Παρασκευή, 21 Ιουνίου, 2024
More
    ΑρχικήΣυνεντεύξειςΣυνέντευξη - Μαρία Γαβριελάτου

    Συνέντευξη – Μαρία Γαβριελάτου

    -

    Στη σημερινή συνέντευξη, οι Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών παρουσιάζουν τη συγγραφέα Μαρία Γαβριελάτου, η οποία μας καθηλώνει με το νέο της βιβλίο «Οι Μοίρες της Αστροφεγγιάς». Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις ΕΞΗ. Με μια γραφή που συνδυάζει την ένταση των συναισθημάτων και τις συναισθηματικές εκρήξεις, η κυρία Γαβριελάτου μας οδηγεί σε ένα ταξίδι συναισθηματικής αναζήτησης και εσωτερικής ανακάλυψης. 

    Συνέντευξη

    Ρωτάει η Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη

    Κυρία Γαβριελάτου, σας ευχαριστώ για τοn χρόνο που μας διαθέσατε για να απαντήσετε στις ερωτήσεις μας. Στις Μοίρες της Αστροφεγγιάς, η Δάφνη και ο Δημοσθένης βρήκαν την κάθαρσή τους;

    Οι Μοίρες της Αστροφεγγιάς - Μαρία Γαβριελάτου
    Συνέντευξη -Μαρία Γαβριελάτου

    Απ: Εν μέρει θα έλεγα τη βρήκαν την κάθαρση, όμως όπως γίνεται και στη ζωή, την πραγματική ζωή, πάντα θα κουβαλούν το παρελθόν τους. Οι πληγές που ανοίχτηκαν γιατρεύτηκαν μεν, αλλά τα σημάδια θα μείνουν για πάντα για να τους θυμίζουν όσα πέρασαν και κυρίως τις αιτίες που διαλύθηκαν μέσα από ένα ψέμα και έναν εγωισμό οι ζωές τους.

    Δεν μπορεί κανείς να διαγράψει μια πορεία ζωής και κυρίως δεν πρέπει. Αυτό πέρασα και στους ήρωές μου, πως μπορεί έστω και αργά να έμαθαν αλήθειες που δεν γνώριζαν αλλά το παρελθόν δεν αλλάζει, αυτό όμως που αλλάζει είναι το τέλος της τρικυμίας στη ζωή τους και στο τέλος να έρθει η ηρεμία που λαχταρούσαν.

    Μπορείτε να μοιραστείτε ένα συγκεκριμένο στιγμιότυπο ή σκηνή που σας συγκίνησε ή σας εντυπωσίασε από το βιβλίο; Τι σας δυσκόλεψε κατά τη συγγραφή του;

    Απ: Το βιβλίο αυτό έχει πολλές και δυνατές σκηνές από γεγονότα που καθόρισαν τη ζωή των ηρώων, που δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποια ιδιαίτερα. Τις έζησα όλες τόσο έντονα και αυτό με δυσκόλεψε γιατί η συναισθηματική φόρτιση πίστευα θα με παρασύρει και δεν ήθελα να πάρει τη μορφή της υπερβολής το γραπτό μου, αλλά τελικά κάποια πράγματα δεν μπορούμε να τα κουμαντάρουμε και διαπίστωσα πως άξιζε τον κόπο, γιατί έγραφα σαν ένα ποτάμι ορμητικό από λέξεις που έβγαιναν από την ψυχή μου, που πονούσε για τους ήρωές μου.

    Πώς νιώθετε για την ανάπτυξη των χαρακτήρων και τις αλλαγές που παρατηρείτε σε αυτούς καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας; Ποια στοιχεία τους μνημονεύετε;

    Απ: Οι χαρακτήρες ήταν ολοκληρωμένοι καθώς έγραφα για αυτούς και οι αλλαγές στην ψυχοσύνθεσή τους ήταν με βάση όσα βίωναν. Οι συγκυρίες, οι ανατροπές που ζούσαν, τους άλλαξαν γιατί απλά όλη τους τη ζωή σχεδόν ακροβατούσαν σε ένα τεντωμένο σκοινί, ακόμη και τις στιγμές που πίστευαν πως η ζωή τους είχε μπει σε έναν ρυθμό. Το κυριότερο στοιχείο και της Δάφνης και του Δημοσθένη είναι οι στιγμές της παραίτησης από την ίδια τη ζωή, ως τη στιγμή που η δύναμη των άλλων τους κάνει να ξανασταθούν στα πόδια τους. Και αυτό συνέβαινε όχι γιατί ήταν δειλοί, αλλά γιατί η Μοίρα τους είχε γυρίσει την πλάτη και δεν είχαν από πού να πιαστούν, ήταν λες και είχε ”γεράσει” η ψυχή τους και δεν είχαν αντοχές.

    Πώς αντιδράτε στην αντίφαση των συναισθημάτων που βιώνουν οι χαρακτήρες και πώς νομίζετε ότι επηρεάζει τις αποφάσεις και τις ενέργειές τους; Πόσο χώρο κρατούν τα συναισθήματα στη ζωή σας;

    Απ: Από τη στιγμή που είμαι η δημιουργός όλων των προσώπων που βρίσκονται στο βιβλίο και ο καθένας έχει το δικό του μερίδιο στην πορεία ζωής των δύο κεντρικών χαρακτήρων, η αντίφαση των συναισθημάτων είναι ένα φυσιολογικό φαινόμενο, όπως και σε όλους τους ανθρώπους, ανάλογα με το τι βιώνουμε. Και είναι πολύ λογικό η Δάφνη και ο Δημοσθένης να έχουν αντιφατικά συναισθήματα και να παρασέρνουν και όλους όσοι ήταν γύρω τους, γιατί εκεί που νόμιζαν πως ήταν ευτυχισμένοι, πως η ζωή τους άλλαξε προς το καλύτερο, μέσα τους υπήρχε το κενό που δημιουργούσε αυτή την αντίφαση με ένα παρελθόν που τους κυνηγούσε και επηρέασε και όλη την πορεία της ζωής τους φυσικά.

    Όσο για μένα, ευτυχώς ή δυστυχώς τα συναισθήματα δεν έχουν απλά χώρο, αλλά καθορίζουν, ελέγχουν την ψυχή μου καθώς και όλη τη ζωή μου, ακόμα και την καθημερινότητά μου. Ίσως και αυτό να είναι και καλό, γιατί όσα νιώθω μου βγαίνουν αβίαστα σε κάθε γραπτό μου.

    Διαβάστε την άποψή μας για το βιβλίο: Οι Μοίρες της Αστροφεγγιάς

    Μπορείτε να πείτε πώς η ιστορία αυτή αντικατοπτρίζει ή αντανακλά τη δική σας εμπειρία ή τις δικές σας συναισθηματικές διαδρομές;

    Απ: Η ιστορία της Δάφνης και του Δημοσθένη φυσικά και αντικατοπτρίζει τη δική μου εμπειρία ζωής και τεράστιες συναισθηματικές διαδρομές κατά την περίοδο που έγραφα αυτό το βιβλίο, γιατί ζούσα σε προσωπικό επίπεδο έναν Γολγοθά, με αποφάσεις που έπρεπε για χρόνια να πάρω και είχε έρθει το πλήρωμα του χρόνου να έρθω αντιμέτωπη με αυτές. Είχα να δώσω λύσεις στα προβλήματα των ηρώων μου αλλά και λύσεις στα δικά μου προβλήματα. Δύσκολο ομολογώ αλλά και λυτρωτικό συνάμα, γιατί άφηνα στην άκρη τα δικά μου και έπιανα των ηρώων μου. Φυσικά τις στιγμές που τελείωνα ένα κεφάλαιο και το διάβαζα για να κάνω διορθώσεις αν χρειαζόταν, δεν ήξερα γιατί έκλαιγα εκείνη τη στιγμή, για τη γεμάτη δεινά ζωή των ηρώων μου ή για μένα; Τελικά και για τα δύο. Αυτός είναι και ο λόγος που αγαπώ λίγο παραπάνω τις Μοίρες μου, γιατί είχαμε μάλλον βίους παράλληλους, περπατήσαμε παρέα στα μονοπάτια της συναισθηματικής μοναξιάς και βγήκαμε παρέα από το σκοτεινό τούνελ που μπήκαμε ηθελημένα ή άθελά μας.

    Οι χαρακτήρες διασταυρώνουν τα μονοπάτια τους σε κρίσιμες στιγμές. Πώς διαχειρίζεστε την αλληλεπίδραση και την εξέλιξη των σχέσεων μεταξύ τους καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας; Απολαμβάνετε κοινά μαζί τους;

    Απ: Αυτή η στιγμή ήταν και η πιο δύσκολη και όχι εύκολα διαχειρίσιμη, γιατί έπιασα τον εαυτό μου να μην μπορεί να ελέγξει τον δικό μου προσωπικό θυμό και να επηρεάζει πολύ την εξέλιξη της σχέσης των ηρώων. Μάλιστα προς το τέλος του βιβλίου ετοίμαζα τη Δάφνη να εκδικείται μέχρι θανάτου τον Δημοσθένη, και επειδή ήταν βράδυ θυμάμαι, έχοντας πνιγεί συναισθηματικά από το άδικο των δικών μου προσωπικών καταστάσεων, ένιωσα πως παρασύρομαι σε έναν διαφορετικό δρόμο από τα πιστεύω μου ως Μαρία. Έκλεισα θυμάμαι τον υπολογιστή και η συνείδησή μου μού θύμισε πως ουδέποτε ήμουν εκδικητικός άνθρωπος, πως πάντα άφηνα το δίκιο να θριαμβεύσει όταν έρθει η κατάλληλη ώρα, γιατί το μεγαλύτερο προνόμιο για τον άνθρωπο είναι να βρει τη γαλήνη της ψυχής μέσα από τον σωστό χειρισμό των συναισθημάτων του και μόνο έτσι μπορεί να αλλάξει και τις σχέσεις του με τους άλλους. Αυτό είναι και το μήνυμα που θέλω να περάσω. Τα κοινά που είχα με τους ήρωές μου ήταν το παράπονο της αδικίας, της ψευτιάς, της άδικης συκοφαντίας που το βιώναμε παρέα και ναι, το απόλαυσα, γιατί παρέα δικαιωθήκαμε τελικά.

    Μπορεί η δύναμη της λογοτεχνίας από μόνη της να αναδιαμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι βλέπουν τα βιβλία και την ανάγνωση; Τι πιστεύετε;

    Απ: Αν κρίνω από την καθημερινή μου επαφή με το αναγνωστικό κοινό στα social, η δύναμη της λογοτεχνίας έχει ήδη αναδιαμορφώσει εδώ και χρόνια τον τρόπο που οι άνθρωποι βλέπουν τα βιβλία. Διαβάζουν, εκφράζουν σε ομάδες αλλά και στον δημιουργό του βιβλίου την άποψή τους, συμμετέχουν σε παρουσιάσεις, είναι ενεργοί αναγνώστες, αυτό λέει πολλά. Αυτό σημαίνει πως η λογοτεχνία πάντα είχε τη δύναμη να ξυπνάει την αναζήτηση στον αναγνώστη, να του δίνει το ερέθισμα να διαβάσει και ειδικά στα χρόνια που πέρασαν και δεν ήταν και τα καλύτερα, αλλά και σήμερα με εποχές δύσκολες, με άγχος, στρες για την καθημερινή επιβίωση, για το μέλλον, το βιβλίο έστω και για λίγο μας βγάζει από την πεζή πραγματικότητα. Επίσης, από τη μέχρι τώρα εμπειρία μου θα πω πως έχω συναντήσει ανθρώπους που άλλαξαν τη ζωή τους παίρνοντας μαθήματα ζωής από ένα βιβλίο. Εδώ λοιπόν βλέπουμε πόσο ισχυρή είναι η δύναμη της λογοτεχνίας.

    Σας ευχαριστώ πολύ για την ευκαιρία που μου δώσατε όχι μόνο να μιλήσω για τους ήρωές μου στις ΜΟΙΡΕΣ ΤΗΣ ΑΣΤΡΟΦΕΓΓΙΑΣ, αλλά να ξεκλειδώσετε τον δικό μου συναισθηματικό κόσμο με τις ερωτήσεις σας την εποχή που έγραφα αυτό το βιβλίο, και πιστεύω πως και στους ήρωές μου και σε μένα όλα τελικά ήταν της Μοίρας γραφτά!

     Επιμέλεια κειμένου: Ζωή Τσούρα

    Δημιουργία κεντρικής εικόνας: Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη

    Υποστηρίξτε το blog μας με μία δωρεά, πατώντας εδώ

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

    εισάγετε το σχόλιό σας!
    παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ