.
Σ’ αυτούς που αξίζουν το χειροκρότημα της ζωής!!!
Στοιχεία βιβλίου
Τίτλος: Ψιτ, ψιτ… ακούει κανείς;
Συγγραφέας: Βαρβάρα Βαγιάκου – Βλαχοπούλου
Εκδόσεις: Μ. Σιδέρη
Σελίδες: 216
ISBN: 978-960-468-267-6
Ημερομηνία έκδοσης: 07/2020
Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα
Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ
