Προσωπική άποψη: Παναγιώτα Γκουτζουρέλα

Δύο χρόνια μετά. 
Τόσος καιρός πέρασε από το καλοκαίρι εκείνο (στο δεύτερο βιβλίο της τριλογίας) όπου η Μπέλι μαζί με τον Τζερεμάια πήγαν στο εξοχικό σπίτι στο Κάζινς να αναζητήσουν τον Κόνραντ που είχε εξαφανιστεί. 

Η Μπέλι πλέον είναι φοιτήτρια. Πρωτοετής, στο ίδιο πανεπιστήμιο με την κολλητή της Τέιλορ και τον Τζερεμάια! Στη νέα της ζωή είναι πολυάσχολη. Με τα μαθήματα της σχολής, τις παρέες, τα πάρτι και το αγόρι της, δεν της μένει χρόνος να σκέφτεται πολύ τον Κόνραντ τον οποίο δεν έχει συναντήσει σχεδόν δύο χρόνια… Ουπς! Ανέφερα αγόρι και το προσπέρασα έτσι απλά. Λάθος μου. Θα σας αποζημιώσω! Η Μπέλι έχει αγόρι. Μάλιστα. Τον Τζερεμάια (ποιον άλλον;). Και είναι ευτυχισμένη γιατί καλύτερον δε θα μπορούσε να βρει. Όμορφος και δημοφιλής, ευγενικός και τρυφερός και προπάντων, ο δικός της Τζερεμάια. Το αγόρι που την ξέρει από πάντοτε, το αγόρι που την καταλαβαίνει και τη λατρεύει.

Θα έχουμε πάντα το δικό μας καλοκαίρι

Ποιος είπε όμως πως στον παράδεισο δεν υπάρχουν προβλήματα; Ο Τζερεμάια ”κατορθώνει” να πληγώσει την Μπέλι. Η συγχώρεσή της συνοδεύεται με ένα δαχτυλίδι αρραβώνων το οποίο η Μπέλι με χαρά φοράει στο δάχτυλό της και συμφωνεί να παντρευτούν μετά από λίγους μήνες, καλοκαίρι, στο Κάζινς (πού αλλού;).

Τα αισθήματά μου για εκείνον ήταν πάντα εκεί. Ποτέ δε σταμάτησαν να υπάρχουν. Έπρεπε απλώς να το πάρω απόφαση. Ο Κόνραντ ήταν κομμάτι του εαυτού μου. Βρισκόταν ακόμη μέσα στο μικρό κομμάτι που είχε απομείνει από εκείνο το κορίτσι που πίστευε πως η ζωή είναι όπως τα μιούζικαλ, αλλά αυτό ήταν όλο. Αυτό μόνο του αναλογούσε. Ο Τζερεμάια θα έπαιρνε όλα τα υπόλοιπα – αυτό που ήμουν τώρα και αυτό που θα γινόμουν στο μέλλον. Αυτό το κομμάτι μου ήταν το σημαντικότερο, όχι αυτό που ήμουν στο παρελθόν. 

Η πρώτη αγάπη πάντα είναι σημαντική. Ήμουν σίγουρη όμως πως η τελευταία αγάπη ήταν πιο σημαντική από την πρώτη. Και ο Τζερεμάια θα ήταν η τελευταία μου αγάπη και παντοτινή.

Το πρόβλημα που προκύπτει είναι ότι φοβούνται να το πουν στους γονείς τους. Όταν ο γαμπρός είναι δεκαεννιά χρονών και η νύφη δεκαοχτώ, φοιτητές και άνεργοι, χμ, οι αντιδράσεις των οικογενειών τους δεν προβλέπονται θετικές. Η ευκαιρία να το ανακοινώσουν τους δίνεται όταν ένας σύλλογος στο Κάζινς διοργανώνει μία εκδήλωση προς τιμήν της αποθανούσας Σουζάνα (μητέρας του Τζεραμάια και του Κόνραντ). Πράγματι, όλοι εκπλήσσονται και όχι ευχάριστα. Η Μπέλι φεύγει από το σπίτι της εφόσον η μητέρα της δε συμφωνεί με το γάμο και μετακομίζει στο σπίτι στο Κάζινς (πού αλλού;) για να οργανώσει το γάμο. Μόνο που εκεί μένει ήδη ο Κόνραντ… 

Στο σύντομο διάστημα που μεσολαβεί μέχρι το γάμο, η Μπέλι καταφέρνει να μας μπερδέψει με το τι θέλει πραγματικά. Επιθυμεί όντως να παντρευτεί τον Τζερεμάια; Ακόμη κι όταν ο Κόνραντ δηλώνει πως αυτή, και μόνο αυτή, είναι η μοναδική γυναίκα που αγάπησε ποτέ;

Θα έχουμε πάντα το δικό μας καλοκαίριΑυτό το βιβλίο είναι το πιο… γρήγορο της τριλογίας. Διαβάζεται απνευστί αφενός γιατί είναι μικρό σε μέγεθος και αφετέρου επειδή έκανες το λάθος και διάβασες την περίληψη πριν ξεφυλλίσεις το βιβλίο και τα σπόιλερ σε έχουν τσαντίσει θανάσιμα γιατί έχεις ήδη καταλάβει με ποιον αδελφό θα καταλήξει η Μπέλι και θέλεις να επιβεβαιωθείς. 

Γλυκό και τρυφερό. Ευαίσθητο και ρομαντικό. Συνεχίζεται το μοτίβο των προηγούμενων βιβλίων με την Μπέλι να είναι ξεροκέφαλη και επικεντρωμένη στον εαυτό της. Μεγαλύτερη σε ηλικία αλλά όχι αρκετά ώριμη για τις αποφάσεις που καλείται να πάρει. Έχοντας επενδύσει πολλά στη σχέση της με τον Τζερεμάια που της πρόσφερε τον σεβασμό και την αγάπη που επιθυμούσε, η Μπέλι είναι αυτή που αποφασίζει και για τους τρεις τους. Γιατί πέρα από το ζευγάρι, υπάρχει και ο Κόνραντ που τη διεκδικεί πλέον φανερά, θεωρώντας πως τα λάθη του Τζερεμάια άρουν την υπόσχεση που είχε δώσει στη μητέρα τους να τον προστατεύει. Το ερωτικό τρίγωνο μεταξύ τους δημιουργεί εντάσεις και καβγάδες, αλλά και την ανάγκη να ξεκαθαρίσουν τα συναισθήματά τους και να λάβουν αποφάσεις για το μέλλον. Ένα μέλλον που, ουσιαστικά, η Μπέλι θα καθορίσει με την προτίμησή της σε ένα από τα δύο αδέλφια. 

Τόσα χρόνια ήμουν γαντζωμένη πάνω του και τώρα δεν μπορούσα να ξεφύγω. Το φταίξιμο ήταν μόνο δικό μου. Δεν μπορούσα να ξεπεράσω τον Κόνραντ, ούτε μπορούσα όμως να εγκαταλείψω τον Τζερεμάια.
Τι μου έμενε πια να κάνω; 
Θα παντρευόμουν την επόμενη μέρα.

Απόλαυσα που πλέον η Μπέλι και οι αδελφοί Φίσερ δεν είναι παιδιά αλλά νεαροί που σκέφτονται και πράττουν διαφορετικά σε σχέση με τα δύο προηγούμενα βιβλία. Η συγγραφέας έχει ξεχωρίσει τελείως τα δύο αδέλφια ως προς την εμφάνιση, τις προτιμήσεις, τον χαρακτήρα και τη συμπεριφορά τους με, πλέον, έντονες διαφορές μεταξύ τους. Ο ένας είναι άμυαλος νεαρός που περνάει τον χρόνο του πίνοντας και διασκεδάζοντας και ο άλλος σοβαρός και υπεύθυνος, εξαιρετικός μάγειρας και συνεπής φοιτητής- κάτι που σε κάνει να αναρωτιέσαι για το πότε πρόλαβαν να εξελιχθούν με αυτόν τον τρόπο. Η Μπέλι αν και θεωρεί πως είναι σε ηλικία να καθορίζει τη ζωή της, δεν είναι καν ενθουσιασμένη (ούτε βέβαιη) με τις αποφάσεις που παίρνει. Κι ενώ όλη η τριλογία είναι μία ιστορία ενηλικίωσης, σε αυτό το βιβλίο, φαίνεται λες και η Μπέλι δεν έχει ακόμη ενηλικιωθεί.  

Καλογραμμένο το μυθιστόρημα με όλη αυτή τη θαλασσινή αύρα και τον ήχο των κυμάτων που χαρακτηρίζει τη γραφή της Jenny Han σε αυτήν την τριλογία. Υπάρχουν κάποια κενά στην αφήγηση και υπάρχει επίσης μια μανιώδης παροχή άχρηστων πληροφοριών περί λεπτομερειών του γάμου που δε νομίζω να ενδιαφέρουν κανέναν. Με κεφάλαια από τη μεριά των Τζερεμάια και Κόνραντ έχουμε μία πλήρη εικόνα των σκέψεων και των συναισθημάτων των τριών πρωταγωνιστών. Παρόλο που είχα υποθέσει το τέλος, με περίμενε μια ευχάριστη έκπληξη με τον τρόπο που δόθηκε το τέλος. 

Μια τριλογία με άρωμα καλοκαιριού σε κάθε σελίδα. Μέσα από τις αναμνήσεις ζούμε τον πρώτο έρωτα μιας κοπέλας και τη μετάβασή της από την παιδική στην ενήλικη ζωή με ό,τι αυτό συνεπάγεται: τα καρδιοχτύπια, τον ενθουσιασμό, τον φόβο, τον πόνο, τη συνειδητοποίηση πως η ζωή έχει πολλές όψεις. Ένα ταξίδι που απόλαυσα. 

Περίληψη: Όλη της τη ζωή η Μπέλι ήταν ερωτευμένη με την οικογένεια Φίσερ. Η Σουζάνα ήταν σαν δεύτερη μητέρα για κείνη, ο Κόνραντ ήταν η πρώτη της αγάπη, και ο Τζερεμάια το πρώτο της αγόρι. Ύστερα από δύο χρόνια, ο Τζερεμάια γονατίζει μπροστά της και της προσφέρει αυτό που πάντα ήθελε: ν’ ανήκει κι εκείνη στην οικογένεια Φίσερ. Καθώς ο Τζερεμάια και η Μπέλι επιστρέφουν στην παραλία του Κάζινς για να ετοιμάσουν τον γάμο τους, ο Κόνραντ εξομολογείται στην Μπέλι πως έκανε λάθος και πως δεν ήθελε να την πληγώσει όπως την πλήγωσε. Τώρα η Μπέλι πρέπει να έρθει αντιμέτωπη με τα αισθήματά της για τον Τζερεμάια και τον Κόνραντ και να αντικρίσει την αλήθεια από την οποία πάντοτε κρυβόταν. Το κακό είναι ότι ένα από τα δύο αγόρια πρέπει να πληγωθεί. Ποιο άραγε;

Το τέλος της τριλογίας «του καλοκαιριού» που θα σας κόψει την ανάσα!

Στοιχεία βιβλίου

Θα έχουμε πάντα το δικό μας καλοκαίριΤίτλος:Θα έχουμε πάντα το δικό μας καλοκαίρι

Συγγραφέας: Jenny Han

ΕκδόσειςΠατάκη

Μετάφραση: Μυρτώ Καλοφωλιά

ISBN: 9789601650456

Αριθμός σελίδων: 320

Έτος έκδοσης: 2014

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here